• Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

    Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

    • 0 Comment
    • 635 Views
    • 0 Like

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    4/6/18

    Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

    Η ΑΔΗΛΩΤΗ ΚΑΙ ΨΕΥΔΩΣ ΔΗΛΩΜΕΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ/ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ  ΕΙΝΑΙ ΜΑΣΤΙΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΥΣΤΗΡΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

     

    Σε σχέση με τις προωθούμενες ρυθμίσεις για την αλλαγή του πλαισίου στο πρόστιμο της αδήλωτης εργασίας, για την εργοδοτική ευθύνη στις εργολαβικές αναθέσεις και τη δήλωση των μαθητευομένων και των πρακτικά ασκούμενων η ΓΣΕΕ επισημαίνει προς κάθε κατεύθυνση τα εξής:

    1) Για την προστασία των εργαζομένων στις εργολαβικές αναθέσεις αποτελεί πάγιο αίτημα της Συνομοσπονδίας η ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης. Μέχρι να συμβεί αυτό, διαχρονικά ζητούμε την ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου για τις εργολαβικές αναθέσεις στο πλαίσιο της από 26-1-2009 απόφασης της Ολομέλειας της Διοίκησης της Γ.Σ.Ε.Ε. και της σχετικής μελέτης ΙΝΕ/Γ.Σ.Ε.Ε. για τις εργασιακές σχέσεις στον κλάδο του καθαρισμού (2009), λαμβάνοντας υπόψη την εκτεταμένη χρήση εργολαβιών σε πληθώρα  κλάδων επιχειρηματικής δραστηριότητας τόσο παροχής υπηρεσιών, όσο και παραγωγής. Κρίσιμα σημεία των αιτημάτων των συνδικάτων ανέκαθεν ήταν η θέσπιση ευθύνης αλληλεγγύως και εις ολόκληρον και για τον αναθέτοντα φορέα ή αρχή (όχι μόνο για τον εργολάβο/υπεργολάβο), η επέκταση του πεδίου εφαρμογής των διατάξεων για τις εργολαβικές αναθέσεις φύλαξης και καθαρισμού σε όλα τα είδη εργολαβιών, η έναρξη λειτουργίας του «Μητρώου Παραβατών Εταιρειών Παροχής Υπηρεσιών Καθαρισμού ή/και Φύλαξης» και δημοσιοποίηση στοιχείων του στις Εκθέσεις του Σ.ΕΠ.Ε. και επέκτασή του σε όλα τα είδη εργολαβικών αναθέσεων, η θέσπιση αυστηρών διαδικασιών πιστοποίησης εργολαβικών εταιριών ως προς τις παρεχόμενες από αυτές υπηρεσίες (μέχρι τη ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης), η κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας 94 (1949) «για τις ρήτρες εργασίας στις συμβάσεις με το Δημόσιο», ως σημαντικής ρυθμιστικής παραμέτρου στην ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου κατά των καταχρήσεων στις εργολαβικές αναθέσεις.

    2) Ο αυστηρός έλεγχος της αυξανόμενης εργοδοτικής παραβατικότητας ως προς την κατάχρηση των συμβάσεων μαθητείας, όπως και της πρακτικής άσκησης με σκοπό την υποκατάσταση τακτικών εργαζομένων αποτελεί εξίσου διαχρονική προτεραιότητα της ΓΣΕΕ, τόσο σε επίπεδο εργασιακών ρυθμίσεων και άνισης μεταχείρισης, όσο και στο επίπεδο του θεσμικού αποκλεισμού της ΓΣΕΕ από τον απαιτούμενο διάλογο για τα σοβαρά ελλείμματα στην ανάπτυξη ενός οργανωμένου συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, άμεσα συνδεδεμένου με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας.

    3) Η αντιμετώπιση της αδήλωτης και της ψευδώς δηλωμένης εργασίας αποτελούν εξίσου διαχρονικά ζητήματα  προτεραιότητας της Συνομοσπονδίας, γι’αυτό και προσήλθε στις τριμερείς διαδικασίες που διασφάλισε με την παρουσία της η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) από το 2017 στο πλαίσιο ειδικής τεχνικής βοήθειας  προς την Ελλάδα και οι οποίες κατέληξαν στη διαμόρφωση του Οδικού Χάρτη για την Αδήλωτη Εργασία.

