• Η ΓΣΕΕ ΘΕΤΕΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.

    Η ΓΣΕΕ ΘΕΤΕΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.

    • No Comment
    • 358 Views
    • 0 Like

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    29.12.21

    Η ΓΣΕΕ ΘΕΤΕΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.

    Με επείγουσα επιστολή της η ΓΣΕΕ θέτει προ των ευθυνών του το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων για τα σοβαρά νομικά, αλλά και εφαρμοστικά προβλήματα, των διατάξεων του πρόσφατου νόμου 4808/2021 που θα αρχίσουν να ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2022 και αφορούν στην υποχρέωση εγγραφής, υπό την απειλή αναστολής των θεμελιωδών τους δικαιωμάτων,  όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων της χώρας στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων των Εργαζομένων (ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.), καθώς και στη γενική υποχρέωση διάθεσης ψηφιακών μέσων για τη διεξαγωγή των συλλογικών τους διαδικασιών.

    Η Συνομοσπονδία τονίζει την υποχρέωση του Υπουργείου Εργασίας να μην θέσει σε λειτουργία το ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε. και να αναμείνει την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, στο οποίο προσέφυγαν συνδικαλιστικές οργανώσεις και της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα,  στην οποία προσέφυγε η ΓΣΕΕ, λόγω των ζητημάτων μείζονος γενικού ενδιαφέροντος που τίθενται από την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων  των εργαζομένων από το Σύνταγμα, αλλά και από την ευρεία επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά  παραβίαση των κανόνων και εγγυήσεων του Γενικού Κανονισμού Προσωπικών Δεδομένων.

    Το Υπουργείο Εργασίας οφείλει να καταργήσει τις διατάξεις του ν. 4808/2021 που αφορούν στο ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε. και τροποποιούν κατά παραβίαση του Συντάγματος τους ιστορικούς και κεντρικούς για τη λειτουργία των συνδικάτων και τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις  ν. 1264/1982 και το ν. 1876/1990. Η ανάσυρση από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας της χώρας πρακτικών πλήρους ελέγχου της συνδικαλιστικής δράσης, όπως έγινε με αντίστοιχο νομοθέτημα της επταετίας για την τήρηση φακέλων των σωματείων στο Υπουργείο Εργασίας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι αποσκοπεί στη φίμωση της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης των εργαζομένων και των διεκδικήσεών τους για εργασία με ισότητα και αξιοπρέπεια.

    Όσο εκκρεμεί ο έλεγχος συνταγματικότητας και νομιμότητας των διατάξεων αυτών, το Υπουργείο Εργασίας έχει καθήκον να  παρατείνει την εφαρμογή τους, ενώ παράλληλα στα έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης του κινδύνου διασποράς της πανδημίας και λόγω της επικρατούσας νέας έξαρσης, να διασφαλισθεί η συμμετοχή των εργαζομένων μέσω και της υποχρεωτικής υβριδικής διενέργειας των  συλλογικών διαδικασιών των σωματείων.

     ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

     Η επιστολή της ΓΣΕΕ προς το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων ΕΒ/ΖΧ/271221 ΠροςΤον Υπουργό Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεωνκ. Κ. Χατζηδάκη Θέμα: Εκκρεμής έλεγχος συνταγματικότητας και νομιμότητας των διατάξεων που αφορούν στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων των Εργαζομένων και έναρξη εφαρμογής τους από την 1η.1.2022 Κύριε Υπουργέ

    Με τις διατάξεις των άρθρων 82-101 και 133 του ν. 4808/2021 (Α΄101), ο οποίος δημοσιεύθηκε στις 19.6.2021,  επιβλήθηκαν, ανάμεσα σε πληθώρα περιοριστικών διατάξεων, εξίσου σοβαρές τροποποιήσεις στον ιστορικό και κεντρικό για την οργάνωση και λειτουργία των συνδικάτων ν. 1264/1982, για τα νομικά και εφαρμοστικά ζητήματα των οποίων η ΓΣΕΕ απέστειλε την υπ.αριθμ. 337/22.7.2021 επιστολή της (επισυνάπτεται εκ νέου).

    Από τη δημοσίευση του νόμου μέχρι σήμερα το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων δεν έχει ανταποκριθεί στην προβλεπόμενη μέριμνα της Πολιτείας για την υποχρεωτική, με βάση το νόμο, ψηφιακή μετάβαση στη λειτουργία των συνδικαλιστικών οργανώσεων, κατ’ελάχιστον μέσω της έκδοσης των προβλεπόμενων στο ν. 4808/2021 Υπουργικών Αποφάσεων. Χαρακτηριστικά αναφέρονται δύο κρίσιμα για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις όλης της χώρας πεδία τα οποία αποκτούν υποχρεωτική ψηφιακή διάσταση, τα οποία παραμένουν αρρύθμιστα. Συγκεκριμένα, δεν έχει διατεθεί το προβλεπόμενο από το άρθρο 87 κατάλληλο και χωρίς αντάλλαγμα λογισμικό για τη διεξαγωγή των εκλογικών διαδικασιών των σωματείων εξ αποστάσεως με ψηφιακό τρόπο, ο οποίος καθίσταται υποχρεωτικός από 1ης.1.2022, ενώ παράλληλα δεν έχει προσδιορισθεί η αναγκαστική πλέον από το άρθρο 84 ψηφιακή μορφή των βιβλίων των σωματείων, η τήρηση των οποίων είναι υποχρεωτική.

    Η μόνη Υπουργική Απόφαση, για την οποία παρατηρήθηκε σπουδή έκδοσης είναι η Υπουργική Απόφαση 62599/Β΄4279/16.9.2021 για την έναρξη από 1ης.1.2022 της λειτουργίας του Γενικού Μητρώου των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων των Εργαζομένων, στο οποίο πρέπει υποχρεωτικά να εγγραφεί το σύνολο των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων στη χώρα, με «ποινή» λόγω μη εγγραφής τη μη κτήση νομικής προσωπικότητας από τα σωματεία  και την αναστολή των θεμελιωδών και συνταγματικά προστατευόμενων συλλογικών και ατομικών συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.

    Λόγω των ζητημάτων μείζονος γενικού ενδιαφέροντος που τίθενται από την προστασία των παραβιαζόμενων δικαιωμάτων από το Σύνταγμα και τις κυρωμένες σχετικές διεθνείς συμβάσεις, αλλά και από την ευρεία επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά  παραβίαση των κανόνων και εγγυήσεων του Γενικού Κανονισμού Προσωπικών Δεδομένων, η ανωτέρω Υπουργική Απόφαση έχει προσβληθεί με αίτηση ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας από δευτεροβάθμιες Οργανώσεις μέλη της ΓΣΕΕ και πρωτοβάθμια δικά τους σωματεία και με προσφυγή στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα από τη ΓΣΕΕ.

     

    Κύριε Υπουργέ,

    Με βάση τα ανωτέρω και λαμβάνοντας υπόψη

    1) τη σπουδαιότητα της κρίσης επί της αντισυνταγματικότητας και της νομιμότητας της λειτουργίας ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.

    2) το ευρύτατο αρνητικό αντίκτυπο από την επικείμενη έναρξη της λειτουργίας του, τη σύγχυση που θα επικρατήσει και την, με βεβαιότητα αναμενόμενη, ενίσχυση της εργοδοτικής παραβατικότητας σε βάρος των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων σε όλη την επικράτεια ενόσω θα βρίσκονται τα συλλογικά τους δικαιώματα σε αναστολή λόγω της εκκρεμούς εγγραφής τους ή της άρνησης  εγγραφής τους στο ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.

    3) την ευρεία διάρθρωση (γεωγραφική και οργανωτική) του συστήματος συνδικαλιστικής εκπροσώπησης στην Ελλάδα, όπως αυτή δομείται κυρίως από το Ν 1264/1982, η οποία θα επηρεαστεί ουσιωδώς τόσο από την έναρξη, εάν και παράνομη, λειτουργία του ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.,

    4)  το γεγονός ότι η υποχρέωση εγγραφής στο ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε. σε συνδυασμό με την ψηφιακή μετάβαση που επιβάλλεται ως γενικό οριζόντιο μέτρο σε ένα νευραλγικό θεσμό συλλογικής συμμετοχής του κοινωνικού συνόλου, απαιτούν οικονομικά και λειτουργικά μέσα και υποδομή, στα οποία δεν έχει πρόσβαση μεγάλο μέρος των συνδικάτων αλλά και των φυσικών προσώπων – μελών τους, ταυτόχρονα με τις ανάγκες κατάρτισης και εξοικείωσης στη χρήση των ψηφιακών μέσων, ειδικά στις εκλογικές διαδικασίες, ώστε να τηρούνται στο ακέραιο όλες οι διαδικαστικές εγγυήσεις.

    5) το γεγονός ότι το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων δεν έχει διαθέσει ακόμα το προβλεπόμενο από τη νομοθεσία κατάλληλο, χωρίς αντάλλαγμα και προσβάσιμο από όλους λογισμικό ως προς τη διεξαγωγή των εκλογικών διαδικασιών των σωματείων, αλλά και ως προς την υποχρεωτική πλέον ψηφιακή μορφή  των βιβλίων των σωματείων,

    6) την ταυτόχρονη ανάγκη διαφύλαξης της δημόσιας υγείας μέσω έκτακτων μέτρων λόγω έξαρσης του κινδύνου διασποράς της πανδημίας του κορωνοϊού και των μεταλλάξεών της και της συμμετοχής στις συλλογικές διαδικασίες των σωματείων, μέσω και της υποχρεωτικής υβριδικής διενέργειάς τους,

    η ΓΣΕΕ ζητά από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων α) να καταργήσει τις διατάξεις του ν. 4808/2021 που αφορούν στο ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε. και τροποποιούν κατά παραβίαση του Συντάγματος, του ενωσιακού και του διεθνούς κανονιστικού πλαισίου το ν. 1264/1982 και το ν. 1876/1990 και σε κάθε περίπτωση β) να  παρατείνει τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2022 την εφαρμογή των διατάξεων γενικής εφαρμογής του Ν. 4808/2021, των οποίων η έναρξη εκκινεί την 1η.1.2022 (άρθρα 82 -100, 133 ν. 4808/2021) και  αφορούν στην άσκηση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και της ελευθερίας των συλλογικών διαπραγματεύσεων και σύναψης συλλογικών συμβάσεων εργασίας και γ) στα έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης του κινδύνου διασποράς της πανδημίας και λόγω της επικρατούσας νέας έξαρσης, να διασφαλισθεί η συμμετοχή μέσω και της υποχρεωτικής υβριδικής διενέργειας των  συλλογικών διαδικασιών των σωματείων.

    Για τη ΓΣΕΕ

    Ο Πρόεδρος                                                                                                Ο Γεν.Γραμματέας  Γιάννης Παναγόπουλος                                                                            Νικόλαος Κιουτσούκης   Συνημμένη: Η υπ.αριθμ. πρωτ. 337/22.7.2021 επιστολή της ΓΣΕΕ προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 5/9/17

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 5/9/17

    • No Comment
    • 280 Views
    • 0 Like

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 5/9/17

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

    Επιστολή στην Υπουργό Εργασίας απέστειλε η ΓΣΕΕ, με τις παρατηρήσεις και τις επισημάνσεις της Συνομοσπονδίας για τις εργατικές ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο πρόσφατο νομοσχέδιο, που κατέθεσε το Υπουργείο Εργασίας στη Βουλή. Η ΓΣΕΕ επισημαίνει μεταξύ άλλων, ότι η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία πρέπει να αξιολογηθεί με κριτήριο το ασφυκτικό πλαίσιο που έχουν επιβάλει το τρίτο και το τέταρτο μνημόνιο και με το οποίο επικυρώνεται το περιβάλλον της πλήρους απορρύθμισης της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας της χώρας. Η επιστολή στην Υπουργό Εργασίας εστάλη λίγες ημέρες μετά την επιστολή της ΓΣΕΕ στον πρωθυπουργό, με το σύνολο των αιτημάτων του κόσμου της μισθωτής εργασίας για την επιτακτική ανάγκη συνολικής αποκατάστασης της εργατικής προστασίας αλλά και το αίτημα για συνάντηση, το οποίο μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει αποδεκτό.

    ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

    Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή.Προς Την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης κα Ε. Αχτσιόγλου Κοινοποίηση: Πρόεδρο και Μέλη Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της ΒουλήςΠαρατηρήσεις στο Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου και λοιπές ασφαλιστικές διατάξεις, ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων, δικαιώματα ατόμων με αναπηρίες και άλλες διατάξεις».

    Κυρία Υπουργέ, Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΓΣΕΕ έλαβε γνώση των διατάξεων του Σχεδίου Νόμου για τις «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου και λοιπές ασφαλιστικές διατάξεις, ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων, δικαιώματα ατόμων με αναπηρίες και άλλες διατάξεις» κατά την κατάθεσή του εν λόγω ΣχΝ στη Βουλή την 31η/8/2017, και σε συνέχεια της τοποθέτησης της ΓΣΕΕ κατά την ακρόαση φορέων που πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα, σας αποστέλλουμε τις σχετικές παρατηρήσεις της Συνομοσπονδίας.

    Ι. Γενικές Παρατηρήσεις: Η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία πρέπει να αξιολογηθεί με κριτήριο το ασφυκτικό πλαίσιο που έχουν επιβάλει το τρίτο και το τέταρτο ή επικαιροποιημένο μνημόνιο, με τα οποία επικυρώνεται το περιβάλλον της πλήρους απορρύθμισης της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας στη χώρα, όπως διαμορφώνεται αδιάκοπα από το 2010 και έπειτα. Ωστόσο, επειδή περιέχει διατάξεις που πράγματι αποσκοπούν στην ενίσχυση δικαιωμάτων των εργαζομένων, θα ήταν χρήσιμο να επιχειρηθεί, ταυτόχρονα, η γενικότερη αξιολόγηση της συγκεκριμένης κυβερνητικής πρωτοβουλίας με γνώμονα, όχι τη διατύπωση αόριστων κρίσεων, αλλά κυρίως την προοπτική αποτελεσματικής εφαρμογής των σχετικών ρυθμίσεων στην πράξη. Η αξιολόγηση από την πλευρά της ΓΣΕΕ των προτεινόμενων εργασιακών ρυθμίσεων στηρίζεται στο πλαίσιο προτάσεων για τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων αποκατάστασης της προστασίας των εργαζομένων, τα οποία έχουν επίσημα αποσταλεί στον Πρωθυπουργό και την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Πρόνοιας. Επισημαίνουμε ότι τα αιτήματα της ΓΣΕΕ ανταποκρίνονται στην εικόνα που έχουμε από όλη την Ελλάδα από τις 148 οργανώσεις μέλη μας (79 Εργατικά Κέντρα και 69 Ομοσπονδίες) και των σωματείων μελών τους, καθώς και από την πληθώρα των καταγγελιών και ερωτημάτων που δεχόμαστε στο Κέντρο Πληροφόρησής Εργαζομένων και Ανέργων (ΚΕΠΕΑ-ΓΣΕΕ) και το Δίκτυο Συμβουλευτικής Εργαζομένων και Ανέργων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ και την επεξεργασία τους από τη Νομική Υπηρεσία της ΓΣΕΕ και το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ.

