ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΛΙΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΓΣΕΕ 8.12.16

Εργαζόμενοι , άνεργοι , νέοι , συνταξιούχοι,
όλοι εμείς που προσπαθούν να μας συνθλίψουν κάτω από τον οδοστρωτήρα των μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση,
είμαστε και πάλι εδώ, στους δρόμους του αγώνα και της απεργίας.

Είμαστε και πάλι εδώ
εκφράζοντας την αντίθεσή μας απέναντι σ΄ όλα αυτά που αποφασίζουν ερήμην μας,
απέναντι σ΄ όλα αυτά που καταστρέφουν το μέλλον μας και το μέλλον των επόμενων γενεών.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
η Κυβέρνηση, συνεχίζει τις πολιτικές τιμωρητικής λιτότητας, φτώχειας και εξαθλίωσης.

-Εκμηδένισαν το εισόδημα μας
-Αποδόμησαν τις εργασιακές μας σχέσεις
-Καταπάτησαν τα κοινωνικά κεντημένα
-Υποβάθμισαν το βιοτικό επίπεδο εργαζόμενων και συνταξιούχων
-Διεύρυναν το κοινωνικό χάσμα , απειλώντας με πλήρη διάρρηξη τον κοινωνικό ιστό.
Και τώρα ετοιμάζονται να δώσουν τη χαριστική βολή στην προστασία των εργαζομένων μέσα από ένα νέο κύμα παρεμβάσεων σε σειρά κρίσιμων ζητημάτων, όπως οι ομαδικές απολύσεις και το πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Ταυτόχρονα σκοπεύουν κατ’ ευθείαν στην καρδιά της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και συλλογικής εκπροσώπησης των εργαζομένων, με αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο , τον τρόπο προκήρυξης των απεργιών και το λοκ-αουτ .

Είναι αλήθεια ότι πολλοί πίστευαν πως η απορρύθμιση του συλλογικού εργατικού δικαίου που συντελέστηκε σε σχεδόν απόλυτο βαθμό και σε όλα τα επίπεδα τα προηγούμενα χρόνια στα πλαίσια των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων δεν θα άφηνε μεγάλα περιθώρια για σημαντικές μελλοντικές δυσμενείς ανατροπές.

Κι όμως τώρα νέα υφεσιακά μονοπάτια ανακαλύπτονται και καινοτόμοι μέθοδοι προκρούστειας λογικής είναι έτοιμες να δοκιμασθούν σε βάρος των εργατικών κατακτήσεων.

Σήμερα, από αυτήν εδώ την πλατεία, δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι παλεύουμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε
– για την κατάργηση της εμπλοκής της κρατικής εξουσίας στον προσδιορισμό του κατώτατου μισθού και ημερομίσθιου ,
– για την άμεση αποκατάσταση του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων – της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και της επέκτασης των κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων .
– για την κατάργηση όλης της μνημονιακής νομοθεσίας που διέλυσε το συλλογικό Εργατικό Δίκαιο.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Από την αρχή των μνημονίων, πριν από κάθε απορρυθμιστική ενέργεια, επιχειρείται η κατασυκοφάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος και των αγώνων των εργαζομένων.

Τονίζουμε και σε αυτήν την κυβέρνηση, όπως είχαμε κάνει και στις προηγούμενες ότι όποιος δεν σέβεται τα συνδικάτα, ως έναν από τους βασικούς πυλώνες του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, τότε εκείνος είναι που υπονομεύει την ανεξαρτησία και την αυτονομία τους και επιδιώκει τη χειραγώγησή τους.
Κύριοι της Κυβέρνησης οι εργαζόμενοι που απεργούν σήμερα αντλούν δύναμη από το παρελθόν και θέλουν με τους αγώνες τους να διαμορφώσουν το παρόν για να μπορούν να ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον.
Με αισιοδοξία και ελπίδα.
Αυτήν την ελπίδα που κάποιοι μας έταζαν ότι έρχεται.
Πού είναι τώρα η ελπίδα για τον νέο άνθρωπο που ξεκινά τη ζωή του με όνειρα και φιλοδοξίες και μπαίνει στο τούνελ της ανεργίας ή αναγκάζεται να εργάζεται σύμφωνα με τις μνημονιακές διατάξεις που διαφοροποιούν την αμοιβή βάσει ηλικίας ;