    Όλο αυτό το διάστημα η Συνομοσπονδία μέσω των εκπροσώπων της και με τεχνική βοήθεια από όλες τις επιστημονικές της δομές, αιτιολόγησε τα αιτήματά της και παρουσίασε την πραγματική έκταση της μάστιγας αυτής και του εύρους της εργοδοτικής παραβατικότητας στη βάση και των καταγγελιών από τα 79 Εργατικά Κέντρα και τις 69 Ομοσπονδίες μέλη της και των δικών τους  μελών πρωτοβάθμιων σωματείων, παραδίδοντας και σχετική διακλαδική τεχνική έκθεση.

     Οι προωθούμενες από το Υπουργείο Εργασίας διατάξεις αποτελούν μέρος του πλαισίου δράσεων του Οδικού Χάρτη για την Αδήλωτη Εργασία,  με τη ΓΣΕΕ να έχει οριοθετήσει ρητά τη συμμετοχή της κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Τα σχετικά στοιχεία είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα της ΓΣΕΕ, στην ιστοσελίδα που διαμόρφωσε το ILO για την αδήλωτη εργασία (adilotiergasia.org), καθώς και στα πρακτικά των συνεδριάσεων του αρμόδιου οργάνου του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας.

    Επειδή όμως ο χρόνος και η υπομονή των εργαζομένων έχουν εξαντληθεί, η ΓΣΕΕ δημοσιεύει τις θέσεις που κατέθεσε επίσημα για τις προωθούμενες διατάξεις αλλαγής του πλαισίου προστίμου της αδήλωτης εργασίας, οι οποίες αποτυπώνουν τις θέσεις των συνδικάτων για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας και της εργοδοτικής παραβατικότητας..

    Επισυνάπτεται η τελευταία επιστολή της ΓΣΕΕ με τις προτάσεις της για την ορθή αντιμετώπιση του όλου ζητήματος, καθώς και τις παρατηρήσεις της για τις προωθούμενες διατάξεις.

     

     

    Προς

    Την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης

    κα Ε. Αχτσιόγλου

     

    Θέμα: Παρατηρήσεις ΓΣΕΕ επί της 24-3-2018 πρότασης του Υπουργείου Εργασίας για το πρόστιμο της αδήλωτης εργασίας

    Σχετικά: Υπ.αριθμ. πρωτ. 117/12.2. 2018, 218/21.3.2018  έγγραφα ΓΣΕΕ

     

    Κυρία Υπουργέ,

    Σχετικά με το προτεινόμενο από το Υπουργείο Εργασίας σχέδιο διάταξης για το πρόστιμο της αδήλωτης εργασίας που παρουσιάστηκε την 24η/3/2018 στο αρμόδιο Τμήμα του ΑΣΕ και σε συνέχεια των απόψεων της ΓΣΕΕ (υπ.αριθμ. πρωτ. 117/2018, 218/21.3.2018 έγγραφά μας), οι περαιτέρω παρατηρήσεις της Συνομοσπονδίας είναι οι ακόλουθες:

    Α. Γενικές Παρατηρήσεις

    Σκοπός της ρύθμισης

    1. Η διαμόρφωση ενός νέου συστήματος προστίμου για την αδήλωτη εργασία οφείλει να διέπεται εμπράκτως και όχι διακηρυκτικά από τις αρχές που κρίθηκε με την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ 2151/2017 ότι διέπουν το ισχύον πλαίσιο προστίμου των 10.550 ευρώ(προστασία εργαζομένων από την εργοδοτική παραβατικότητα ως ζήτημα δημόσιου συμφέροντος, αποτρεπτικός χαρακτήρας προστίμου και αναλογικός με το μέσο όρο του χρόνου αδήλωτης απασχόλησης που προσδιορίζεται στους 18 μήνες). Όπως έχει επισημανθεί με κάθε τρόπο από τη ΓΣΕΕ, σκοπός των ρυθμίσεων για το πρόστιμο της αδήλωτης εργασίας οφείλει να είναι αποκλειστικά η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας στην αντιμετώπιση συνολικά του φαινομένου της αδήλωτης εργασίας, τόσο σε επίπεδο πρόληψης όσο και σε επίπεδο κυρώσεων με γνώμονα την αποκατάσταση και την περαιτέρω διασφάλιση των δικαιωμάτων των αδήλωτων εργαζομένων.