    Πρώτη παρατήρηση: Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις πρέπει να συνεκτιμηθούν με βάση το απορρυθμισμένο περιβάλλον εργατικής προστασίας μέσα στο οποίο θα εφαρμοστούν. Σε ό,τι αφορά στις εργασιακές ρυθμίσεις το δυστυχώς εδραιωμένο στην πράξη περιβάλλον είναι η πλήρης απορρύθμιση του ατομικού εργατικού δικαίου και η εξουδετέρωση στην πράξη των κρίσιμων συλλογικών εργαλείων με διαδοχικά μέτρα από το 2010 και μετά. Σε αυτό το πλήρως απορρυθμισμένο πλαίσιο προστέθηκαν και τελευταίες ρυθμίσεις αυτές για τη διευκόλυνση των ομαδικών απολύσεων, την διατήρηση των περιορισμών στις συλλογικές συμβάσεις «έως το τέλος του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής», την έμμεση αναγνώριση της εργοδοτικής ανταπεργίας (λοκ άουτ). Παράλληλα αναμένεται, λόγω των δεσμεύσεων στο επικαιροποιημένο μνημόνιο, η επιβολή πρόσθετων μέτρων περιορισμού του δικαιώματος απεργίας στα πρωτοβάθμια σωματεία, η εμπλοκή του κράτους σε ζητήματα αντιπροσωπευτικότητας των οργανώσεων, η αναθεώρηση του συστήματος μεσολάβησης και διαιτησίας και κυρίως η «κωδικοποίηση/απλοποίηση» του συνόλου της εργατικής νομοθεσίας. Όπως έχουμε τονίσει με κάθε έμφαση, η εργατική νομοθεσία όχι μόνο δεν μπορεί, αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να κωδικοποιηθεί ως έχει, στην πλήρως δηλαδή απορρυθμισμένη της μορφή, άρα και να παγιωθεί σε βάρος των εργαζομένων. Η δραστική παρέμβαση στο ρυθμιστικό πλαίσιο και τη δεσμευτικότητα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και των διαιτητικών αποφάσεων έχει οδηγήσει σε αποσύνδεση των εργοδοτών από τις υποχρεώσεις τους που προέκυπταν από τα θεμελιώδη αυτά εργαλεία, επιτρέποντάς τους να υποβαθμίσουν τους όρους πρόσληψης και αμοιβής, όπως και τους όρους εργασίας, ενώ είχε ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση των εργασιακών ρυθμίσεων από το κλαδικό επίπεδο στο επίπεδο επιχείρησης ή ακόμη στο επίπεδο μεμονωμένου εργαζομένου, όπου η ισορροπία δυνάμεων βαίνει προς όφελος του εργοδότη. Εκτός αυτών, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ατομική σύμβαση εργασίας χρησιμοποιείται πλέον ως το βασικό μέσο καθορισμού των αποδοχών (με κύρια την αμοιβή μέσω κατώτατου μισθού), των όρων εργασίας και των όρων καταγγελίας των συμβάσεων, έχει περιοριστεί ο ρόλος των εργαζομένων σε ρόλο απλών παρατηρητών της εργασιακής σχέσης και έρμαιων της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και κυρίως θυμάτων σοβαρών εργατικών ατυχημάτων. Αυτόν ακριβώς τον ρόλο του «παρατηρητή» έρχεται να αμβλύνει (και όχι βέβαια να αλλάξει ριζικά) το ΣχΝ με τις διατάξεις για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των εργαζομένων στη Δικαιοσύνη (επιτάχυνση εκδίκασης διαφορών για απόλυση - δεδουλευμένα, έκδοση διαταγής πληρωμής για οφειλόμενους μισθούς), όπως και για την επιδότηση ανεργίας των εγκλωβισμένων εργαζομένων αλλά και την αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατικών εργολαβικών εταιριών. Από τη ΓΣΕΕ έχουμε ωστόσο τονίσει ότι εάν δεν υπάρξει άμεσα αποκατάσταση της συλλογικής προστασίας των εργαζομένων, επαναφορά των κανόνων ισχύος των ΣΣΕ και διασφάλιση του δικαιώματος απεργίας, παράλληλα με τροποποίηση των ρυθμίσεων που αποτελούν την πηγή της εργατικής αυθαιρεσίας (πχ για την εκ περιτροπής εργασία, για την προσωρινή απασχόληση, για το χρόνο εργασίας) τότε οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία θα χάσει το θετικό της πρόσημο στην πράξη. Είναι κρίσιμο να επισημανθεί ότι, ύστερα από προσφυγές της ΓΣΕΕ, υπάρχει υποχρέωση της Κυβέρνησης για την ορθή εφαρμογή της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ 2307/2012 για την προστασία του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, όπως επίσης και για την τροποποίηση της νομοθεσίας που κρίθηκε τόσο από το ILO όσο και (πρόσφατα) από το Συμβούλιο της Ευρώπης με την απόφαση επί της συλλογικής προσφυγής της ΓΣΕΕ (αρ.111/2014) ότι παραβιάζει κυρωμένες διεθνείς συμβάσεις, όπως πχ οι διατάξεις για τη διαφορετική αμοιβή, και μάλιστα πολύ κάτω από τα όρια της φτώχειας, των νέων κάτω των 25 ετών, για την κατάργηση της διάταξης που επιτρέπει τη δοκιμασία του εργαζόμενου για ένα χρόνο και την απόλυσή του χωρίς την καταβολή αποζημίωσης, για την ίση μεταχείριση των μαθητευομένων εργαζομένων, την κατάργηση της υπογραφής ΣΣΕ από ενώσεις προσώπων κλπ. Επίσης υπάρχει και η υποχρέωση συμμόρφωσης στην πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τη Μανωλάδα , που επιβάλλει τη λήψη άμεσων και στοχευμένων μέτρων για την πάταξη των φαινομένων εργασιακής εκμετάλλευσης και δουλείας.

    Δεύτερη παρατήρηση: Οι διατάξεις του ΣχΝ κινούνται εντός του ελάχιστου περιθωρίου που αφήνουν ελεύθερο τα μνημόνια για «αυτοτελείς» ή «εξω-μνημονιακές» νομοθετικές ρυθμίσεις σε εργασιακά ζητήματα -με άλλα λόγια για πράξεις επίδειξης εθνικής κυριαρχίας- όπως, κυρίως, εάν όχι αποκλειστικά, εντός του πεδίου της καταπολέμησης της παραβατικότητας στην αγορά εργασίας με την ευρεία έννοια ή της αδήλωτης και πλημμελώς/ψευδώς εργασίας με τη στενή έννοια. Για το λόγο αυτό οι περισσότερες διατάξεις του Β΄ Μέρους του ΣχΝ (άρθρα 33-51), είτε αφορούν ευθέως στην πρόληψη και στον εντοπισμό-κολασμό της αδήλωτης εργασίας, είτε επιχειρείται να δικαιολογηθούν μέσα (και) από αυτή την στρατηγική στόχευση. Κατά συνέπεια, φαίνεται ότι με το παρόν ΣχΝ εγκαινιάζεται μια νέα περίοδος στα θέματα της αγοράς εργασίας, κατά τη διάρκεια της οποίας θα λειτουργεί ένα θεσμικό ή ρυθμιστικό δίπολο: από τη μία, προς εφαρμογή των πρόσφατων και επικείμενων μνημονιακών επιταγών, θα εμπεδώνεται η απορρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας (ατομικής και συλλογικής) και θα στοχοποιείται πλέον ο πυρήνας της συλλογικής δράσης όπως το δικαίωμα απεργίας και οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και από την άλλη, θα επιχειρούνται βελτιωτικές παρεμβάσεις είτε ως προς την πρόσκαιρη ή συντομότερη (δικονομική) ανακούφιση των εργαζομένων από τις αρνητικές επιπτώσεις της εξακολούθησης της διάρρηξης των εργασιακών τους δικαιωμάτων είτε ως προς την ηπιότερη πρόσληψη των επιπτώσεων αυτό από το κοινωνικό σύνολο. Ειδικότερα, επικυρώνεται και παγιώνεται με τον πλέον ευκρινή τρόπο η λειτουργία μιας νέας κανονικότητας στην αγορά εργασίας, η οποία χαρακτηρίζεται, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, από την πολλαπλά επώδυνη διατήρηση ενός περιβάλλοντος απαξίωσης της μισθωτής εργασίας, υποβάθμισης της αξιοπρέπειας των εργαζομένων και αχαλίνωτης ενίσχυσης του διευθυντικού δικαιώματος στους χώρους δουλειάς, με το κράτος σε ρόλο θεατή της καταστροφικής επέλασης του νέο-φιλελεύθερου τυφώνα ή έστω σε ρόλο σωστικού συνεργείου, με αποκλειστικό στόχο την αναβάθμιση των εργαλείων-μέσων αντιμετώπισης των κοινωνικών καταστροφών, χωρίς, όμως, πόρους και επαρκές και άρτια εκπαιδευμένο στελεχικό δυναμικό. Διότι, παρά τις σχετικές δημόσιες εξαγγελίες, επιχειρησιακά και θεσμικά το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) δεν θωρακίζεται ούτε αναβαθμίζεται με το παρόν ΣχΝ, εφόσον, συνολικότερα, τα προσκόμματα αποτελεσματικής ελεγκτικής δράσης του διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό αναλλοίωτα. Άλλωστε, η επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης σε ορισμένες εργατικές διαφορές, δύναται να ανακουφίσει τους εκατοντάδες χιλιάδες «εγκλωβισμένους» της αγοράς εργασίας, αλλά απουσία ισχυρών προστατευτικών εργατικών ρυθμίσεων δεν εγγυάται στο ελάχιστο την από-παγίδευσή τους σε ό,τι αφορά την γενικευμένη επισφάλεια και την ακραία ευελιξία στην απασχόληση. Ακριβώς επειδή, τέτοιες «σωσίβιες» νομοθετικές διατάξεις είναι οι μοναδικές, οι οποίες υποστηρίζουν την πολιτική αφήγηση περί της «έναρξης αντιστροφής» του κλίματος εργασιακής ζούγκλας στους χώρους δουλειάς και καταπολέμησης της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, το παρόν ΣχΝ, ως προς τη πραγματικής και ουσιαστικής διαβούλευσης με τους λεγόμενους κοινωνικούς εταίρους και ιδίως με την εργατική πλευρά, σηματοδοτεί την παγίωση ενός διπόλου, αυτή τη φορά λειτουργικού σε ό,τι αφορά τον κοινωνικό διάλογο. Από τη μία, η καταπολέμηση της παραβατικότητας στην αγορά εργασία ως προς το ουσιαστικό-νομοτεχνικό της σκέλος θα αποτελεί αντικείμενο αποκλειστικής κυβερνητικής μέριμνας, σχεδόν με όρους αιφνιδιασμού ή έστω συγκυριακής μιντιακής πολιτικής αξιοποίησης και από την άλλη, όλες οι «υπόλοιπες» δράσεις στο πλαίσιο υλοποίησης του τριμερώς επικυρωμένου οδικού χάρτη για την τριετία 2017-2019 με την συνδρομή του ILO θα ακολουθούν ασθμαίνοντας τον δικό τους παράλληλο και εν τέλει συμβολικό δρόμο. Έτσι, ενώ παροπλίζονται και εσχάτως αδρανούν οι συμφωνημένες διαδικασίες στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος τριμερούς συνεργασίας που υλοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο αρμόδιος Ειδικός Γραμματέας του ΣΕΠΕ δηλώνει με αφορμή το παρόν ΣχΝ σε τηλεοπτικά ΜΜΕ ότι τα αποτελέσματα μιας πολύ κεντρικής δράσης, του πιλοτικού προγράμματος ελέγχων στην περιοχή της Αττικής, το οποίο έχει ολοκληρωθεί από τον Ιούνιο, θα δημοσιευτούν (προφανώς μονομερώς από το Υπουργείο) στο άμεσο μέλλον, αλλά αμφίβολο είναι αν θα αποτελέσουν (προηγουμένως) αντικείμενο συζήτησης και αποτίμησης στο ειδικό τμήμα του ΑΣΕ που συστάθηκε πρόσφατα ειδικά για θέματα παραβατικότητας στην εργασία, αλλά καθυστερεί αδικαιολόγητα η ενεργοποίησή του. Ωστόσο, από μια τέτοια εξέλιξη ελλοχεύουν κίνδυνοι προχειρότητας και ατελειών ως προς αυτές καθαυτές τις νομοθετικές ρυθμίσεις του ΣΧΝ. Η αξιοποίηση της συγκυρίας για λόγους που επιβάλει η επικαιρότητα και η προσπάθεια οικοδόμησης μιας νέας φιλοκοινωνικής αφήγησης με αφορμή τη ΔΕΘ, δεν είναι η κατάλληλη μέθοδος για την επεξεργασία ολοκληρωμένων παρεμβάσεων, ιδίως στις περιπτώσεις στις οποίες με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις επιχειρείται η ικανοποίηση πάγιων και άρτια τεκμηριωμένων αιτημάτων, τόσο των εργατικών συνδικάτων του ιδιωτικού τομέα, όσο και των ίδιων των επιθεωρητών-τριών εργασίας και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων.

    ΙΙ. Επί των επιμέρους άρθρων 1. Διαδικασία ελέγχων και δήλωση στοιχείων απασχόλησης (αρθ. 33-40, 42 ΣχΝ) Το θετικό πρόσημο των προτεινόμενων ρυθμίσεων εξαρτάται από την εφαρμογή τους στην πράξη. Συγκεκριμένα: Λαμβάνοντας υπόψη την εκτεταμένη πρόσθετη απασχόληση στην οποία υποχρεώνονται οι εργαζόμενοι είτε λόγω της μη πρόσληψης επαρκούς προσωπικού, είτε ως συνέπεια των σοβαρών αλλαγών στο χρόνο εργασίας (δυνατότητα διακεκομμένων ωραρίων, εργασία Κυριακής κλπ) η ΓΣΕΕ πάγια ζητούσε την υποχρεωτική προαναγγελίας στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ κάθε αλλαγής ή τροποποίησης ωραρίου ή χρόνου εργασίας το αργότερο πριν την πραγματοποίησή της τόσο για την αντιμετώπιση της εκτεταμένης εργοδοτικής παραβατικότητας (μη καταβολή οφειλόμενων αποδοχών και ασφαλιστικών εισφορών) όσο και για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων από τα παρατεταμένα ωράρια. Ωστόσο η σημαντική αυτή ρύθμιση θα παραμένει γράμμα κενό περιεχομένου, εφόσον δεν εκδοθεί, και κυρίως χωρίς καμία καθυστέρηση, η προβλεπόμενη Υπουργική Απόφαση, με την οποία συνδέεται η έναρξη ισχύος του συγκεκριμένου άρθρου που περιλαμβάνει τη σχετική εργοδοτική υποχρέωση. Σε ό,τι αφορά στην αναγγελία της οικειοθελούς αποχώρησης του εργαζομένου, για το οποίο η ΓΣΕΕ ζητούσε την τροποποίηση της επίμαχης ΥΑ 28153/126 του 2013, είναι σημαντική η θεσμοθέτηση με ρητή διάταξη νόμου συνυποβολής υπογεγραμμένου του σχετικού εγγράφου και από τον εργαζόμενο. Για την αποφυγή όμως των γνωστών φαινομένων πλαστογράφησης της υπογραφής των εργαζομένων, θα ήταν σκόπιμη η αναφορά στη διάταξη για τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του εργαζόμενου από ΚΕΠ. Αυτή η προσθήκη είναι κρίσιμη γιατί σε πολλές περιπτώσεις ιδίως αν είναι αλλοδαπός ο εργαζόμενος, η υπογραφή του τίθεται από τρίτο και είναι δυσχερής η απόδειξη της μη γνησιότητάς της. Περαιτέρω, ενώ εξασφαλίζεται η δυνατότητα κατά τους ελέγχους στους εργασιακούς χώρους να ζητείται από τους επιθεωρητές η επίδειξη της ταυτότητας του εργαζόμενου (άρθρο 33 ΣχΝ), δεν λαμβάνεται μέριμνα για τις περιπτώσεις προσχηματικής ή πραγματικής αδυναμίας επίδειξης της από την πλευρά του. Για την επίτευξη του σκοπού του ελέγχου της ταυτοπροσωπίας του εργαζόμενου και της διαπίστωσης περιστατικών «κλωνοποίησης» εργαζομένων, θα ήταν ίσως προτιμότερο να προβλεφθεί επικουρικά η εργοδοτική υποχρέωση να διατηρεί έγχρωμο επικυρωμένο αντίγραφο ταυτότητας ή διαβατηρίου του εργαζόμενου για την διασταύρωση των στοιχείων του με αυτά που δηλώνονται στον πίνακα προσωπικού και στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ. Άλλωστε, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία μια τέτοια υποχρέωση υφίσταται ήδη για συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων, όπως ενδεικτικά οι αλλοδαποί (αντίγραφο της άδειας διαμονής-διαβατηρίου). Επίσης, επιχειρείται να δοθεί ένα τέλος στο φαινόμενο της μαζικής παραβίασης των κυρώσεων που αφορούν στη διακοπή της λειτουργίας επιχειρήσεων, προς απογοήτευση των ίδιων των επιθεωρητών εργασίας (άρθρο 36 ΣχΝ). Ωστόσο, δεν είναι σαφές ποιος είναι αρμόδιος για τον έλεγχο και τη διαπίστωση αυτή της παράβασης-μη συμμόρφωσης προς την επιβληθείσα κύρωση. Έτσι, μολονότι η εκτέλεση της κύρωσης γίνεται από την αρμόδια αστυνομική αρχή, θα ήταν χρήσιμη η πρόβλεψη της δυνατότητας ελέγχου της εκτέλεσής της από το ΣΕΠΕ και σε περίπτωση παραβίασής της να ενεργοποιούνται/ επιβάλλονται (ακόμη δε και πιο αυστηρές από τις ήδη προβλεπόμενες) διοικητικές-ποινικές κυρώσεις με αρμοδιότητα των ίδιων των επιθεωρητών εργασίας ή με κοινοποίηση της πράξης καταλογισμού με κατεπείγοντα τρόπο στις αστυνομικές αρχές.