Πού είναι η ελπίδα για τους εργαζόμενους που η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια τους έχουν καταβάλει;

Πού είναι η ελπίδα για τους συνταξιούχους που απειλούνται με νέες μειώσεις και βλέπουν τις συντάξεις τους να μετατρέπονται σε προνοιακά επιδόματα;

Πού είναι η ελπίδα όταν επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και κοινωνικών αγαθών ξεπουλιούνται, και υποθηκεύεται το μέλλον της χώρας και η πρόσβαση των πολιτών σε φτηνές και ποιοτικές υπηρεσίες;
Το νέο υπερταμειο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπέγραψε ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία για ένα αιώνα.

Πού είναι η ελπίδα όταν δεν προστατεύεται η Υγεία και η Ασφάλεια των εργαζομένων, όταν απαξιώνονται οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, όταν δεν αντιμετωπίζεται η αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία, όταν οι εργοδότες αυθαιρετούν;

Πού είναι η ελπίδα όταν μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις αντί για τις τιμές που συνεχώς ανεβαίνουν;

Πού είναι η ελπίδα όταν οι πολιτικές υπερφορολόγησης του εργατικού εισοδήματος ουσιαστικά συγκαλύπτουν τους φοροκλέφτες και τους μεγαλοοφειλέτες;

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Απέναντι σ’αυτές τις αντικοινωνικές πολιτικές, απέναντι στον αυταρχισμό και τη φτωχοποίηση, δεν μπορούμε να μένουμε απαθείς, δεν μπορούμε να μένουμε με σταυρωμένα χέρια.

Έχουμε χρέος απέναντι στους εαυτούς μας, απέναντι στις οικογένειές μας, απέναντι στα νέα παιδιά που μεταναστεύουν σ’ άλλες χώρες, έχουμε χρέος απέναντι στους απόμαχους της εργασίας, απέναντι στους άνεργους, να αντιδράσουμε δυναμικά, να δώσουμε άλλη μια μάχη και να βροντοφωνάξουμε όλοι μαζί ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!! ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ!!! ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ αυτά τα μέτρα.

Όμως ……

Έχουμε αντοχές ακόμα για αγώνα. Κι η σημερινή μας παρουσία εδώ το δείχνει περίτρανα.

Οι Κασσάνδρες που επένδυαν στη μοιρολατρεία και την αποχή από τους αγώνες διαψεύδονται.

Εμείς που είμαστε σήμερα εδώ, κι άλλοι χιλιάδες σ’όλη την Ελλάδα, συσπειρωμένοι γύρω απ’ τα Συνδικάτα, στέλνουμε όλοι μαζί ένα ηχηρό μήνυμα.

Πως οι δυνάμεις της εργασίας δεν γονατίζουν, βρίσκονται στο προσκήνιο , και παλεύουν για να ακυρώσουν αντιλαϊκές πολιτικές και να ξαναπάρουν πίσω τις κατακτήσεις που κάποιοι τις κέρδισαν ακόμη και με το αίμα τους.

Όλοι μαζί, από εδώ, απ’ το Πεδίο του Άρεως, διαμηνύουμε στην κυβέρνηση, στην Τρόικα, σε ψεύτικους φίλους και φανερούς εχθρούς, ότι θα συνεχίσουμε τους αγώνες με ενότητα και αλληλεγγύη για να ανατρέψουμε τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, για να ξαναδώσουμε ΕΛΠΙΔΑ και ΟΡΑΜΑ στη ζωή μας .

Όλοι μαζί στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο

Για το μέλλον που δικαιούμαστε και μας αξίζει.

ΚοινοποιήστεShare on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print