     

    Μορφή και περιεχόμενο της ρύθμισης

    2. Η προωθούμενη νέα ρύθμιση οφείλει να ανταποκρίνεται στην αξιολόγηση αφενός του συνολικού υφιστάμενου πλαισίου για τις διοικητικές και ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση αδήλωτης απασχόλησης εργαζομένου, το οποίο αποτυπώνεται σε σειρά διατάξεων διάσπαρτων στη νομοθεσία, αφετέρου της πραγματικής κατάστασης στη λεγόμενη αγορά εργασίας, με τις πολλαπλές μορφές του φαινομένου και αντίστοιχα της εργοδοτικής παραβατικότητας σε συνδυασμό με τη μέχρι σήμερα εμπειρία των ελεγκτικών μηχανισμών στο πλαίσιο του ελεγκτικού τους ρόλου και έργου.

    Στο περιβάλλον, συγκεκριμένα, της πολύ υψηλής ανεργίας, ιδίως στις τάξεις των νέων, πρέπει να ληφθεί υπόψη η εκτεταμένη πρακτική της εικονικής αναγγελίας ή πρόσληψης εργαζομένου στην επιχείρηση, σε συνάρτηση, μάλιστα, με το φαινόμενο της επιστροφής (μέρους των) αποδοχών ή των επιδομάτων στον εργοδότη μετά την ανάληψη τους. Με άλλα λόγια, εφόσον τα περιθώρια κατάχρησης της δυνατότητας μείωσης του προστίμου για αδήλωτη εργασία ή μετατόπισης του κόστους του στην εργατική πλευρά είναι εξαιρετικά ευρεία, μια σημαντική μείωση του τελικά καταβαλλόμενου ποσού του προστίμου αφενός μεν, θα εξαφάνιζε εν τέλει κάθε αποτρεπτική λειτουργία του και αφετέρου, θα στερούσε τα δημόσια οικονομικά από σημαντικούς πόρους, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση δεν αντισταθμίζουν στο ελάχιστο τα τεράστια ποσά που χάνονται ετησίως σε φορολογικό και κοινωνικοασφαλιστικό επίπεδο εξαιτίας όλων των εκδοχών αδήλωτης εργασίας. Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η διατήρηση ενός αποτρεπτικού ύψους ποσού σε ό,τι αφορά σε αυτό καθαυτό το πρόστιμο, αλλά και ο διπλασιασμός των υπολοίπων αντίστοιχων προστίμων σε περιπτώσεις παραβίασης της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, κατά την άσκηση της -νομότυπα πλέον δηλωμένης- σχέσης εργασίας.

    Στο πλαίσιο αυτό τίθενται τα εξής  νομοτεχνικά, αλλά και ουσιαστικά ζητήματα ως προς την υποχρέωση ασφάλειας δικαίου:

    - εάν η προωθούμενη ρύθμιση προωθηθεί ως αυτοτελές άρθρο, θα πρέπει είτε να συμπεριλάβει ρητά το σύνολο των διατάξεων που αφορούν τον έλεγχο και τις κυρώσεις της αδήλωτης εργασίας, καταργούμενων όλων των διατάξεων που υπάρχουν σε άλλα νομοθετήματα, ή να κάνει ρητή αναφορά σε αυτές (πχ διατάξεις στους ν. 3996/2011, 4144/2013, 4052/2012, 4255/2014)

    - σε αντίθετη περίπτωση, η προωθούμενη ρύθμιση πρέπει να ενταχθεί στη δομή του βασικού ισχύοντος πλαισίου κυρώσεων του ν. 3996/2011, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, αναφερόμενων επίσης στο περιεχόμενό της κρίσιμων διατάξεων που υπάρχουν σε άλλα νομοθετήματα (πχ ν. 4144/2013, ν. 4052/2012, ν. 4255/2014 κ.ά.), πιθανά με αντικατάσταση του άρθρου 25 του ν. 3996/2011, το οποίο ουσιαστικά έχει καταργηθεί.