    2. Αντιμετώπιση παραβατικότητας (υπ)εργολαβικών αναθέσεων (αρθ.41 ΣχΝ) Πάγια θέση της ΓΣΕΕ είναι η ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης. Μέχρι να συμβεί αυτό, έχουμε ζητήσει με συγκεκριμένες προτάσεις την ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου για τις εργολαβικές αναθέσεις στο πλαίσιο της από 26-1-2009 απόφασης της Ολομέλειας της Διοίκησης της Γ.Σ.Ε.Ε. και της σχετικής μελέτης ΙΝΕ/Γ.Σ.Ε.Ε. για τις εργασιακές σχέσεις στον κλάδο του καθαρισμού (2009), λαμβάνοντας υπόψη την εκτεταμένη χρήση εργολαβιών σε πληθώρα κλάδων επιχειρηματικής δραστηριότητας τόσο παροχής υπηρεσιών, όσο και παραγωγής. Στο πλαίσιο αυτό έχουμε ζητήσει την αυστηρή εφαρμογή της ήδη ισχύουσας νομοθεσίας για την προστασία των εργαζομένων σε εργολαβίες (καθαρισμού και φύλαξης), όπως και επανειλημμένα έχουμε ζητήσει την έναρξη λειτουργίας του «Μητρώου Παραβατών Εταιρειών Παροχής Υπηρεσιών Καθαρισμού ή/και Φύλαξης» και δημοσιοποίηση στοιχείων του στις Εκθέσεις του Σ.ΕΠ.Ε., αλλά και την επέκτασή του σε όλα τα είδη εργολαβικών αναθέσεων. Ειδικά η επέκτασή του Μητρώου αυτού σε όλα τα είδη εργολαβικών αναθέσεων είναι κρίσιμη για την εφαρμογή στην πράξη της προωθούμενης με το ΣχΝ ρύθμισης για τη χορήγηση πιστοποιητικού περί επιβολής (ή μη) προστίμων. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις ανάγκες ασφάλειας δικαίου, και γνώσης του κυρίως, θα ήταν καλό η προωθούμενη ρύθμιση να παραπέμψει ρητά α) στη ρύθμιση του άρθρου 68 του ν. 3863/2010, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, για τις εργολαβικές αναθέσεις καθαρισμού και φύλαξης και να επεκτείνει ρητά την εφαρμογή του σε όλες τις εργολαβικές αναθέσεις και β) στις συναφείς ρυθμίσεις του ν. 4281/2014 για τους κανόνες εκτέλεσης δημοσίων συμβάσεων (πχ άρθ. 173, 178).

    3. Υποχρέωση ενημέρωσης και διαβούλευσης (αρ. 43-45 ΣχΝ ) Η επαναπροώθηση της διάταξης σχετικά με την ακυρότητα των εργοδοτικών αποφάσεων που εισαγάγονται κατά παράβαση της υποχρέωσης ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων κρίνεται θετική. Ωστόσο ζητούμε τη διαγραφή της λέξης «ουσιαστική» (μεταβολή) από τη διάταξη του άρθρου 45 και επανερχόμαστε στις παρατηρήσεις που η ΓΣΕΕ υποβάλει και κατά την προώθηση συναφούς διάταξης το 2015 οι οποίες είχαν ως εξής «[Με το άρθρο 16] του Σχεδίου προβλέπεται ως κύρωση για την παράβαση εκ μέρους του εργοδότη των υποχρεώσεών του που απορρέουν από το άρθρο 4 του ΠΔ 240/2006 (ενημέρωση – διαβούλευση) η ακυρότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται κατά παράβαση των πιο πάνω υποχρεώσεων. Ωστόσο η προϋπόθεση που τίθεται από την προωθούμενη διάταξη, δηλαδή οι αποφάσεις αυτές του εργοδότη να έχουν ουσιώδη επίπτωση στην υπόσταση και το περιεχόμενο ατομικών συμβάσεων εργασίας, αφαιρεί σε μεγάλο βαθμό την αναγκαία αποτελεσματικότητα της κύρωσης. Επιπλέον με την εισαγωγή της αόριστης αυτής νομικής έννοιας (ουσιώδης επίπτωση) παρέχεται η δυνατότητα, μέσω νομικών ερμηνειών, να ματαιώνεται η πιο πάνω κύρωση. Προτείνεται η κύρωση της ακυρότητας να επέρχεται για οποιαδήποτε απόφαση του εργοδότη που λαμβάνεται κατά παράβαση των υποχρεώσεών του από το ΠΔ 240/2006 και έχει επίπτωση στην υπόσταση και το περιεχόμενο ατομικών συμβάσεων εργασίας». Περαιτέρω, η επιμέρους ενίσχυση του πλαισίου ενημέρωσης και διαβούλευσης α) δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υποκαθιστά το τεράστιο έλλειμμα από την ανυπαρξία του προστατευτικού πλαισίου των ΣΣΕ ή την υπογραφή δυσμενών ΣΣΕ από ενώσεις προσώπων και β) πρέπει να συνοδευθεί με αντίστοιχη αναβάθμιση της σοβαρότητας της σχετικής παράβασης στη σχετική κατηγοριοποίηση του 2011, από χαμηλή σε πολύ υψηλή.

    4. Προστασία μητρότητας – γονεϊκότητας (αρθ.46-48 ΣχΝ) Η ρητή και αποτελεσματική προστασία της μητρότητας και γενικά της γονεϊκότητας είναι από τα πάγια αιτήματα της ΓΣΕΕ. Η ισότιμη προστασία των θετών και αναδόχων γονιών και των μητέρων που αποκτούν παιδί με παρένθετη μητρότητα έγινε με διατάξεις των Εθνικών Γενικών ΣΣΕ του 2006 (άρθρο 7Γ) και του 2008 (άρθρο 6). Το Υπουργείο θα μπορούσε και για λόγους ουσίας και διαφάνειας, όπως και για λόγους έμπρακτου σεβασμού στο περιεχόμενο των ΕΓΣΣΕ να κυρώσει τα σχετικά άρθρα. Περαιτέρω, η χορήγηση ειδικής άδειας με αποδοχές κρίνεται πρόσφορο να επεκταθεί σε όλους τους γονείς παιδιών με αναπηρίες, ή τουλάχιστον σε όλους του γονείς παιδιών με αναπηρίες ποσοστού άνω του 80%, όπως και η πολύ σημαντική προστασία από την απόλυση να επεκταθεί και στους δύο γονείς, όπως και στους ανάδοχους δεδομένων και των προοπτικών ενίσχυσης του πλαισίου αναδοχής ανηλίκων παιδιών.

    5. Δικονομικές διατάξεις (αρθρ. 49-51 ΣχΝ) Η διάταξη για την επίσπευση συζήτησης των δικών που αφορούν απολύσεις, μισθούς υπερημερίας και καθυστερούμενους μισθούς, είναι θετική, αν εφαρμοστεί από της Ολομέλειες των Δικαστηρίων, γιατί και με άλλες διατάξεις στο παρελθόν είχε προβλεφθεί ανάλογη παραίνεση, αλλά δεν είδαμε να εφαρμόζεται εκτός από τις απεργιακές δίκες. Θετική επίσης η ρητή αναφορά στη δυνατότητα έκδοσης Διαταγής Πληρωμής για εργασιακές απαιτήσεις, αλλά είναι ανάγκη να υπάρξει και ρύθμιση για την δυνατότητα εκτέλεσης αυτής της Διαταγής Πληρωμής και γενικά τη διευκόλυνση της ικανοποίησης των εργατικών απαιτήσεων μέσω της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης . Αναφορικά με την εκτέλεση των εργατικών δικαστικών αποφάσεων σε περιπτώσεις πτώχευσης ή εκκαθάρισης της επιχείρησης, δεν λαμβάνεται καμία πρόνοια, δεδομένου ότι, εκτός των άλλων, εξακολουθεί να ισχύει η διάταξη του άρθρου 975 του ΚΠολΔ με την οποία οι εργατικές απαιτήσεις μετατέθηκαν στην 4η τάξη του πίνακα κατάταξης και ικανοποιούνται ισομερώς με τις αξιώσεις των ασφαλιστικών οργανισμών και τις απαιτήσεις ΦΠΑ του Δημοσίου. Το γεγονός αυτό, καθιστά προβληματική αν όχι αδύνατη την ικανοποίηση του εργαζόμενου αφού οι οφειλές των εργοδοτών στους ασφαλιστικούς οργανισμούς και στο Δημόσιο είναι σημαντικές και συχνά εξαντλούν την αξία των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη . Σε κάθε περίπτωση επανερχόμαστε στο βασικό πλαίσιο των προτάσεων της ΓΣΕΕ για τη δίκαιη δίκη και δικονομική προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων, που είναι:  Δημιουργία επιπλέον πινακίων για την εκδίκαση εργατικών υποθέσεων με σκοπό την ταχεία απονομή δικαιοσύνης στις εργατικές διαφορές  Δημιουργία συλλογικών οργάνων επίλυσης εργατικών διαφορών τριμερούς εκπροσώπησης στο ΣΕΠΕ, κατά το πρότυπο των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του τ. ΙΚΑ ή του άρθρου 15 του ν. 1264/1982.  Πλήρης αποκατάσταση του προνομίου των εργατικών απαιτήσεων. Αναθεώρηση των δικονομικών διατάξεων με τις οποίες έχουν τεθεί ουσιαστικά εμπόδια και έχει επέλθει σοβαρότατος περιορισμός των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα και την έκταση ικανοποίησης των απαιτήσεών τους με τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, σε πλήρη αγνόηση της βιοποριστικής λειτουργίας του μισθού και της έκτασης της εργοδοτικής παραβατικότητας.  Διευκόλυνση πρόσβασης στη δικαιοσύνη των εργαζομένων και των βαριά πληττομένων από την ανεργία, την εργασιακή ανασφάλεια και την απορρύθμιση των ΣΣΕ, με την κατάργηση των κάθε είδους τελών στις εργατικές και κοινωνικοασφαλιστικές υποθέσεις και δραστική μείωσή τους στις λοιπές υποθέσεις. Παράλληλα, αναδιοργάνωση και επέκταση του θεσμού της νομικής βοήθειας, ο οποίος έχει αποδυναμωθεί, κυρίως λόγω των πολύ αυστηρών προϋποθέσεων που τίθενται για την παροχή της.  Πλήρης αποκατάσταση του δικαιώματος προσωρινής δικαστικής προστασίας στις εργατικές διαφορές.  Θέσπιση των αναγκαίων τροποποιήσεων στη δικονομία για την ορθή, πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή του κανόνα της αντιστροφής του βάρους απόδειξης σε περίπτωση επιβολής παράνομων διακρίσεων στην εργασία.  Κατά την υπαγωγή των επιχειρήσεων σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης του ν. 4307/2014 να εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 479 ΑΚ για την κοινή ευθύνη μεταβιβάζοντος και διαδόχου, σε αρμονία και με τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου, ώστε να προστατεύονται αποτελεσματικότερα οι εργαζόμενοι, ιδίως όταν υπάρχουν οφειλές του μεταβιβάζοντος εργοδότη σ αυτούς.  Θέσπιση αυστηρών κριτηρίων για την υπαγωγή μιας επιχείρησης σε καθεστώς διαδικασίας εξυγίανσης, με γνώμονα τον κοινωνικό της ρόλο και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Αυστηρές δικλείδες ασφαλείας για την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση σκοπών ξένων προς τη διάσωση της επιχείρησης και αφαιρούν από το θεσμό της εξυγίανσης κάθε αξιοπιστία. Η συμφωνία εξυγίανσης δεν θα πρέπει να συνεπάγεται ούτε μείωση των εργατικών απαιτήσεων ούτε αναστολή πληρωμής τους ούτε να ισχύει για την ικανοποίησή τους η αναστολή ατομικών διώξεων κατά του οφειλέτη για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα.Παροχή δυνατότητας ενεργούς συμμετοχής των εργαζομένων μέσω των εκπροσώπων τους, κατά τα πρότυπα εκπροσώπησης άλλων διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας, ώστε να διασφαλίζεται η εργατική εκπροσώπηση και εκεί όπου δεν δραστηριοποιείται επιχειρησιακό σωματείο, καθώς και η μη αντιμετώπισή τους ως «συνήθων πιστωτών» της επιχείρησης, ούτως ώστε να εξαιρούνται οι αξιώσεις τους από την απαγόρευση λήψης μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, ασφαλιστικών μέτρων κ.λπ.κατά της επιχείρησης για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους από μισθούς.  Kατάργηση της διάταξης του άρθρου 674, παρ. 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), ώστε να ισχύουν και στις απεργιακές δίκες οι προβλεπόμενες από τον ΚΠολΔπροθεσμίες.  Eφαρμογή της διαδικασίας του αυτόφωρου σε κάθε περίπτωση καθυστέρησης αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων και λοιπών πρόσθετων παροχών, που οφείλονται από τη σχέση εργασίας. Προς ενίσχυση της προστασίας του μισθού και της βιοποριστικής λειτουργίας του να αποσαφηνιστεί ότι το έγκλημα της καθυστέρησης καταβολής αποδοχών θεωρείται πάντοτε αυτόφωρο, ακόμη και όταν δεν συντρέχουν οι γενικές προϋποθέσεις του άρθρου 242 του ΚΠολΔ.

    6. Προστασία δικαιωμάτων εργαζομένου σε περίπτωση μονομερούς βλαπτικής μεταβολής – επιδότηση ανεργίας (αρθρ. 53 ΣχΝ) Η προτεινόμενη ρύθμιση, όπως και η πρόσφατη ρύθμιση του άρθρου 56 του ν. 4487/2017 κινείται σε θετική κατεύθυνση ως προς την αντιμετώπιση της ομηρίας των εργαζομένων σε παραβατικούς ή αφερέγγυους εργοδότες. Ειδικά για τις περιπτώσεις καθυστέρησης δεδουλευμένων αποδοχών, όπως η ΓΣΕΕ έχει αναλυτικά εκθέσει είναι κρίσιμη η διαμόρφωση τεκμηρίου υπέρ της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από την πλευρά του εργοδότη σε ό,τι αφορά την επιδότηση ανεργίας από τον ΟΑΕΔ για τους εργαζόμενους που είναι όμηροι σε αυτήν την κατάσταση. Ωστόσο, έχουμε επισημάνει ότι η αποτελεσματική προστασία των εργαζομένων που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας θα πρέπει να γίνει και στο επίπεδο των πραγματικά οφειλόμενων σε αυτούς ασφαλιστικών εισφορών με τη δυνατότητα έκδοσης Πράξεων Επιβολής Εισφορών για το συνολικό διάστημα που οι εργαζόμενοι ασκούν το νόμιμο δικαίωμά τους της επίσχεσης εργασίας (και όχι μόνο για ένα πεντάμηνο από την άσκηση του δικαιώματος επίσχεσης, όπως κακώς ισχύει στην πράξη). Για το σκοπό αυτό, πρέπει να υπάρξει ρητή νομοθετική διάταξη, η οποία μπορεί να εισαχθεί στην προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 53 του ΣχΝ.

    Μέρος Δ΄ - Κατευθυντήριες διατάξεις υλοποίησης της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες.

    Το Κράτος, διαχρονικά, δεν έχει επιδείξει το απαιτούμενο ενδιαφέρον για τη διασφάλιση της διεξαγωγής έγκαιρου, διαρκούς και ουσιαστικού τριμερούς κοινωνικού διαλόγου, ανάμεσα σε άλλα, και στο πεδίο της ισότητας και των απαγορευμένων διακρίσεων στην εργασία, ώστε να είναι σε θέση να αναλαμβάνει αποτελεσματικές δράσεις τόσο αντιμετώπισης, όσο και πρόληψης στη βάση της εμπειρίας και των απόψεων των κοινωνικών εταίρων. Χαρακτηριστική προς τούτο είναι η ποσοτική και ποιοτική υποβάθμιση της λειτουργίας των θεσμοθετημένων δομών τριμερούς κοινωνικού διαλόγου για τα ζητήματα αυτά (όπως του Τμήματος του ΑΣΕ για την Ισότητα Φύλων) και η μη τήρηση αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων για τις διακρίσεις στην εργασία στη βάση του φύλου, αλλά και στη βάση των άλλων λόγων διάκρισης που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία. Ένα κρίσιμο βήμα για την αποκατάσταση του διαπιστωμένου ελλείμματος κοινωνικού διαλόγου και στο πεδίο των διακρίσεων στους χώρους εργασίας είναι η επέκταση του πεδίου ενασχόλησης και της αρμοδιότητας του Τμήματος του ΑΣΕ για την Ισότητα Φύλων σε όλα τα είδη διακρίσεων (βάσει και του πρόσφατου ν. 4443/2016) και η μετονομασία του σε Τμήμα ΑΣΕ για την Ισότητα και την Ίση Μεταχείριση, ώστε, ανάμεσα στις λοιπές απαγορευμένες διακρίσεις, να εξετάζει, παρακολουθεί και αξιολογεί και τη διάσταση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας. Η ρύθμιση αυτή θα αποκαταστήσει και ένα ουσιώδες έλλειμμα και στο περιεχόμενο του ν. 4443/2016.

    Με τιμή

    Ο Πρόεδρος               Ο Γεν. Γραμματέας

    Γιάννης Παναγόπουλος         Νικόλαος Κιουτσούκη

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ 29/8/17

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ 29/8/17

    • No Comment
    • 612 Views
    • 0 Like

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    29/8/17

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

     Επιστολή στον Πρωθυπουργό στην οποία τονίζει την επιτακτική ανάγκη λήψης μέτρων συνολικής αποκατάστασης της εργατικής προστασίας, τα οποία και παραθέτει, απέστειλε η Συνομοσπονδία.Με την επιστολή της η ΓΣΕΕ επαναλαμβάνει και το αίτημά της για συνάντηση με τον Πρωθυπουργό. ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝΑκολουθεί η σχετική επιστολή  ΠροςΤον Πρωθυπουργόκ. Α. Τσίπρα   Θέμα: Άμεση και επιτακτική η ανάγκη λήψης των μέτρων συνολικής  αποκατάστασης της εργατικής προστασίας – Αίτημα συνάντησης με τη ΓΣΕΕ Κύριε Πρωθυπουργέ,Η χώρα μας μετά από οκτώ χρόνια ύφεσης βρίσκεται σε σημείο καμπής.             Η επόμενη περίοδος είναι κρίσιμη για την έξοδο της οικονομίας από την κρίση και την επιτροπεία.Για τη ΓΣΕΕ η έξοδος από την κρίση πρέπει να γίνει με πολιτικές που να έχουν στο επίκεντρό τους τον εργαζόμενο άνθρωπο, την αύξηση της πλήρους και σταθερής απασχόλησης και των εισοδημάτων και την ενίσχυση της προστασίας των εργατικών και κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων. Αυτός είναι ο μόνος βιώσιμος και δίκαιος τρόπος εξόδου της χώρας από την κρίση και επανόδου της σε τροχιά σταθερής ανάκαμψης. Η συνέχιση των πολιτικών που διατηρούν το θεσμικό πλαίσιο και τις πρακτικές απαξίωσης  της εργασίας και της συλλογικής εκπροσώπησης και συνακόλουθα υπονόμευσης των εργατικών δικαιωμάτων, συλλογικών και ατομικών, κατακρημνίζοντας το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων είναι καταδικασμένη να συνεχίσει να παράγει οικονομική και κοινωνική κρίση και νέα αδιέξοδα στην οικονομία και την κοινωνία.Όπως άλλωστε χαρακτηριστικά αναφέρεται και στην πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης που εκδόθηκε ύστερα από την προσφυγή της ΓΣΕΕ, με την οποία διαπιστώνεται για μία ακόμα φορά σωρεία παραβιάσεων εργατικών δικαιωμάτων, «ενώ λαμβάνει υπόψη την έκταση και τη σοβαρότητα της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, θύμα της οποίας είναι ο πληθυσμός της Ελλάδας, και ιδίως οι εργαζόμενοι, η Επιτροπή θεωρεί ωστόσο ότι οι παραβιάσεις του Χάρτη του 1961 που ήλθαν στο φως από την εξέταση της προσφυγής αυτής είναι ιδιαίτερα σοβαρές, και αυτό εξαιτίας: α) του μεγάλου αριθμού των διατάξεων που αφορά και των επιπτώσεων για τα άτομα που προστατεύονται από τα δικαιώματα που έχουν παραβιαστεί, β) του αριθμού των θυμάτων αυτών των παραβιάσεων, καθώς επηρεάζεται σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού γ) του διαρκούς χαρακτήρα ορισμένων από τις παραβιάσεις, που έχουν ήδη διαπιστωθεί κατά την εξέταση προγενέστερων προσφυγών» και ότι «….οι εν λόγω παραβιάσεις δεν αφορούν μόνο τα άτομα που προστατεύονται από τα δικαιώματα που έχουν παραβιαστεί ή τη σχέση τους με το Κράτος κατά του οποίου στρέφεται η προσφυγή. Αποτελούν επίσης πρόκληση για τα συμφέροντα της ευρύτερης κοινωνίας και για τα κοινά θεμελιώδη πρότυπα όλων των Κρατών Μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, δηλαδή για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου».Η ΓΣΕΕ έχοντας γνώση των τεράστιων προβλημάτων των εργαζομένων σε όλη την επικράτεια με κυρίαρχα την ουσιαστικά ανύπαρκτη νομοθετική προστασία της εργασίας, την εκτεταμένη και πολυσχιδή εργοδοτική παραβατικότητα και τις υπέρμετρες δυσκολίες πρόσβασης σε έγκαιρες και αποτελεσματικές διαδικασίες προστασίας των εργατικών αξιώσεων είτε διοικητικές (ελεγκτικοί μηχανισμοί) είτε δικαστικές, ζητά τη λήψη στοχευμένων νομοθετικών μέτρων. Τα αιτήματα και οι προτάσεις της ΓΣΕΕ, τα οποία ανταποκρίνονται στα αντίστοιχα αιτήματα των 148 Δευτεροβάθμιων Οργανώσεων μελών της (79 Εργατικά Κέντρα και 69 Ομοσπονδίες) και των σωματείων μελών τους,  αποτελούν για εμάς κρίσιμο ζήτημα συζήτησης μαζί σας. Κι αυτό γιατί   προκύπτουν από τη γνώση και το βίωμα της αδυσώπητης καθημερινότητας των εργαζομένων σε όλη την επικράτεια, για την οποία είναι χρήσιμο και κρίσιμο να έχετε ιδία γνώση από την ίδια την τριτοβάθμια εργατική Συνομοσπονδία προκειμένου η ενημέρωσή σας να είναι πλήρης και επίκαιρη, αλλά και να μην προέρχεται μόνο από την εργοδοτική πλευρά και την εκπροσώπησή της.Τα παρακάτω αιτήματα των εργαζομένων όλης της χώρας αποτελούν  ελάχιστη αφετηρία της έμπρακτης αποκατάστασης της εργατικής προστασίας και καταδεικνύουν ότι οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία θα χάσει το θετικό της πρόσημο στην πράξη εφόσον δεν αποκατασταθεί με πληρότητα ο προστατευτικός χαρακτήρας του εργατικού δικαίου, ατομικού και συλλογικού. Το βασικό πλαίσιο των αιτημάτων μας είναι το ακόλουθο: 
    1. ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
     
    • Να αποκατασταθεί άμεσα η δυνατότητα επέκτασης/κήρυξης γενικά υποχρεωτικών κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ.
    • Να αποκατασταθεί άμεσα η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης στη συρροή κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών με επιχειρησιακές ΣΣΕ και να καταργηθεί η πρόβλεψη του ν. 4024/2011, άρθρο 37 παρ. 7, σύμφωνα με την οποία η επιχειρησιακή ΣΣΕ υπερισχύει κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ κατά παρέκκλιση της αρχής της ισχύος της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο διάταξης.
    • Να καταργηθεί η ικανότητα των ενώσεων προσώπων να συνάπτουν επιχειρησιακές ΣΣΕ.
    • Οι κανονιστικοί όροι ΣΣΕ που έληξε ή καταγγέλθηκε, να εξακολουθούν να ισχύουν για ένα εξάμηνο και να εφαρμόζονται και στους εργαζόμενους που προσλαμβάνονται στο διάστημα αυτό .
    • Να αποκατασταθεί η μετενέργεια του συνόλου των όρων της ΣΣΕ μετά την πάροδο του 6μήνου .
    • Να αυστηροποιηθούν οι ποινικές κυρώσεις του άρθρου 21 του ν. 1876/1990 και να προβλέπεται ότι εργοδότης ή εκπρόσωποι αυτού που παραβιάζουν όρους ισχύουσας ΣΣΕ ή ΔΑ ή ΥΑ τιμωρούνται εκτός από χρηματική ποινή και με ποινή φυλάκισης Ακόμη, η ποινική προστασία να επεκτείνεται και σε περίπτωση παραβίασης ΚΥΑ που εκδίδονται σε περιπτώσεις που είναι ανέφικτη η σύναψη ΣΣΕ, λόγω έλλειψης εργοδοτικής οργάνωσης (άρθρο μόνο του Ν. 435/1968).
    • Να καταργηθεί ο δεύτερος βαθμός διαιτησίας και η δυνατότητα άσκησης έφεσης κατά των διαιτητικών αποφάσεων, ενώπιον Πενταμελούς Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Διαιτησίας.
    • Να καταργηθεί η υποχρέωση αναφοράς στη διαιτητική απόφαση του περιεχομένου των  κανονιστικών όρων άλλων συλλογικών συμβάσεων, που διατηρούνται σε ισχύ.
    • Να καταργηθεί ο κατάλογος των επιπλέον στοιχείων που υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη ο διαιτητής ή η Επιτροπή Διαιτησίας, όπως αυτά ορίστηκαν με το ν. 4303/2014.
    • Να αποκατασταθούν οι ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις και στο χώρο των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που επλήγησαν βάναυσα με τα μνημονιακά νομοθετήματα της τελευταίας εξαετίας.
      
    1. ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ
     
    • Να θεσμοθετηθεί και πάλι η καθολικότητα ισχύος και δεσμευτικότητα του συνόλου των όρων (μισθολογικών και μη) της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ, με ενιαίο κατώτατο μισθό/ημερομίσθιο για όλους τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως ηλικίας καθοριζόμενο και πάλι αποκλειστικά με ΕΓΣΣΕ, κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ των κορυφαίων οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών
     
    1. ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΝΤΑΠΕΡΓΙΑ
    • Να διατηρηθεί η απαγόρευση ανταπεργίας και να ισχύσει σε όλες τις μορφές της (επιθετική – αμυντική) με τη σύγχρονη κατάργηση και όλων των ισοδυνάμων της (πχ χρήση του άρθρου 656 ΑΚ)
    [Κατάργηση άρθρου 20 Ν. 4472/2017]
    • Η απεργία, που προστατεύεται από το Σύνταγμα (άρθρο 23 παρ. 2) υποβάλλεται ήδη σε αυστηρούς νομοθετικούς περιορισμούς (προθεσμίες, αιτιολόγηση των αιτημάτων, ειδικές ρυθμίσεις για τις επιχειρήσεις του δημοσίου, του ευρύτερου δημόσιου τομέα και επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, προσωπικό ασφαλείας, προσωπικό λειτουργίας κ.ο.κ. - άρθρα 19,20,21 Ν.1264/82).
    • Τους νομοθετικούς περιορισμούς συμπληρώνει η νομολογιακή απορρύθμιση του απεργιακού δικαιώματος, που οδηγεί κατ’ αποτέλεσμα  σε αδυναμία άσκησής του.
    • Τυχόν ρύθμιση που θα αξιώνει για τη λήψη απόφαση για κήρυξη απεργιακής κινητοποίησης την απόλυτη πλειοψηφία των εγγεγραμμένων μελών της οργάνωσης θα ήταν αντίθετη στη δημοκρατική αρχή , θα καθιστούσε περίπου αδύνατη την άσκηση του δικαιώματος και θα αντέβαινε στο άρθρο 23 παρ. 2 του Συντάγματος για την αποτελεσματική προστασία και άσκηση του δικαιώματος απεργίας.
    • Επίσημες συγκριτικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα έχει ένα σταθμισμένα αυστηρό πλαίσιο προϋποθέσεων άσκησης του δικαιώματος απεργίας, και μάλιστα συλλογικής (δηλ μέσω των σωματείων) καθώς σε αρκετές χώρες το δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί και ατομικά. Στις ευρωπαϊκές χώρες που «φαίνεται» ότι έχουν πιο αυστηρό πλαίσιο, ισχύει παράλληλα και αυστηρή προστασία και σεβασμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της προστατευτικής εργατικής νομοθεσίας;
     
    1. ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ (Ν. 1264/1982)
    • Ο συνδικαλιστικός νόμος, δηλαδή ο ν. 1264/1982, αποτελεί ιστορικό και εμβληματικό μεταπολιτευτικό νομοθέτημα, το οποίο σε ευρωπαϊκό επίπεδο αποτελεί ορόσημο για τα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα.
    • Περιέχει την ελάχιστη προστασία της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και ειδικά για την απεργία θέτει πολλές και αυστηρότατες προϋποθέσεις για την κήρυξή της (σύγκληση γενικής συνέλευσης, μυστική ψηφοφορία, τήρηση προθεσμιών προειδοποίησης, τοποθέτηση προσωπικού ασφαλείας  ή ελάχιστης λειτουργίας για τις κοινωφελείς επιχειρήσεις).
    • Για τις συνδικαλιστικές άδειες: Ο ν. 1264/1982 περιέχει ένα αυστηρό πλαίσιο χορήγησης αδειών απουσίας από την εργασία των εκλεγμένων εργαζομένων σε θέσεις ευθύνης στα διοικητικά συμβούλια των συνδικαλιστικών οργανώσεων με κλιμάκωση ανάλογα με τον αριθμό των εκπροσωπούμενων εργαζόμενων και το βαθμό της εκπροσώπησης. Στα πρωτοβάθμια σωματεία είναι από 3 έως 5 ημέρες το μήνα και όχι για όλο το Διοικητικό Συμβούλιο, στις δευτεροβάθμιες οργανώσεις από 9 ημέρες το μήνα για όλη τη θητεία ανάλογα με τον αριθμό των εργαζομένων που καλύπτουν και όχι για όλα τα μέλη της Διοίκησής τους και στα 45 μέλη της Διοίκησης της Συνομοσπονδίας είναι για το σύνολο της θητείας τους. Στο χρόνο αυτό οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι πρέπει να μπορούν να είναι στο πλευρό των συναδέλφων τους στην επιχείρηση, στον κλάδο, στο επάγγελμα, στην πόλη, την περιφέρεια, αλλά και όλη την επικράτεια σε κάθε στιγμή που θα τους χρειαστούν απέναντι στους εργοδότες, σε δικαστήρια, σε επιθεωρήσεις εργασίας, σε ασφαλιστικές καταγγελίες, σε διαπραγματεύσεις, σε θεσμικές εκπροσωπήσεις σε υπουργεία και κρατικούς φορείς, αλλά και σε ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς εκπροσώπησης και όργανα. Στην Ελλάδα οι εκπρόσωποι των εργαζομένων είναι εκλεγμένοι μέσα από γενικές συνελεύσεις και δημοκρατικές διαδικασίες και δεν είναι αμειβόμενα επαγγελματικά στελέχη, όπως είναι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
    • Για την προστασία των εκλεγμένων συνδικαλιστικών εκπροσώπων των εργαζομένων: Τα στοιχεία απολύσεων, παρακώλυσης συνδικαλιστικής δράσης και ποινικών διώξεων καταδεικνύουν ότι το πλαίσιο προστασίας από την απόλυση και τις βλαπτικές μεταβολές των όρων εργασίας των εκλεγμένων εκπροσώπων των εργαζομένων πρέπει να ενισχυθεί. Το σωρευτικό αποτέλεσμα όλων των προωθούμενων αλλαγών (ομαδικές απολύσεις + ΣΣΕ+ συνδικαλιστικός νόμος + απεργία) αποκαλύπτει ότι εξυπηρετεί την αποδυνάμωση των συνδικάτων και των εργαλείων συλλογικής εκπροσώπησης και δράσης τους ενόψει ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών σε συγκεκριμένους τομείς δραστηριότητας (πχ Τράπεζες, ιδιωτικοποιήσεις), ταυτόχρονα με την εξουδετέρωση της συλλογικής εκπροσώπησης των εργαζομένων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
      
    1. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ, ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ
     