    3. Ως προς την έννοια της «διαπίστωσης» και με βάση την εικόνα που έχει η ΓΣΕΕ από καταγγελίες σε σωματεία, Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, στο ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ και στο Δίκτυο Συμβουλευτικής του ΙΝΕ, κατά τη συζήτηση υποθέσεων στο Σ.ΕΠ.Ε. για παραβιάσεις είτε όρων εργασίας είτε όρων υγείας και ασφάλειας όπου προκύπτει από στοιχεία η μη δήλωση της εργασίας και της ασφάλισης του εργαζόμενου δεν επιβάλλονται οι κυρώσεις για αδήλωτη εργασία, λόγω της «μη διαπίστωσής» της κατά τη διάρκεια επιτόπιου ελέγχου. Ως εκ τούτου, ζητούμε να αποσαφηνισθεί ρητά στη διάταξη η «με κάθε τρόπο» διαπίστωση της αδήλωτης εργασίας, ώστε να μην παραμένουν ατιμώρητες σοβαρότατες παραβατικές συμπεριφορές. Στην υιοθέτηση της προσθήκης αυτής, συμβάλλει και η ελεγκτική/κυρωτική διαδικασία των άρθρων 14 και 15 του ν. 4144/2013.

    4. Σε κάθε περίπτωση, η διατήρηση  της ταύτισης της έννοιας αδήλωτης εργασίας μόνο με τη «μη αναγραφή (του εργαζόμενου) σε ισχύοντα πίνακα προσωπικού» ανακυκλώνει το σοβαρό έλλειμμα οριοθέτησης της έννοιας της αδήλωτης εργασίας στη νομοθεσία, παραγνωρίζοντας τις μορφές και την έκταση του φαινομένου και περιορίζοντας ουσιαστικά το ελεγκτικό έργο και συνακόλουθα την αντιμετώπισή της. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να συνεκτιμηθεί το γεγονός περιπτώσεων, όπου πχ είναι ανεφάρμοστο το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, όπως για το Βιβλίο Ημερήσιων Δελτίων Απασχολούμενου Προσωπικού σε αγροτικές εργασίες και αλιεία (μη έκδοση ΥΑ άρθρου 109 Ν. 4485/2017). Ως εκ τούτου κρίνεται σκόπιμο να αξιοποιηθούν  πιο συνεκτικές διατυπώσεις που υπάρχουν σε συναφείς διατάξεις όπως αυτή για την αδήλωτη εργασία επιδοτούμενου ανέργου, όπου αναφέρεται η επιβολή της κύρωσης όταν «διαπιστώνεται, ότι κάποιος απασχολείται με οποιαδήποτε μορφή απασχόλησης σε εργοδότη, χωρίς ο τελευταίος να τον έχει δηλώσει νομίμως στις αρμόδιες αρχές» (άρθρο 19 ν. 4144/2013).

    5. Ήδη από το 2015, κατά τις εργασίες της Τριμερούς Επιτροπής για την αδήλωτη εργασία στο πλαίσιο του Σ.ΕΠ.Ε., η ΓΣΕΕ είχε διατυπώσει την πρόταση και είχε γίνει ομόφωνα δεκτό η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία να αποτελεί σταθερό θέμα ημερήσιας διάταξης σε κάθε συνεδρίαση και στο πλαίσιο της εξέτασης της αδήλωτης εργασίας σε όλους τους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, με κρίσιμη τη μετέπειτα συμβολή των αρμόδιων υπηρεσιών μέσω εισηγήσεων και στοιχείων. Ως εκ τούτου κρίνεται πολύ σημαντική η ρητή συμπερίληψη στην προτεινόμενη διάταξη της διάστασης της Υγείας και της Ασφάλειας (ΥΑΕ) στην εργασία μέσω της αναφοράς στο ρόλο των Ειδικών Επιθεωρητών και Επιθεωρητών ΥΑΕ. Ωστόσο με το δεύτερο σχέδιο διάταξης που μας είχε σταλεί αποστερούνταν οι Επιθεωρητές ΥΑΕ από τη δυνατότητα να συντάσσουν δελτίο ελέγχου και να επιβάλουν ισότιμα τα προβλεπόμενα πρόστιμα της αδήλωτης εργασίας, αλλά αντίθετα απομειωνόταν ο ρόλος τους στη ναι μεν «αμελλητί» (δηλαδή αυθημερόν?), αλλά τελικά απλή ενημέρωση του κατά τόπον αρμόδιου Τμήματος ΣΕΠΕ, όπως συμβαίνει στην περίπτωση διαβίβασης εκθέσεων από την Αστυνομία και την Εφορία (άρθρα 14-15 Ν. 4144/2013). Κρίνεται ότι η νέα διατύπωση για τον ρόλο των Επιθεωρητών ΥΑΕ αποκατέστησε εν μέρει το θέμα αυτό, ωστόσο για λόγους ενότητας του ελεγκτικού ρόλου του Σ.ΕΠ.Ε. προτείνεται η ενιαία αποτύπωση του έργου των Επιθεωρητών Εργασίας στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 1.