    • Κατάργηση του άρθρου 17 του ν. 4472/2017 για τις ομαδικές απολύσεις και αυστηροποίηση της νομοθεσίας, με ταυτόχρονη ενίσχυση της προστασίας των όρων εργασίας και της απασχόλησης ευάλωτων ομάδων ( πχ νέων, γυναικών, εργαζομένων πλησίον της σύνταξης, παθόντων εργατικών ατυχημάτων). Κατάργηση των διατάξεων για την αύξηση των ορίων πάνω από τις οποίες θεωρούνται οι απολύσεις ομαδικές (αύξηση από 4 στα 6 άτομα για επιχειρήσεις με 20-50 εργαζομένους και από 2% έως 3% −και με όριο τα 30 άτομα− στο 5% για επιχειρήσεις με 30-150 εργαζομένους).
    [κατάργηση άρθρου 17 ν. 4472/2017 και τροποποίηση της παρ.2 του άρθρου 1 Ν. 1387/1983, όπως ισχύει ] 
    • Κατάργηση της 12μηνης διάρκειας δοκιμαστικής περιόδου στο πλαίσιο σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου (άρθρο 17 παρ. 5α και β Ν. 3899/2010) και κανονική καταβολή της οφειλόμενης αποζημίωσης σε περίπτωση λύσης της σύμβασης μετά το πέρας διμήνου από την έναρξή της.
    [κατάργηση παρ. 5α και β άρθρου 17 Ν. 3899/2010 και της παρ.2α Ν. 3863/2010 ] 
    • Κατάργηση διατάξεων που επέφεραν μειώσεις στην καταβλητέα αποζημίωση λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, είτε μέσω μείωσης του χρόνου προειδοποίησης (στην τακτική καταγγελία) είτε μέσω πλαφόν στο ύψος της αποζημίωσης για τους εργαζόμενους με μεγάλη προϋπηρεσία.
    [κατάργηση διατάξεων υποπαρ. ΙΑ. 12 Ν. 4093/2012, παρ. 5β του άρθρου 17 Ν. 3899/2010, παρ. 2β άρθρου 74 Ν. 3863/2010 – επαναφορά προϊσχύσαντος πλαισίου διατάξεων Ν. 2112/1920 και Ν. 3198/1955] 
    • Κατάργηση της διάταξης που επιτρέπει την τμηματική καταβολή της αποζημίωσης απόλυσης εφόσον υπερβαίνει την αποζημίωση 2 μηνών.
    [κατάργηση διάταξης παρ.3 άρθρου 74 Ν. 3863/2010 – επαναφορά προϊσχύσαντος πλαισίου διατάξεων Ν. 2112/1920 και Ν. 3198/1955]. 
    • Κατάργηση διατάξεων που, στο πλαίσιο της δήθεν απλοποίησης των διαδικασιών δήλωσης στοιχείων απασχόλησης (π.χ. στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ»), έχουν αποδεδειγμένα διευκολύνει την εργοδοτική παραβατικότητα, όπως η δυνατότητα του εργοδότη να αναγγέλλει ηλεκτρονικά την οικειοθελή αποχώρηση του εργαζομένου, χωρίς την υποχρέωση συνυποβολής του υπογεγραμμένου από τον εργαζόμενο εγγράφου της παραίτησης.
    [τροποποίηση ΥΑ 28153/126 ΦΕΚ Β΄2163/2013] 
    • Κατάργηση της διάταξης που καταργεί τις “ρήτρες μονιμότητας» σε Κανονισμούς κλπ .
    [κατάργηση άρθρου 5 ΠΥΣ 6/2012, Ν. 4046/2012] 
    • Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η δυνατότητα απολυμένων εργαζομένων 55-64 ετών (με σύμβαση αορίστου χρόνου) εφόσον έχουν τουλάχιστον 4.500 ημέρες εργασίας να αυτασφαλισθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με συμμετοχή στο κόστος αυτασφάλισης του εργοδότη.
    [κατάργηση άρθρου πρώτο υποπαρ. ΙΑ 6 περ.3 Ν. 4254/2014, επαναφορά παρ.4 και 5 άρθρο 74 Ν. 3863/2010] 
    • Θεσμοθέτηση της ελάχιστης σύνθεσης προσωπικού και ανάλογων αντικειμενικών κριτηρίων ασφάλισης και ελέγχου, ανάλογα με τον κλάδο δραστηριότητας, κατά το πρότυπο των οικοδομικών εργασιών και σχετικού τεκμηρίου ελέγχου των εργοδοτών. Το μέτρο αυτό θα συμβάλει αποτελεσματικά στην καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας όχι μόνο με κατασταλτικούς ελέγχους, αλλά και με προληπτικό τρόπο. Άμεση έναρξη διαλόγου για την εφαρμογή του άρθρου 46 Ν. 4387/2016.
     
    • Ενίσχυση πλαισίου επαγγελματικών ειδικοτήτων στη βάση του είδους της επιχείρησης και του κλάδου δραστηριότητας, αλλά και των ειδικοτήτων ασφάλισης στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και των υφισταμένων επαγγελματικών περιγραμμάτων, τα οποία μάλιστα είναι προϊόν συμφωνίας εργατικής και εργοδοτικής πλευράς.
     
    • Αυστηροποίηση των διατάξεων για τη μαθητεία και την πρακτική άσκηση εργαζομένων. Θέσπιση ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου απασχόλησης μαθητών ή πρακτικά ασκουμένων σε σχέση με το τακτικό προσωπικό και τις ειδικότητες που οφείλει να έχει μια επιχείρηση.
     
    • Ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων σε επίσχεση εργασίας (προστασία οφειλόμενων αποδοχών, ασφαλιστικών εισφορών, θέσεων εργασίας), όπως:
      • Έκδοση Πράξεων Επιβολής Εισφορών για το συνολικό διάστημα που οι εργαζόμενοι ασκούν το νόμιμο δικαίωμά τους της επίσχεσης εργασίας (και όχι μόνο για ένα πεντάμηνο από την άσκηση του δικαιώματος επίσχεσης).
      • Διαμόρφωση τεκμηρίου υπέρ της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από την πλευρά του εργοδότη σε ό,τι αφορά την επιδότηση ανεργίας από τον ΟΑΕΔ για τους εργαζόμενους, σε βάρος των οποίων υπάρχει πολύμηνη καθυστέρηση καταβολής αποδοχών.
     
    • Υποχρεωτικές κοινωνικές ρήτρες σύνδεσης με τις θέσεις απασχόλησης σε επιχειρήσεις που λαμβάνουν οποιασδήποτε μορφής επιδότηση.
     
    • Αποκατάσταση του θεσμικού πλαισίου για την επιδότηση της ανεργίας, ειδικά σε κατηγορίες όπως οι εποχικά εργαζόμενοι – άνεργοι, παράλληλα με την αύξηση του επιδόματος ανεργίας και την επέκταση του χρόνου καταβολής του.
      
    1. ΕΙΔΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
     
    • Για την εκ περιτροπής εργασία:
    - Κατάργηση της δυνατότητας μονομερούς επιβολής από τον εργοδότη εκ περιτροπής εργασίας – αυστηροποίηση των προϋποθέσεων εφαρμογής της.[εδ. δ’ παρ.3 άρθρου 2 Ν. 3846/2010 (για τη δυνατότητα μονομερούς επιβολής εκ περιτροπής εργασίας 6μηνης διάρκειας) και παρ.3 άρθρου 17 του Ν. 3899/2010 (επέκταση στους 9 μήνες)]  
    • Για τη μερική απασχόληση:
    - Κατάργηση της ασαφούς διάταξης «εφόσον συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι», που παρέχει δυνατότητα εξαίρεσης από την ίση μεταχείριση των εργαζομένων με μερική απασχόληση - ενίσχυση της αρχής της μη διάκρισης των μερικώς απασχολούμενων .[κατάργηση τελευταίας περιόδου στο στοιχείο β΄της παρ.2 του άρθρου 2 του ν. 3846/2010] - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η προσαύξηση της αμοιβής των εργαζόμενων με μερική απασχόληση και συμπλήρωσή της με την προϊσχύουσα διάταξη της παρ.9 του άρθρου 2 του Ν. 2639/1998 (μη αξίωση του εργοδότη για πρόσθετη εργασία του μερικώς απασχολούμενου εφόσον έχει άλλη εργασία ή οικογενειακές υποχρεώσεις).[κατάργηση παρ.2 άρθρου 17 Ν. 3899/2010 με την οποία καταργήθηκε η παρ.9 άρθρου 2 του Ν. 3846/2010, με την οποία είχε οριστεί η προσαύξηση σε 7,5%] - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η προσαύξηση της αμοιβής των μερικώς απασχολούμενων σε περίπτωση που τους ζητηθεί εργασία πέραν του μειωμένου ωραρίου τους.[κατάργηση της παρ.2 του άρθρου 17 του Ν. 3899/2010, με την οποία καταργήθηκε η παρ.11 άρθρου 2 του Ν. 3846/2010, με την οποία είχε οριστεί η προσαύξηση σε 10%]  
    • Για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου:
    -Κατάργηση διατάξεων που ευνοούν την κατάχρηση στην απασχόληση εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου (διεύρυνση χρονικού διαστήματος επιτρεπόμενης απασχόλησης από τα 2 στα 3 χρόνια και ενδιάμεσων χρονικών διαστημάτων σε περίπτωση διαδοχικών συμβάσεων).[κατάργηση άρθρου 41 Ν. 3986/2011]  
    • Για τις συμβάσεις έργου ή ανεξαρτήτων υπηρεσιών που υποκρύπτουν εξαρτημένη εργασία:
    Τεκμήριο υπέρ της ύπαρξης εξαρτημένης εργασίας εφόσον η δήθεν ανεξάρτητη απασχόληση (μέσω σύμβασης έργου, ανεξαρτήτων υπηρεσιών, αμοιβή με δελτίο παροχής υπηρεσιών) διαρκεί για 3 συνεχείς μήνες (και όχι 9 μήνες) και θέσπιση διαδικαστικών ή/και δικονομικών αντικινήτρων (πχ αντιστροφή του βάρους απόδειξης στον εργοδότη, συντετμημένες διαδικασίες εκδίκασης, προστασία από απόλυση του προσφεύγοντος εργαζομένου κλπ).[τροποποίηση άρθρου 1 Ν. 3846/2010]  
    • Για τη διαθεσιμότητα:
    - Ενίσχυση των εγγυήσεων  για την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών στην επιβολή διαθεσιμότητας στους εργαζόμενους σε διαδοχικά τριμηνιαία διαστήματα, τέλος-αρχή έτους, πχ παρέλευση 6 μηνών –αντί 3- από τη μια διαθεσιμότητα στην άλλη.[τροποποίηση άρθρου 4 παρ.1 Ν. 3846/2010]. - Σ’ό,τι αφορά στο θέμα της ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων για τη χρήση του μέτρου της διαθεσιμότητας,  κρίνεται σκόπιμη σε περίπτωση μη ύπαρξης επιχειρησιακού σωματείου ή συμβουλίου εργαζομένων η χορήγηση δυνατότητας ενημέρωσης και διαβούλευσης στους εκπροσώπους του τοπικού Εργατικού Κέντρου ή/και στους εκπροσώπους του κλαδικού σωματείου ή της κλαδικής Ομοσπονδίας (όπως θεσπίζεται εν μέρει στο άρθρο 7 του Ν. 3846/2010 για τη διευθέτηση).[τροποποίηση άρθρου 4 παρ.1 Ν. 3846/2010]. - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η ειδική διαδικασία επιβολής διαθεσιμότητας σε εργαζόμενους κοινωφελών επιχειρήσεων και οργανισμών.[επαναφορά παρ.2 και 3 του άρθρου 4 του Ν. 3846/2010,  οι οποίες  καταργήθηκαν  με το άρθρο πρώτο υποπαρ.ΙΑ.6 περ.4  Ν.4254/2014]. - Για να μη γίνεται κατάχρηση της θέσης σε διαθεσιμότητα, όταν επακολουθεί απόλυση (συνήθης στην πράξη), θα πρέπει να προβλεφθεί ρητά ότι η αποζημίωση απόλυσης, συνυπολογιζόμενης της αναλογίας δώρων, αποδοχών αδείας, επιδόματος αδείας κλπ, θα υπολογίζεται βάσει των αποδοχών της προ της διαθεσιμότητας περιόδου απασχόλησης (ισχύει νομολογιακά). 
    • Για την προσωρινή απασχόληση:
    - Επαναφορά ανώτατου χρονικού ορίου επιτρεπόμενης προσωρινής απασχόλησης στους 12+6 μήνες (σύνολο 18), διάστημα μετά το πέρας του οποίου η σχέση εργασίας λογίζεται ότι υπάρχει με τον έμμεσο εργοδότη, με κατάργηση του διαστήματος των 45 ημερών μετά το πέρας του οποίου η νέα σύμβαση που τυχόν συναφθεί δημιουργεί τεκμήριο υπέρ της αναγνώρισης του έμμεσου εργοδότη ως πραγματικού εργοδότη.[τροποποίηση του άρθρου 17 παρ.4 του ν. 3899/2010 και του άρθρου 3 Ν. 3846/2010, επαναφορά στις σχετικές ρυθμίσεις των άρθρων 20 επ. Ν. 2956/2001). - Κατάργηση δυνατότητας απασχόλησης προσωπικού μέσω εταιριών προσωρινής απασχόλησης στο Δημόσιο , ΝΠΔΔ, ΟΤΑ  κλπ.[κατάργηση παρ.2 υποπαρ. ΙΑ.4 Ν. 4254/2014]  
    • Για τις εργολαβικές αναθέσεις:
    Ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης. Μέχρι να συμβεί αυτό, ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου για τις εργολαβικές αναθέσεις στο πλαίσιο της από 26-1-2009 απόφασης της Ολομέλειας της Διοίκησης της Γ.Σ.Ε.Ε. και της σχετικής μελέτης ΙΝΕ/Γ.Σ.Ε.Ε. για τις εργασιακές σχέσεις στον κλάδο του καθαρισμού (2009), λαμβάνοντας υπόψη την εκτεταμένη χρήση εργολαβιών σε πληθώρα  κλάδων επιχειρηματικής δραστηριότητας τόσο παροχής υπηρεσιών, όσο και παραγωγής πχ:- θέσπιση ευθύνης αλληλεγγύως και εις ολόκληρον και για τον αναθέτοντα φορέα ή αρχή (όχι μόνο για τον εργολάβο/υπεργολάβο)[τροποποίηση παρ.4 άρθρου 68 Ν. 3863/2010]- επέκταση του πεδίου εφαρμογής των διατάξεων για τις εργολαβικές αναθέσεις φύλαξης και καθαρισμού σε όλα τα είδη εργολαβιών- έναρξη λειτουργίας του «Μητρώου Παραβατών Εταιρειών Παροχής Υπηρεσιών Καθαρισμού ή/και Φύλαξης» και δημοσιοποίηση στοιχείων του στις Εκθέσεις του Σ.ΕΠ.Ε. και επέκτασή του σε όλα τα είδη εργολαβικών αναθέσεων.[παρ.2 δ άρθρου 68 Ν. 3863/2010, όπως τροποποιήθηκε από την παρ.2 του άρθρου 22 του Ν. 4144/2013]- μέχρι τη ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης, θέσπιση αυστηρών διαδικασιών πιστοποίησης εργολαβικών εταιριών ως προς τις παρεχόμενες από αυτές υπηρεσίες- κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας 94 (1949) «για τις ρήτρες εργασίας στις συμβάσεις με το Δημόσιο» και της ΔΣύστασης 84, ως σημαντικής ρυθμιστικής παραμέτρου στην ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου κατά των καταχρήσεων στις εργολαβικές αναθέσεις. Ουσιαστική συμβολή βέβαια στην ενίσχυση του εθνικού ρυθμιστικού πλαισίου θα είχε και η κύρωση της Διεθνούς Σύστασης Εργασίας 204 (2015) για τη «Μετάβαση από την άτυπη στην τυπική οικονομία». 
    1. ΧΡΟΝΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
     
    • Κατάργηση της διάταξης αύξησης του μέγιστου χρόνου ημερήσιας απασχόλησης (από 12 ώρες σε 13) και μείωσης του χρόνου υποχρεωτικής ανάπαυσης (από 12 σε 11 ώρες).
    [κατάργηση παρ.2 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012] 
    • Επαναφορά της πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας στα καταστήματα και κατάργηση της δυνατότητας διακεκομμένου ωραρίου σε καταστήματα με συνεχές ωράριο.
    [κατάργηση παρ.1 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012] 
    • Κατάργηση της δυνατότητας κατάτμησης της ετήσιας άδειας από τον εργοδότη – επαναφορά της προηγούμενης έγκρισης του ΣΕΠΕ σε αιτήματα κατάτμησης της άδειας
    [κατάργηση παρ.3 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012, επαναφορά άρθρου 7 Ν. 3846/2010] 
    • Τροποποίηση των διατάξεων που μείωσαν το ποσοστό προσαύξησης της αμοιβής για υπερεργασία (20%), νόμιμη υπερωρία ( έως 120 ώρες +40%, >120 ώρες + 60%) και παράνομη υπερωρία (80%).
    [τροποποίηση παρ.10 άρθρου 74  Ν. 3863/2010] 
    • Εφαρμογή της διάταξης για προσαύξηση της αμοιβής κατά 30% για την εργασία την έκτη ημέρα της εβδομάδας
    [ άρθρο 8 του Ν. 3846/2010] 
    • Κατάργηση των διατάξεων για τα αυξημένα χρονικά όρια διευθέτησης του χρόνου εργασίας με ταυτόχρονες μειώσεις των αμοιβών σε περίπτωση υπέρβασης του ωραρίου και μάλιστα με ΣΣΕ από ενώσεις προσώπων ακόμα και σε επιχειρήσεις με λιγότερα από 20 άτομα (αύξηση της περιόδου αναφοράς από 4 σε 6 μήνες εντός του ίδιου ημερολογιακού έτους ή 8 μήνες εντός ενός έτους στους οποίους μπορούν να κατανέμονται τα διαστήματα αυξημένης εργασίας με ταυτόχρονη της αμοιβής υπερεργασίας (από 30% σε 20%) ή υπερωρίας (από 75% σε 40%) ή παράνομης υπερωρίας (από 100% στο 80%) στα διαστήματα μειωμένης απασχόλησης)
    [κατάργηση άρθρου 7 Ν. 3846/2010, κατάργηση άρθρου 42 Ν. 3986/2011] 
    • Τροποποίηση διατάξεων απλής αναγγελίας της υπερωριακής απασχόλησης με θέσπιση δικλείδων ασφαλείας για την αποφυγή καταχρήσεων
    [τροποποίηση αρθ. 80 Ν. 4144/2013]  
    1. ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ & ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
    • Διασφάλιση της έγκαιρης και πλήρους ικανοποίησης των κάθε είδους εργατικών απαιτήσεων, προστασία από την εργοδοτική αφερεγγυότητα και αποτελεσματική δικαστική προστασία του δικαιώματος απασχόλησης των εργαζομένων.
    • Δημιουργία επιπλέον πινακίων για την εκδίκαση εργατικών υποθέσεων  με σκοπό την ταχεία απονομή δικαιοσύνης στις εργατικές διαφορές
    • Δημιουργία συλλογικών οργάνων επίλυσης εργατικών διαφορών τριμερούς εκπροσώπησης στο ΣΕΠΕ, κατά το πρότυπο των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του τ. ΙΚΑ ή του άρθρου 15 του ν. 1264/1982.
    • Πλήρης αποκατάσταση του προνομίου των εργατικών απαιτήσεων. Αναθεώρηση των δικονομικών διατάξεων με τις οποίες έχουν τεθεί ουσιαστικά εμπόδια και έχει επέλθει σοβαρότατος περιορισμός των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα και την έκταση ικανοποίησης των απαιτήσεών τους με τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, σε πλήρη αγνόηση της βιοποριστικής λειτουργίας του μισθού και της έκτασης της εργοδοτικής παραβατικότητας.
    • Διευκόλυνση πρόσβασης στη δικαιοσύνη των εργαζομένων και των βαριά πληττομένων από την ανεργία, την εργασιακή ανασφάλεια και την απορρύθμιση των ΣΣΕ, με την κατάργηση των κάθε είδους τελών στις εργατικές και κοινωνικοασφαλιστικές υποθέσεις και δραστική μείωσή τους στις λοιπές υποθέσεις. Παράλληλα, αναδιοργάνωση και επέκταση του θεσμού της νομικής βοήθειας, ο οποίος έχει αποδυναμωθεί, κυρίως λόγω των πολύ αυστηρών προϋποθέσεων που τίθενται για την παροχή της.
    • Πλήρης αποκατάσταση του δικαιώματος προσωρινής δικαστικής προστασίας στις εργατικές διαφορές.
    • Θέσπιση των αναγκαίων τροποποιήσεων στη δικονομία για την ορθή, πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή του κανόνα της αντιστροφής του βάρους απόδειξης σε περίπτωση επιβολής παράνομων διακρίσεων στην εργασία.
    • Κατά την υπαγωγή των επιχειρήσεων σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης του ν. 4307/2014 να εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 479 ΑΚ για την κοινή ευθύνη μεταβιβάζοντος και διαδόχου, σε αρμονία και με τις επιταγές του  κοινοτικού δικαίου,  ώστε να προστατεύονται αποτελεσματικότερα οι εργαζόμενοι, ιδίως όταν υπάρχουν οφειλές του μεταβιβάζοντος εργοδότη σ αυτούς.
    • Θέσπιση αυστηρών κριτηρίων για την υπαγωγή μιας επιχείρησης σε καθεστώς διαδικασίας εξυγίανσης, με γνώμονα τον κοινωνικό της ρόλο και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Αυστηρές δικλείδες ασφαλείας για την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση σκοπών ξένων προς τη διάσωση της επιχείρησης και αφαιρούν από το θεσμό της εξυγίανσης κάθε αξιοπιστία. Η συμφωνία εξυγίανσης δεν θα πρέπει να συνεπάγεται ούτε μείωση των εργατικών απαιτήσεων ούτε αναστολή πληρωμής τους ούτε να ισχύει για την ικανοποίησή τους η αναστολή ατομικών διώξεων κατά του οφειλέτη για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Παροχή δυνατότητας ενεργούς συμμετοχής των εργαζομένων μέσω των εκπροσώπων τους, κατά τα πρότυπα εκπροσώπησης άλλων διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας, ώστε να διασφαλίζεται η εργατική εκπροσώπηση και εκεί όπου δεν δραστηριοποιείται επιχειρησιακό σωματείο, καθώς και η μη αντιμετώπισή τους ως «συνήθων πιστωτών» της επιχείρησης, ούτως ώστε να εξαιρούνται οι αξιώσεις τους από την απαγόρευση λήψης μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, ασφαλιστικών μέτρων κ.λπ. κατά της επιχείρησης για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους από μισθούς.
    • Kατάργηση της διάταξης του άρθρου 674, παρ. 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), ώστε να ισχύουν και στις απεργιακές δίκες οι προβλεπόμενες από τον ΚΠολΔπροθεσμίες.
    • Εφαρμογή της διαδικασίας του αυτόφωρου σε κάθε περίπτωση καθυστέρησης αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων και λοιπών πρόσθετων παροχών, που οφείλονται από τη σχέση εργασίας. Προς ενίσχυση της προστασίας του μισθού και της βιοποριστικής λειτουργίας του να αποσαφηνιστεί ότι το έγκλημα της καθυστέρησης καταβολής αποδοχών θεωρείται πάντοτε αυτόφωρο, ακόμη και όταν δεν συντρέχουν οι γενικές προϋποθέσεις του άρθρου 242 του ΚΠολΔ.
     
    1. ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ (ΣΕΠΕ, ΕΦΚΑ)
     
    • Ενίσχυση και αναβάθμιση του ΣΕΠΕ πανελλαδικά σε επίπεδο ανθρώπινων και υλικοτεχνικών πόρων, με σκοπό τη θωράκιση της ανεξαρτησίας και της αποτελεσματικής λειτουργίας του. Σύσταση ειδικής ομάδας Κοινωνικών και Τεχνικών Επιθεωρητών με δυνατότητα άμεσων ελέγχων. Αξιοποίηση της τεχνικής βοήθειας από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, υπό το φως των προβλέψεων και εγγυήσεων της ΔΣΕ 81 (1947).
    • Στελέχωση του ΣΕΠΕ με επιπλέον διοικητικό προσωπικό, ώστε να αποφορτιστούν οι Κοινωνικοί και Τεχνικοί Επιθεωρητές από τη γραφειοκρατική εργασία και να μπορούν να εκτελούν απερίσπαστοι το ελεγκτικό τους έργο. Ενίσχυση των μεικτών κλιμακίων ελέγχου.
    • Διασύνδεση Πληροφοριακών Συστημάτων όλων των συναρμόδιων υπηρεσιών και υπουργείων που διαθέτουν στοιχεία ικανά να επικουρήσουν τον έλεγχο της παραβατικότητας στην αγορά εργασίας (π.χ. Υπουργείο Εργασίας – ΣΕΠΕ/ΙΚΑ, Υπουργείο Οικονομικών − Εφορίες, Υπουργείο Ανάπτυξης – ΓΕΜΗ κ.λπ.). Πρόσβαση των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους σε δεδομένα των πληροφοριακών συστημάτων εργασίας και ασφάλισης.
    • Άμεση αποτύπωση των ελεγκτικών υπηρεσιών των συναρμόδιων Υπουργείων, ώστε να μην παρατηρείται το φαινόμενο είτε ελλιπών είτε ανύπαρκτων ελέγχων (π.χ. Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Παιδείας, Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Υγείας, Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Ανάπτυξης κ.λπ.). Διασφάλιση μέσω της νομοθεσίας και των απαιτούμενων κανονιστικών πράξεων της αποτελεσματικής συνεργασίας των συναρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών και παρακολούθηση του έργου τους.
    • Θεσμοθέτηση εργατικής συμμετοχής και στους ελέγχους του ΙΚΑ. Ενίσχυση της εργατικής συμμετοχής κατά τη διάρκεια των ελέγχων του ΣΕΠΕ, με τη δυνατότητα παρουσίας εκπροσώπου και της αντίστοιχης δευτεροβάθμιας Ομοσπονδίας.
     
    1. «Κωδικοποίηση» – «Απλοποίηση» της εργατικής νομοθεσίας
    Η εργατική νομοθεσία όχι μόνο δεν μπορεί, αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να κωδικοποιηθεί ως έχει. Η πληθώρα των ρυθμίσεων με τις οποίες έχουν επιβληθεί, κυρίως από το 2010 και μετά, βίαια, διαδοχικά και σωρευτικά μέτρα, περιορισμού των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων με σοβαρότατο αντίκτυπο στην προστασία των εργαζομένων, η οποία είναι σε ισχύ, οφείλει να αναθεωρηθεί ριζικά, όπως επίσης να μην ληφθούν τα πρόσθετα μέτρα του επικαιροποιημένου 3ου Μνημονίου (Μάιος 2017). Η «κωδικοποίηση», με ταυτόχρονη «απλοποίηση» του πλήρως απορρυθμισμένου  πλαισίου θα αποτελέσει την οριστική ταφόπλακα κάθε έννοιας δικαίου στη ρύθμιση της εργασίας στη χώρα μας.

    Με τιμή

     Ο Πρόεδρος                                                              Ο Γεν. Γραμματέας Γιάννης Παναγόπουλος                                                   Νικόλαος Κιουτσούκης 

    Διαβάστε περισσότερα
  •  ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΑΜΕΣΕΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

     ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΜΕΣΕΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

    • No Comment
    • 459 Views
    • 0 Like

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    24/7/17

     ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

    ΑΜΕΣΕΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

     

    Στοχευμένα νομοθετικά μέτρα ώστε να υπάρξει έγκαιρη και αποτελεσματική προστασία των εργατικών δικαιωμάτων, ατομικών και συλλογικών, ζητά η ΓΣΕΕ με επιστολή της στην Υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου.

    Η Συνομοσπονδία έχοντας γνώση των τεράστιων προβλημάτων των εργαζομένων σε όλη την επικράτεια, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την ουσιαστικά ανύπαρκτη νομοθετική προστασία την οποία συμπληρώνει  και η νομολογιακή απορρύθμιση  εργασιακών δικαιωμάτων (απεργία, επίσχεση εργασίας, βλαπτική μεταβολή κλπ)  και απαιτεί από την Κυβέρνηση να μην προχωρήσει, σε καμία περίπτωση, σε κωδικοποίηση και συνακόλουθα παγίωση του απορρυθμισμένου εργατικού δικαίου (ατομικού και συλλογικού).

                                                                                                     ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝH σχετική επιστολή στην Υπουργό Εργασίας: Προς Την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Πρόνοιαςκα Ε. Αχτσιόγλου 

    Θέμα: Άμεσες νομοθετικές ρυθμίσεις για την προστασία των εργαζομένων

      

    Η ΓΣΕΕ έχοντας γνώση των τεράστιων προβλημάτων των εργαζομένων σε όλη την επικράτεια με κυρίαρχα την ουσιαστικά ανύπαρκτη νομοθετική προστασία της εργασίας, την εκτεταμένη και πολυσχιδή εργοδοτική παραβατικότητα και τις υπέρμετρες δυσκολίες πρόσβασης σε έγκαιρες και αποτελεσματικές διαδικασίες προστασίας των εργατικών αξιώσεων είτε διοικητικές (ελεγκτικοί μηχανισμοί) είτε δικαστικές, ζητά την άμεση θέση σε εφαρμογή στοχευμένων νομοθετικών μέτρων.

    Οι συγκεκριμένες προτάσεις της Συνομοσπονδίας, είναι διαχρονικά γνωστές στο Υπουργείο Εργασίας καθώς αποτελούν πάγια αιτήματα των Γενικών Πανελλαδικών Απεργιών και αποτυπώνουν ενιαία τα αιτήματα των 148 Δευτεροβάθμιων Οργανώσεων μελών της (79 Εργατικά Κέντρα και 69 Ομοσπονδίες) και των σωματείων μελών τους, τα οποία έχουν τεθεί και αυτοτελώς υπόψιν σας.

    Τα παρακάτω αιτήματα των εργαζομένων όλης της χώρας αποτελούν  ελάχιστη αφετηρία της έμπρακτης αποκατάστασης της εργατικής προστασίας και καταδεικνύουν ότι σε καμία περίπτωση η εργατική νομοθεσία όχι μόνο δεν μπορεί, αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να κωδικοποιηθεί ως έχει. Ως εκ τούτου θεωρούμε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να προχωρήσετε σε κωδικοποίηση και συνακόλουθα παγίωση του απορρυθμισμένου εργατικού δικαίου (ατομικού και συλλογικού).Το βασικό πλαίσιο των αιτημάτων μας είναι το ακόλουθο: 
    1. ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
     
    • Να αποκατασταθεί άμεσα η δυνατότητα επέκτασης/κήρυξης γενικά υποχρεωτικών κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ.
    • Να αποκατασταθεί άμεσα η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης στη συρροή κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών με επιχειρησιακές ΣΣΕ και να καταργηθεί η πρόβλεψη του ν. 4024/2011, άρθρο 37 παρ. 7, σύμφωνα με την οποία η επιχειρησιακή ΣΣΕ υπερισχύει κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ κατά παρέκκλιση της αρχής της ισχύος της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο διάταξης.
    • Να καταργηθεί η ικανότητα των ενώσεων προσώπων να συνάπτουν επιχειρησιακές ΣΣΕ.
    • Οι κανονιστικοί όροι ΣΣΕ που έληξε ή καταγγέλθηκε, να εξακολουθούν να ισχύουν για ένα εξάμηνο και να εφαρμόζονται και στους εργαζόμενους που προσλαμβάνονται στο διάστημα αυτό .
    • Να αποκατασταθεί η μετενέργεια του συνόλου των όρων της ΣΣΕ μετά την πάροδο του 6μήνου .
    • Να αυστηροποιηθούν οι ποινικές κυρώσεις του άρθρου 21 του ν. 1876/1990 και να προβλέπεται ότι εργοδότης ή εκπρόσωποι αυτού που παραβιάζουν όρους ισχύουσας ΣΣΕ ή ΔΑ ή ΥΑ τιμωρούνται εκτός από χρηματική ποινή και με ποινή φυλάκισης Ακόμη, η ποινική προστασία να επεκτείνεται και σε περίπτωση παραβίασης ΚΥΑ που εκδίδονται σε περιπτώσεις που είναι ανέφικτη η σύναψη ΣΣΕ, λόγω έλλειψης εργοδοτικής οργάνωσης (άρθρο μόνο του Ν. 435/1968).
    • Να καταργηθεί ο δεύτερος βαθμός διαιτησίας και η δυνατότητα άσκησης έφεσης κατά των διαιτητικών αποφάσεων, ενώπιον Πενταμελούς Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Διαιτησίας.
    • Να καταργηθεί η υποχρέωση αναφοράς στη διαιτητική απόφαση του περιεχομένου των  κανονιστικών όρων άλλων συλλογικών συμβάσεων, που διατηρούνται σε ισχύ.
    • Να καταργηθεί ο κατάλογος των επιπλέον στοιχείων που υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη ο διαιτητής ή η Επιτροπή Διαιτησίας, όπως αυτά ορίστηκαν με το ν. 4303/2014.
    • Να αποκατασταθούν οι ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις και στο χώρο των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που επλήγησαν βάναυσα με τα μνημονιακά νομοθετήματα της τελευταίας εξαετίας.
     