     

    Ύψος και μειώσεις προστίμου

    6. Θεωρούμε ότι στην περίπτωση μείωσης του προστίμου λόγω της απασχόλησης του εργαζόμενου (με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης ελάχιστης διάρκειας  άνω των 14 μηνών βλ. ανωτέρω) δεν θα ισχύει η διάταξη της μείωσης του προστίμουκατά 30% λόγω εφάπαξ καταβολής του εντός 10 ημερών (άρθρο 24 παρ.1 β Ν. 3996/2011, όπως ισχύει).

    7. Σχετικά με την «αναδρομική επιβάρυνση του εργοδότη με την καταβολή ενσήμων για 3 μήνες», έχουμε ζητήσει διευκρινήσεις ως προς τις αποδοχές των αδήλωτων εργαζομένων που αντιστοιχούν στο διάστημα αυτό ασφάλισης, θεωρούμε δε αναγκαία τη ρητή αναφορά στη διάταξη ότι ο χρόνος αυτός αποτελεί χρόνο πραγματικής υπηρεσίας του εργαζόμενου με ό,τι αυτό συνεπάγεται (πχ ασφαλιστική ικανότητα, προϋπηρεσία).

     

    Σύμβαση αορίστου χρόνου και διάρκεια κατ’ελάχιστον απασχόλησης εργαζόμενου για τη μείωση του προστίμου

    8. Πέραν της σύναψης σύμβασης αορίστου χρόνου, τα διαστήματα που ζητά η ΓΣΕΕ ως  διάρκεια της κατ’ελάχιστον απασχόλησης του αδήλωτου εργαζόμενου, αιτιολογούνται και στη βάση της διατήρησης ακόμα σε ισχύ της διάταξης περί μη καταβολής αποζημίωσης για τους πρώτους 12 μήνες απασχόλησης («δοκιμαστική περίοδος» αρθ. 17 παρ. 5α και β Ν. 3899/2010), η οποία μολονότι έχει κριθεί παράνομη ως αντιβαίνουσα στον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, συνεχίζει να εφαρμόζεται και μάλιστα να αποτελεί σχεδόν ένα από τα βασικά μοτίβα απασχόλησης-απόλυσης των εργαζομένων, μαζί με την επικράτηση των ελαστικών/επισφαλών μορφών εργασίας.

    9. Η ΓΣΕΕ θεωρεί ότι για να είναι αποτελεσματική η κατάργηση του ισχύοντος πλαισίου επιβολής προστίμου για την αδήλωτη εργασία και η αντικατάστασή του με ένα νέο σύστημα, όπου θα έχει ως κύριο και πραγματικό στόχο την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων πρέπει, αφού συνεκτιμήσει όλα τα παραπάνω δεδομένα, να προχωρήσει παράλληλα και στη θεσμοθέτηση της ελάχιστης σύνθεσης προσωπικού, ξεκινώντας από την έκδοση του προβλεπόμενου από το άρθρο 42 παρ.1 του ν. 4387/2016 Προεδρικού Διατάγματος για τη θέσπιση αντικειμενικού συστήματος τεκμαρτού υπολογισμού του ελάχιστου απαιτούμενου αριθμού ημερομισθίων και ποσού εισφορών για κατηγορίες ή κλάδους επιχειρήσεων κατά μήνα λειτουργίας της επιχείρησης ή άλλο χρονικό διάστημα και ανάλογα με τις εκτελούμενες εργασίες.