    1. ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ
     
    • Να θεσμοθετηθεί και πάλι η καθολικότητα ισχύος και δεσμευτικότητα του συνόλου των όρων (μισθολογικών και μη) της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ, με ενιαίο κατώτατο μισθό/ημερομίσθιο για όλους τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως ηλικίας καθοριζόμενο και πάλι αποκλειστικά με ΕΓΣΣΕ, κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ των κορυφαίων οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών
     
    1. ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΝΤΑΠΕΡΓΙΑ
    • Να διατηρηθεί η απαγόρευση ανταπεργίας και να ισχύσει σε όλες τις μορφές της (επιθετική – αμυντική) με τη σύγχρονη κατάργηση και όλων των ισοδυνάμων της (πχ χρήση του άρθρου 656 ΑΚ)
    [Κατάργηση άρθρου 20 Ν. 4472/2017]
    • Η απεργία, που προστατεύεται από το Σύνταγμα (άρθρο 23 παρ. 2) υποβάλλεται ήδη σε αυστηρούς νομοθετικούς περιορισμούς (προθεσμίες, αιτιολόγηση των αιτημάτων, ειδικές ρυθμίσεις για τις επιχειρήσεις του δημοσίου, του ευρύτερου δημόσιου τομέα και επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, προσωπικό ασφαλείας, προσωπικό λειτουργίας κ.ο.κ. - άρθρα 19,20,21 Ν.1264/82).
    • Τους νομοθετικούς περιορισμούς συμπληρώνει η νομολογιακή απορρύθμιση του απεργιακού δικαιώματος, που οδηγεί κατ αποτέλεσμα  σε αδυναμία άσκησής του
    • Τυχόν ρύθμιση που θα αξιώνει για τη λήψη απόφαση για κήρυξη απεργιακής κινητοποίησης την απόλυτη πλειοψηφία των εγγεγραμμένων μελών της οργάνωσης θα ήταν αντίθετη στη δημοκρατική αρχή , θα καθιστούσε περίπου αδύνατη την άσκηση του δικαιώματος και θα αντέβαινε στο άρθρο 23 παρ. 2 του Συντάγματος για την αποτελεσματική προστασία και άσκηση του δικαιώματος απεργίας.
    • Επίσημες συγκριτικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα έχει ένα σταθμισμένα αυστηρό πλαίσιο προϋποθέσεων άσκησης του δικαιώματος απεργίας, και μάλιστα συλλογικής (δηλ μέσω των σωματείων) καθώς σε αρκετές χώρες το δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί και ατομικά. Στις ευρωπαϊκές χώρες που «φαίνεται» ότι έχουν πιο αυστηρό πλαίσιο, ισχύει παράλληλα και αυστηρή προστασία και σεβασμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της προστατευτικής εργατικής νομοθεσίας;
     4.ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ (Ν. 1264/1982)
    • Ο συνδικαλιστικός νόμος, δηλαδή ο ν. 1264/1982, αποτελεί ιστορικό και εμβληματικό μεταπολιτευτικό νομοθέτημα, το οποίο σε ευρωπαϊκό επίπεδο αποτελεί ορόσημο για τα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα.
    • Περιέχει την ελάχιστη προστασία της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και ειδικά για την απεργία θέτει πολλές και αυστηρότατες προϋποθέσεις για την κήρυξή της (σύγκληση γενικής συνέλευσης, μυστική ψηφοφορία, τήρηση προθεσμιών προειδοποίησης, τοποθέτηση προσωπικού ασφαλείας  ή ελάχιστης λειτουργίας για τις κοινωφελείς επιχειρήσεις).
    • Για τις συνδικαλιστικές άδειες: Ο ν. 1264/1982 περιέχει ένα αυστηρό πλαίσιο χορήγησης αδειών απουσίας από την εργασία των εκλεγμένων εργαζομένων σε θέσεις ευθύνης στα διοικητικά συμβούλια των συνδικαλιστικών οργανώσεων με κλιμάκωση ανάλογα με τον αριθμό των εκπροσωπούμενων εργαζόμενων και το βαθμό της εκπροσώπησης. Στα πρωτοβάθμια σωματεία είναι από 3 έως 5 ημέρες το μήνα και όχι για όλο το Διοικητικό Συμβούλιο, στις δευτεροβάθμιες οργανώσεις από 9 ημέρες το μήνα για όλη τη θητεία ανάλογα με τον αριθμό των εργαζομένων που καλύπτουν και όχι για όλα τα μέλη της Διοίκησής τους και στα 45 μέλη της Διοίκησης της Συνομοσπονδίας είναι για το σύνολο της θητείας τους. Στο χρόνο αυτό οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι πρέπει να μπορούν να είναι στο πλευρό των συναδέλφων τους στην επιχείρηση, στον κλάδο, στο επάγγελμα, στην πόλη, την περιφέρεια, αλλά και όλη την επικράτεια σε κάθε στιγμή που θα τους χρειαστούν απέναντι στους εργοδότες, σε δικαστήρια, σε επιθεωρήσεις εργασίας, σε ασφαλιστικές καταγγελίες, σε διαπραγματεύσεις, σε θεσμικές εκπροσωπήσεις σε υπουργεία και κρατικούς φορείς, αλλά και σε ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς εκπροσώπησης και όργανα. Στην Ελλάδα οι εκπρόσωποι των εργαζομένων είναι εκλεγμένοι μέσα από γενικές συνελεύσεις και δημοκρατικές διαδικασίες και δεν είναι αμειβόμενα επαγγελματικά στελέχη, όπως είναι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
    • Για την προστασία των εκλεγμένων συνδικαλιστικών εκπροσώπων των εργαζομένων: Τα στοιχεία απολύσεων, παρακώλυσης συνδικαλιστικής δράσης και ποινικών διώξεων καταδεικνύουν ότι το πλαίσιο προστασίας από την απόλυση και τις βλαπτικές μεταβολές των όρων εργασίας των εκλεγμένων εκπροσώπων των εργαζομένων πρέπει να ενισχυθεί. Το σωρευτικό αποτέλεσμα όλων των προωθούμενων αλλαγών (ομαδικές απολύσεις + ΣΣΕ+ συνδικαλιστικός νόμος + απεργία) αποκαλύπτει ότι εξυπηρετεί την αποδυνάμωση των συνδικάτων και των εργαλείων συλλογικής εκπροσώπησης και δράσης τους ενόψει ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών σε συγκεκριμένους τομείς δραστηριότητας (πχ Τράπεζες, ιδιωτικοποιήσεις), ταυτόχρονα με την εξουδετέρωση της συλλογικής εκπροσώπησης των εργαζομένων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
      5.ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ, ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ 
    • Κατάργηση του άρθρου 17 του ν. 4472/2017 για τις ομαδικές απολύσεις και αυστηροποίηση της νομοθεσίας, με ταυτόχρονη ενίσχυση της προστασίας των όρων εργασίας και της απασχόλησης ευάλωτων ομάδων ( πχ νέων, γυναικών, εργαζομένων πλησίον της σύνταξης, παθόντων εργατικών ατυχημάτων). Κατάργηση των διατάξεων για την αύξηση των ορίων πάνω από τις οποίες θεωρούνται οι απολύσεις ομαδικές (αύξηση από 4 στα 6 άτομα για επιχειρήσεις με 20-50 εργαζομένους και από 2% έως 3% −και με όριο τα 30 άτομα− στο 5% για επιχειρήσεις με 30-150 εργαζομένους).
    [κατάργηση άρθρου 17 ν. 4472/2017 και τροποποίηση της παρ.2 του άρθρου 1 Ν. 1387/1983, όπως ισχύει ] 
    • Κατάργηση της 12μηνης διάρκειας δοκιμαστικής περιόδου στο πλαίσιο σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου (άρθρο 17 παρ. 5α και β Ν. 3899/2010) και κανονική καταβολή της οφειλόμενης αποζημίωσης σε περίπτωση λύσης της σύμβασης μετά το πέρας διμήνου από την έναρξή της.
    [κατάργηση παρ. 5α και β άρθρου 17 Ν. 3899/2010 και της παρ.2α Ν. 3863/2010 ] 
    • Κατάργηση διατάξεων που επέφεραν μειώσεις στην καταβλητέα αποζημίωση λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, είτε μέσω μείωσης του χρόνου προειδοποίησης (στην τακτική καταγγελία) είτε μέσω πλαφόν στο ύψος της αποζημίωσης για τους εργαζόμενους με μεγάλη προϋπηρεσία.
    [κατάργηση διατάξεων υποπαρ. ΙΑ. 12 Ν. 4093/2012, παρ. 5β του άρθρου 17 Ν. 3899/2010, παρ. 2β άρθρου 74 Ν. 3863/2010 – επαναφορά προϊσχύσαντος πλαισίου διατάξεων Ν. 2112/1920 και Ν. 3198/1955] 
    • Κατάργηση της διάταξης που επιτρέπει την τμηματική καταβολή της αποζημίωσης απόλυσης εφόσον υπερβαίνει την αποζημίωση 2 μηνών.
    [κατάργηση διάταξης παρ.3 άρθρου 74 Ν. 3863/2010 – επαναφορά προϊσχύσαντος πλαισίου διατάξεων Ν. 2112/1920 και Ν. 3198/1955]. 
    • Κατάργηση διατάξεων που, στο πλαίσιο της δήθεν απλοποίησης των διαδικασιών δήλωσης στοιχείων απασχόλησης (π.χ. στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ»), έχουν αποδεδειγμένα διευκολύνει την εργοδοτική παραβατικότητα, όπως η δυνατότητα του εργοδότη να αναγγέλλει ηλεκτρονικά την οικειοθελή αποχώρηση του εργαζομένου, χωρίς την υποχρέωση συνυποβολής του υπογεγραμμένου από τον εργαζόμενο εγγράφου της παραίτησης.
    [τροποποίηση ΥΑ 28153/126 ΦΕΚ Β΄2163/2013] 
    • Κατάργηση της διάταξης που καταργεί τις “ρήτρες μονιμότητας» σε Κανονισμούς κλπ .
    [κατάργηση άρθρου 5 ΠΥΣ 6/2012, Ν. 4046/2012] 
    • Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η δυνατότητα απολυμένων εργαζομένων 55-64 ετών (με σύμβαση αορίστου χρόνου) εφόσον έχουν τουλάχιστον 4.500 ημέρες εργασίας να αυτασφαλισθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με συμμετοχή στο κόστος αυτασφάλισης του εργοδότη.
    [κατάργηση άρθρου πρώτο υποπαρ. ΙΑ 6 περ.3 Ν. 4254/2014, επαναφορά παρ.4 και 5 άρθρο 74 Ν. 3863/2010] 
    • Θεσμοθέτηση της ελάχιστης σύνθεσης προσωπικού και ανάλογων αντικειμενικών κριτηρίων ασφάλισης και ελέγχου, ανάλογα με τον κλάδο δραστηριότητας, κατά το πρότυπο των οικοδομικών εργασιών και σχετικού τεκμηρίου ελέγχου των εργοδοτών. Το μέτρο αυτό θα συμβάλει αποτελεσματικά στην καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας όχι μόνο με κατασταλτικούς ελέγχους, αλλά και με προληπτικό τρόπο. Άμεση έναρξη διαλόγου για την εφαρμογή του άρθρου 46 Ν. 4387/2016.
     
    • Ενίσχυση πλαισίου επαγγελματικών ειδικοτήτων στη βάση του είδους της επιχείρησης και του κλάδου δραστηριότητας, αλλά και των ειδικοτήτων ασφάλισης στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και των υφισταμένων επαγγελματικών περιγραμμάτων, τα οποία μάλιστα είναι προϊόν συμφωνίας εργατικής και εργοδοτικής πλευράς.
     
    • Αυστηροποίηση των διατάξεων για τη μαθητεία και την πρακτική άσκηση εργαζομένων. Θέσπιση ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου απασχόλησης μαθητών ή πρακτικά ασκουμένων σε σχέση με το τακτικό προσωπικό και τις ειδικότητες που οφείλει να έχει μια επιχείρηση.
     
    • Ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων σε επίσχεση εργασίας (προστασία οφειλόμενων αποδοχών, ασφαλιστικών εισφορών, θέσεων εργασίας), όπως:
      • Έκδοση Πράξεων Επιβολής Εισφορών για το συνολικό διάστημα που οι εργαζόμενοι ασκούν το νόμιμο δικαίωμά τους της επίσχεσης εργασίας (και όχι μόνο για ένα πεντάμηνο από την άσκηση του δικαιώματος επίσχεσης).
      • Διαμόρφωση τεκμηρίου υπέρ της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από την πλευρά του εργοδότη σε ό,τι αφορά την επιδότηση ανεργίας από τον ΟΑΕΔ για τους εργαζόμενους, σε βάρος των οποίων υπάρχει πολύμηνη καθυστέρηση καταβολής αποδοχών.
     
    • Υποχρεωτικές κοινωνικές ρήτρες σύνδεσης με τις θέσεις απασχόλησης σε επιχειρήσεις που λαμβάνουν οποιασδήποτε μορφής επιδότηση.
     