    10.  Σε ό,τι αφορά στη διαμόρφωση της έκπτωσης του προστίμου για τους εποχικούς εργαζόμενους, θεωρούμε ότι με την προτεινόμενη ρύθμιση φαλκιδεύεται η εργασιακή σχέση των εποχικά εργαζομένων ως ιδιόρρυθμα ρυθμιζόμενη ορισμένου χρόνου αφού ως εποχικής φύσεως οφείλει να ταυτίζεται η απασχόληση με την περίοδο λειτουργίας της επιχείρησης. Επιπλέον τίθεται υπό αμφισβήτηση και το δικαίωμα επαναπρόσληψης έτσι όπως προβλέπεται στο  Ν.1346/83 άρθρο 8, όσο περιορίζεται η επαναπρόσληψη σε απασχόληση μόλις 3 μηνών.

     

    Δήλωση απασχόλησης αδήλωτου εργαζομένου

    11. Για την αποτελεσματική παρακολούθηση της συμμόρφωσης του εργοδότη στις προδιαγραφές νόμιμης απασχόλησης του αδήλωτου εργαζόμενου με σκοπό τη μείωση του προστίμου, ζητούμε   τη διαμόρφωση ειδικού σημείου στα έντυπα Ε3 και Ε4 όπου να αναφέρονται οι ενδείξεις: Απασχόληση αδήλωτου εργαζόμενου – σύμβαση αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης με έναρξη την ημέρα διαπίστωσης της παράβασης – ελάχιστη διάρκεια.

     

    Μετανάστες εργαζόμενοι – Trafficking – Αναγκαστική εργασία

    12. Δεδομένης της απαγόρευσης διακρίσεων στα ζητήματα απασχόλησης (και) λόγω εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής και του σταθερά αυξανόμενου όγκου των απασχολούμενων αλλοδαπών (υπηκόων τρίτων χωρών ή αιτούντων άσυλο ή προσφύγων), ειδικότερα σε τομείς υψηλής παραβατικότητας (πχ φασόν, αγροτικές εργασίες, οικόσιτο προσωπικό κλπ) ζητούμε διευκρινήσεις ως προς τα ειδικά μέτρα που απαιτείται να ληφθούν ως ελάχιστη μέριμνα διασφάλισης της νόμιμης διαμονής τους στη χώρα και της συνηθέστατα εργασιακής τους εκμετάλλευσης.

    13. Κρίσιμη επίσης παράμετρος, είναι η προσαύξηση του προστίμου για την αδήλωτη εργασία χωρίς δυνατότητα μείωσης καθώς και η θέσπιση βαρύτερης ποινικής μεταχείρισης (άρθρο 28 ν. 3996/2011) σε περίπτωση που διαπιστωθούν συνθήκες εμπορίας ή και αναγκαστικής εργασίας, στο πλαίσιο άλλωστε της λήψης των απαιτούμενων μέτρων συμμόρφωσης στην πρόσφατη καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για την περίπτωση της Μανωλάδας (υπόθεση Chowdury κλπ κατά Ελλάδας).

    Επίσης:

    14. Υπάρχουν σημαντικές εκκρεμότητες που σχετίζονται με την αντιμετώπιση της αδήλωτης και της ψευδώς δηλωμένης εργασίας, όπως κρίσιμες Υπουργικές Αποφάσεις που δεν έχουν ακόμα εκδοθεί και επηρεάζουν (και) την πολιτική προστίμου, όπως:

    α) τήρηση Βιβλίου Ημερήσιων Δελτίων Απασχολούμενου Προσωπικού σε αγροτικές εργασίες και αλιεία (ΥΑ άρθρου 109 Ν. 4485/2017).

    β) Καταχώριση αλλαγής ή τροποποίησης ωραρίου στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ (ΥΑ άρθρου 36 Ν. 4488/2017)

    γ) Ηλεκτρονική αναγγελία του απασχολούμενου προσωπικού επί εκτέλεσης οικοδομικής δραστηριότητας (ΥΑ άρθρου 37 Ν. 4488/2017)

     

    Με βάση τα παραπάνω οι παρατηρήσεις μας στην προτεινόμενη διάταξη είναι οι ακόλουθες:

     

    Άρθρο 1

    Επιβολή κυρώσεων αδήλωτης εργασίας

     