    • Αποκατάσταση του θεσμικού πλαισίου για την επιδότηση της ανεργίας, ειδικά σε κατηγορίες όπως οι εποχικά εργαζόμενοι – άνεργοι, παράλληλα με την αύξηση του επιδόματος ανεργίας και την επέκταση του χρόνου καταβολής του.
      6.ΕΙΔΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ 
    • Για την εκ περιτροπής εργασία:
    - Κατάργηση της δυνατότητας μονομερούς επιβολής από τον εργοδότη εκ περιτροπής εργασίας – αυστηροποίηση των προϋποθέσεων εφαρμογής της.[εδ. δ’ παρ.3 άρθρου 2 Ν. 3846/2010 (για τη δυνατότητα μονομερούς επιβολής εκ περιτροπής εργασίας 6μηνης διάρκειας) και παρ.3 άρθρου 17 του Ν. 3899/2010 (επέκταση στους 9 μήνες)]  
    • Για τη μερική απασχόληση:
    - Κατάργηση της ασαφούς διάταξης «εφόσον συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι», που παρέχει δυνατότητα εξαίρεσης από την ίση μεταχείριση των εργαζομένων με μερική απασχόληση - ενίσχυση της αρχής της μη διάκρισης των μερικώς απασχολούμενων .[κατάργηση τελευταίας περιόδου στο στοιχείο β΄της παρ.2 του άρθρου 2 του ν. 3846/2010] - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η προσαύξηση της αμοιβής των εργαζόμενων με μερική απασχόληση και συμπλήρωσή της με την προϊσχύουσα διάταξη της παρ.9 του άρθρου 2 του Ν. 2639/1998 (μη αξίωση του εργοδότη για πρόσθετη εργασία του μερικώς απασχολούμενου εφόσον έχει άλλη εργασία ή οικογενειακές υποχρεώσεις).[κατάργηση παρ.2 άρθρου 17 Ν. 3899/2010 με την οποία καταργήθηκε η παρ.9 άρθρου 2 του Ν. 3846/2010, με την οποία είχε οριστεί η προσαύξηση σε 7,5%] - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η προσαύξηση της αμοιβής των μερικώς απασχολούμενων σε περίπτωση που τους ζητηθεί εργασία πέραν του μειωμένου ωραρίου τους.[κατάργηση της παρ.2 του άρθρου 17 του Ν. 3899/2010, με την οποία καταργήθηκε η παρ.11 άρθρου 2 του Ν. 3846/2010, με την οποία είχε οριστεί η προσαύξηση σε 10%]  
    • Για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου:
    -Κατάργηση διατάξεων που ευνοούν την κατάχρηση στην απασχόληση εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου (διεύρυνση χρονικού διαστήματος επιτρεπόμενης απασχόλησης από τα 2 στα 3 χρόνια και ενδιάμεσων χρονικών διαστημάτων σε περίπτωση διαδοχικών συμβάσεων).[κατάργηση άρθρου 41 Ν. 3986/2011]  
    • Για τις συμβάσεις έργου ή ανεξαρτήτων υπηρεσιών που υποκρύπτουν εξαρτημένη εργασία:
    Τεκμήριο υπέρ της ύπαρξης εξαρτημένης εργασίας εφόσον η δήθεν ανεξάρτητη απασχόληση (μέσω σύμβασης έργου, ανεξαρτήτων υπηρεσιών, αμοιβή με δελτίο παροχής υπηρεσιών) διαρκεί για 3 συνεχείς μήνες (και όχι 9 μήνες) και θέσπιση διαδικαστικών ή/και δικονομικών αντικινήτρων (πχ αντιστροφή του βάρους απόδειξης στον εργοδότη, συντετμημένες διαδικασίες εκδίκασης, προστασία από απόλυση του προσφεύγοντος εργαζομένου κλπ).[τροποποίηση άρθρου 1 Ν. 3846/2010]  
    • Για τη διαθεσιμότητα:
    - Ενίσχυση των εγγυήσεων  για την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών στην επιβολή διαθεσιμότητας στους εργαζόμενους σε διαδοχικά τριμηνιαία διαστήματα, τέλος-αρχή έτους, πχ παρέλευση 6 μηνών –αντί 3- από τη μια διαθεσιμότητα στην άλλη.[τροποποίηση άρθρου 4 παρ.1 Ν. 3846/2010]. - Σ’ό,τι αφορά στο θέμα της ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων για τη χρήση του μέτρου της διαθεσιμότητας,  κρίνεται σκόπιμη σε περίπτωση μη ύπαρξης επιχειρησιακού σωματείου ή συμβουλίου εργαζομένων η χορήγηση δυνατότητας ενημέρωσης και διαβούλευσης στους εκπροσώπους του τοπικού Εργατικού Κέντρου ή/και στους εκπροσώπους του κλαδικού σωματείου ή της κλαδικής Ομοσπονδίας (όπως θεσπίζεται εν μέρει στο άρθρο 7 του Ν. 3846/2010 για τη διευθέτηση).[τροποποίηση άρθρου 4 παρ.1 Ν. 3846/2010]. - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η ειδική διαδικασία επιβολής διαθεσιμότητας σε εργαζόμενους κοινωφελών επιχειρήσεων και οργανισμών.[επαναφορά παρ.2 και 3 του άρθρου 4 του Ν. 3846/2010,  οι οποίες  καταργήθηκαν  με το άρθρο πρώτο υποπαρ.ΙΑ.6 περ.4  Ν.4254/2014]. - Για να μη γίνεται κατάχρηση της θέσης σε διαθεσιμότητα, όταν επακολουθεί απόλυση (συνήθης στην πράξη), θα πρέπει να προβλεφθεί ρητά ότι η αποζημίωση απόλυσης, συνυπολογιζόμενης της αναλογίας δώρων, αποδοχών αδείας, επιδόματος αδείας κλπ, θα υπολογίζεται βάσει των αποδοχών της προ της διαθεσιμότητας περιόδου απασχόλησης (ισχύει νομολογιακά). 
    • Για την προσωρινή απασχόληση:
    - Επαναφορά ανώτατου χρονικού ορίου επιτρεπόμενης προσωρινής απασχόλησης στους 12+6 μήνες (σύνολο 18), διάστημα μετά το πέρας του οποίου η σχέση εργασίας λογίζεται ότι υπάρχει με τον έμμεσο εργοδότη, με κατάργηση του διαστήματος των 45 ημερών μετά το πέρας του οποίου η νέα σύμβαση που τυχόν συναφθεί δημιουργεί τεκμήριο υπέρ της αναγνώρισης του έμμεσου εργοδότη ως πραγματικού εργοδότη.[τροποποίηση του άρθρου 17 παρ.4 του ν. 3899/2010 και του άρθρου 3 Ν. 3846/2010, επαναφορά στις σχετικές ρυθμίσεις των άρθρων 20 επ. Ν. 2956/2001). - Κατάργηση δυνατότητας απασχόλησης προσωπικού μέσω εταιριών προσωρινής απασχόλησης στο Δημόσιο , ΝΠΔΔ, ΟΤΑ  κλπ.[κατάργηση παρ.2 υποπαρ. ΙΑ.4 Ν. 4254/2014]  
    • Για τις εργολαβικές αναθέσεις:
    Ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης. Μέχρι να συμβεί αυτό, ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου για τις εργολαβικές αναθέσεις στο πλαίσιο της από 26-1-2009 απόφασης της Ολομέλειας της Διοίκησης της Γ.Σ.Ε.Ε. και της σχετικής μελέτης ΙΝΕ/Γ.Σ.Ε.Ε. για τις εργασιακές σχέσεις στον κλάδο του καθαρισμού (2009), λαμβάνοντας υπόψη την εκτεταμένη χρήση εργολαβιών σε πληθώρα  κλάδων επιχειρηματικής δραστηριότητας τόσο παροχής υπηρεσιών, όσο και παραγωγής πχ:- θέσπιση ευθύνης αλληλεγγύως και εις ολόκληρον και για τον αναθέτοντα φορέα ή αρχή (όχι μόνο για τον εργολάβο/υπεργολάβο)[τροποποίηση παρ.4 άρθρου 68 Ν. 3863/2010]- επέκταση του πεδίου εφαρμογής των διατάξεων για τις εργολαβικές αναθέσεις φύλαξης και καθαρισμού σε όλα τα είδη εργολαβιών- έναρξη λειτουργίας του «Μητρώου Παραβατών Εταιρειών Παροχής Υπηρεσιών Καθαρισμού ή/και Φύλαξης» και δημοσιοποίηση στοιχείων του στις Εκθέσεις του Σ.ΕΠ.Ε. και επέκτασή του σε όλα τα είδη εργολαβικών αναθέσεων.[παρ.2 δ άρθρου 68 Ν. 3863/2010, όπως τροποποιήθηκε από την παρ.2 του άρθρου 22 του Ν. 4144/2013]- μέχρι τη ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης, θέσπιση αυστηρών διαδικασιών πιστοποίησης εργολαβικών εταιριών ως προς τις παρεχόμενες από αυτές υπηρεσίες- κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας 94 (1949) «για τις ρήτρες εργασίας στις συμβάσεις με το Δημόσιο» και της ΔΣύστασης 84, ως σημαντικής ρυθμιστικής παραμέτρου στην ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου κατά των καταχρήσεων στις εργολαβικές αναθέσεις. Ουσιαστική συμβολή βέβαια στην ενίσχυση του εθνικού ρυθμιστικού πλαισίου θα είχε και η κύρωση της Διεθνούς Σύστασης Εργασίας 204 (2015) για τη «Μετάβαση από την άτυπη στην τυπική οικονομία».7.ΧΡΟΝΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  
    • Κατάργηση της διάταξης αύξησης του μέγιστου χρόνου ημερήσιας απασχόλησης (από 12 ώρες σε 13) και μείωσης του χρόνου υποχρεωτικής ανάπαυσης (από 12 σε 11 ώρες).
    [κατάργηση παρ.2 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012] 
    • Επαναφορά της πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας στα καταστήματα και κατάργηση της δυνατότητας διακεκομμένου ωραρίου σε καταστήματα με συνεχές ωράριο.
    [κατάργηση παρ.1 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012] 
    • Κατάργηση της δυνατότητας κατάτμησης της ετήσιας άδειας από τον εργοδότη – επαναφορά της προηγούμενης έγκρισης του ΣΕΠΕ σε αιτήματα κατάτμησης της άδειας
    [κατάργηση παρ.3 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012, επαναφορά άρθρου 7 Ν. 3846/2010] 
    • Τροποποίηση των διατάξεων που μείωσαν το ποσοστό προσαύξησης της αμοιβής για υπερεργασία (20%), νόμιμη υπερωρία ( έως 120 ώρες +40%, >120 ώρες + 60%) και παράνομη υπερωρία (80%).
    [τροποποίηση παρ.10 άρθρου 74  Ν. 3863/2010] 
    • Εφαρμογή της διάταξης για προσαύξηση της αμοιβής κατά 30% για την εργασία την έκτη ημέρα της εβδομάδας
    [ άρθρο 8 του Ν. 3846/2010] 
    • Κατάργηση των διατάξεων για τα αυξημένα χρονικά όρια διευθέτησης του χρόνου εργασίας με ταυτόχρονες μειώσεις των αμοιβών σε περίπτωση υπέρβασης του ωραρίου και μάλιστα με ΣΣΕ από ενώσεις προσώπων ακόμα και σε επιχειρήσεις με λιγότερα από 20 άτομα (αύξηση της περιόδου αναφοράς από 4 σε 6 μήνες εντός του ίδιου ημερολογιακού έτους ή 8 μήνες εντός ενός έτους στους οποίους μπορούν να κατανέμονται τα διαστήματα αυξημένης εργασίας με ταυτόχρονη της αμοιβής υπερεργασίας (από 30% σε 20%) ή υπερωρίας (από 75% σε 40%) ή παράνομης υπερωρίας (από 100% στο 80%) στα διαστήματα μειωμένης απασχόλησης)
    [κατάργηση άρθρου 7 Ν. 3846/2010, κατάργηση άρθρου 42 Ν. 3986/2011] 
    • Τροποποίηση διατάξεων απλής αναγγελίας της υπερωριακής απασχόλησης με θέσπιση δικλείδων ασφαλείας για την αποφυγή καταχρήσεων
    [τροποποίηση αρθ. 80 Ν. 4144/2013] 8.ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ & ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
    • Διασφάλιση της έγκαιρης και πλήρους ικανοποίησης των κάθε είδους εργατικών απαιτήσεων, προστασία από την εργοδοτική αφερεγγυότητα και αποτελεσματική δικαστική προστασία του δικαιώματος απασχόλησης των εργαζομένων.
    • Δημιουργία επιπλέον πινακίων για την εκδίκαση εργατικών υποθέσεων  με σκοπό την ταχεία απονομή δικαιοσύνης στις εργατικές διαφορές
    • Δημιουργία συλλογικών οργάνων επίλυσης εργατικών διαφορών τριμερούς εκπροσώπησης στο ΣΕΠΕ, κατά το πρότυπο των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του τ. ΙΚΑ ή του άρθρου 15 του ν. 1264/1982.
    • Πλήρης αποκατάσταση του προνομίου των εργατικών απαιτήσεων. Αναθεώρηση των δικονομικών διατάξεων με τις οποίες έχουν τεθεί ουσιαστικά εμπόδια και έχει επέλθει σοβαρότατος περιορισμός των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα και την έκταση ικανοποίησης των απαιτήσεών τους με τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, σε πλήρη αγνόηση της βιοποριστικής λειτουργίας του μισθού και της έκτασης της εργοδοτικής παραβατικότητας.
    • Διευκόλυνση πρόσβασης στη δικαιοσύνη των εργαζομένων και των βαριά πληττομένων από την ανεργία, την εργασιακή ανασφάλεια και την απορρύθμιση των ΣΣΕ, με την κατάργηση των κάθε είδους τελών στις εργατικές και κοινωνικοασφαλιστικές υποθέσεις και δραστική μείωσή τους στις λοιπές υποθέσεις. Παράλληλα, αναδιοργάνωση και επέκταση του θεσμού της νομικής βοήθειας, ο οποίος έχει αποδυναμωθεί, κυρίως λόγω των πολύ αυστηρών προϋποθέσεων που τίθενται για την παροχή της.
    • Πλήρης αποκατάσταση του δικαιώματος προσωρινής δικαστικής προστασίας στις εργατικές διαφορές.
    • Θέσπιση των αναγκαίων τροποποιήσεων στη δικονομία για την ορθή, πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή του κανόνα της αντιστροφής του βάρους απόδειξης σε περίπτωση επιβολής παράνομων διακρίσεων στην εργασία.
    • Κατά την υπαγωγή των επιχειρήσεων σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης του ν. 4307/2014 να εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 479 ΑΚ για την κοινή ευθύνη μεταβιβάζοντος και διαδόχου, σε αρμονία και με τις επιταγές του  κοινοτικού δικαίου,  ώστε να προστατεύονται αποτελεσματικότερα οι εργαζόμενοι, ιδίως όταν υπάρχουν οφειλές του μεταβιβάζοντος εργοδότη σ αυτούς.
    • Θέσπιση αυστηρών κριτηρίων για την υπαγωγή μιας επιχείρησης σε καθεστώς διαδικασίας εξυγίανσης, με γνώμονα τον κοινωνικό της ρόλο και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Αυστηρές δικλείδες ασφαλείας για την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση σκοπών ξένων προς τη διάσωση της επιχείρησης και αφαιρούν από το θεσμό της εξυγίανσης κάθε αξιοπιστία. Η συμφωνία εξυγίανσης δεν θα πρέπει να συνεπάγεται ούτε μείωση των εργατικών απαιτήσεων ούτε αναστολή πληρωμής τους ούτε να ισχύει για την ικανοποίησή τους η αναστολή ατομικών διώξεων κατά του οφειλέτη για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Παροχή δυνατότητας ενεργούς συμμετοχής των εργαζομένων μέσω των εκπροσώπων τους, κατά τα πρότυπα εκπροσώπησης άλλων διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας, ώστε να διασφαλίζεται η εργατική εκπροσώπηση και εκεί όπου δεν δραστηριοποιείται επιχειρησιακό σωματείο, καθώς και η μη αντιμετώπισή τους ως «συνήθων πιστωτών» της επιχείρησης, ούτως ώστε να εξαιρούνται οι αξιώσεις τους από την απαγόρευση λήψης μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, ασφαλιστικών μέτρων κ.λπ. κατά της επιχείρησης για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους από μισθούς.
    • Kατάργηση της διάταξης του άρθρου 674, παρ. 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), ώστε να ισχύουν και στις απεργιακές δίκες οι προβλεπόμενες από τον ΚΠολΔ προθεσμίες.
    • Eφαρμογή της διαδικασίας του αυτόφωρου σε κάθε περίπτωση καθυστέρησης αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων και λοιπών πρόσθετων παροχών, που οφείλονται από τη σχέση εργασίας. Προς ενίσχυση της προστασίας του μισθού και της βιοποριστικής λειτουργίας του να αποσαφηνιστεί ότι το έγκλημα της καθυστέρησης καταβολής αποδοχών θεωρείται πάντοτε αυτόφωρο, ακόμη και όταν δεν συντρέχουν οι γενικές προϋποθέσεις του άρθρου 242 του ΚΠολΔ.
     9.ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ (ΣΕΠΕ, ΕΦΚΑ) 
    • Ενίσχυση και αναβάθμιση του ΣΕΠΕ πανελλαδικά σε επίπεδο ανθρώπινων και υλικοτεχνικών πόρων, με σκοπό τη θωράκιση της ανεξαρτησίας και της αποτελεσματικής λειτουργίας του. Σύσταση ειδικής ομάδας Κοινωνικών και Τεχνικών Επιθεωρητών με δυνατότητα άμεσων ελέγχων. Αξιοποίηση της τεχνικής βοήθειας από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, υπό το φως των προβλέψεων και εγγυήσεων της ΔΣΕ 81 (1947).
    • Στελέχωση του ΣΕΠΕ με επιπλέον διοικητικό προσωπικό, ώστε να αποφορτιστούν οι Κοινωνικοί και Τεχνικοί Επιθεωρητές από τη γραφειοκρατική εργασία και να μπορούν να εκτελούν απερίσπαστοι το ελεγκτικό τους έργο. Ενίσχυση των μεικτών κλιμακίων ελέγχου.
    • Διασύνδεση Πληροφοριακών Συστημάτων όλων των συναρμόδιων υπηρεσιών και υπουργείων που διαθέτουν στοιχεία ικανά να επικουρήσουν τον έλεγχο της παραβατικότητας στην αγορά εργασίας (π.χ. Υπουργείο Εργασίας – ΣΕΠΕ/ΙΚΑ, Υπουργείο Οικονομικών − Εφορίες, Υπουργείο Ανάπτυξης – ΓΕΜΗ κ.λπ.). Πρόσβαση των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους σε δεδομένα των πληροφοριακών συστημάτων εργασίας και ασφάλισης.
    • Άμεση αποτύπωση των ελεγκτικών υπηρεσιών των συναρμόδιων Υπουργείων, ώστε να μην παρατηρείται το φαινόμενο είτε ελλιπών είτε ανύπαρκτων ελέγχων (π.χ. Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Παιδείας, Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Υγείας, Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Ανάπτυξης κ.λπ.). Διασφάλιση μέσω της νομοθεσίας και των απαιτούμενων κανονιστικών πράξεων της αποτελεσματικής συνεργασίας των συναρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών και παρακολούθηση του έργου τους.
    • Θεσμοθέτηση εργατικής συμμετοχής και στους ελέγχους του ΙΚΑ. Ενίσχυση της εργατικής συμμετοχής κατά τη διάρκεια των ελέγχων του ΣΕΠΕ, με τη δυνατότητα παρουσίας εκπροσώπου και της αντίστοιχης δευτεροβάθμιας Ομοσπονδίας.
      

    Με τιμή

    Ο Πρόεδρος                                                      Ο Γεν. Γραμματέας

     

    Γιάννης Παναγόπουλος                                              Νικόλαος Κιουτσούκης

              

    Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΓΣΕΕ

Διεύθυνση: Πατησίων 69 & Αινιάνος 2, 10434 Αθήνα

Ταχυδρομική θυρίδα: ΤΘ 3626, ΤΚ 10210

e-mail: [email protected]

τηλέφωνο: 210-8202100

fax: 210-8202186, 210-8202187

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

e-mail: [email protected]

τηλέφωνο: 210-8202296

fax: 210-8202144