    1. Ειδικός Επιθεωρητής Εργασιακών Σχέσεων ή Ασφάλειας και Υγείας ή Επιθεωρητής Εργασιακών Σχέσεων ή Ασφάλειας και Υγείας ή ελεγκτής των Περιφερειακών Ελεγκτικών Κέντρων Ασφάλισης ή αρμόδιος υπάλληλος του ΕΦΚΑ που διαπιστώνει τη μη αναγραφή εργαζομένου σε ισχύοντα πίνακα προσωπικού που τηρείται από τον εργοδότη, ότι εργαζόμενος απασχολείται με οποιαδήποτε μορφή απασχόλησης σε εργοδότη, χωρίς ο τελευταίος να τον έχει δηλώσει νομίμως στις αρμόδιες αρχές,επιβάλλει στον εργοδότη/επιχείρηση διοικητική κύρωση δέκα χιλιάδων πεντακοσίων (10.500) ευρώ για κάθε αδήλωτο εργαζόμενο, κατά δέσμια αρμοδιότητα, χωρίς προηγούμενη πρόσκλησή του για παροχή γραπτών εξηγήσεων.

    2. Ειδικός Επιθεωρητής Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία ή Επιθεωρητής Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία που κατά τη διερεύνηση εργατικού ατυχήματος διαπιστώνει τη μη αναγραφή εργαζομένου σε ισχύοντα πίνακα προσωπικού που τηρείται από τον εργοδότη, επιβάλλει την κύρωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος. 

    3. 2. Σε περίπτωση επανάληψης από τον εργοδότη της παράβασης της παρ. 1 η οποία διαπιστώνεται από διενεργούμενο έλεγχο σε διαφορετική ημερομηνία, μέσα σε χρονικό διάστημα τριών (3) τεσσάρων (4) ετών από τον πρώτο έλεγχο, το πρόστιμο της παρ. 1, ανά εργαζόμενο, επιβάλλεται προσαυξημένο ως εξής:

    α) κατά 100%, για την πρώτη εκ νέου παράβαση, και

    β) κατά 200% για κάθε περαιτέρω παράβαση που διαπιστώνεται σε διενεργούμενο έλεγχο σε διαφορετική ημερομηνία από αυτόν της περίπτωσης του εδαφίου α’

    Σε περίπτωση υποτροπής της επιχείρησης / εργοδότη για την παράβαση της παρ.1, επιβάλλεται, πέραν των ανωτέρω χρηματικών προστίμων, προσωρινή ή οριστική διακοπή της λειτουργίας συγκεκριμένης παραγωγικής διαδικασίας ή τμήματος ή τμημάτων ή του συνόλου της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης στις οποίες έχει διαπραχθεί η παράβαση, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 3 του άρθρου 23. Η εκτέλεση των διοικητικών κυρώσεων προσωρινής και οριστικής διακοπής γίνεται από την αρμόδια αστυνομική αρχή.

    Τυχόν αλλαγή του νομίμου εκπροσώπου της επιχείρησης / εργοδότη δεν επηρεάζει την υποτροπή.

    4. 3. Στις ανωτέρω περιπτώσεις θεωρείται κατά τεκμήριο ότι η σχέση εργασίας διήρκεσε τρεις (3) μήνες, εκτός εάν ο εργοδότης ή ο εργαζόμενος αποδείξουν διαφορετικά, θεωρούμενης αυτής της περιόδου ως χρόνου πραγματικής υπηρεσίας για τον υπολογισμό των αποδοχών του εργαζόμενου, τη χορήγηση της ετήσιας κανονικής άδειας απουσίας και του επιδόματος αδείας, την επαγγελματική εξέλιξη, καθώς και για τον υπολογισμό της αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσής του. Με πράξη του αρμόδιου ασφαλιστικού φορέα καταλογίζονται άνευ ετέρου και αναδρομικά από την ημερομηνία του ελέγχου, το σύνολο των προβλεπόμενων κατά περίπτωση ασφαλιστικών εισφορών. Βάση υπολογισμού των εισφορών θεωρείται ο ελάχιστος νόμιμος ή ο συμβατικός μισθός ή το ελάχιστο νόμιμο ή συμβατικό ημερομίσθιο για τη συγκεκριμένη εργασία. Η άσκηση ένδικων βοηθημάτων δεν αναστέλλει την εκτέλεση της σχετικής Πράξης Επιβολής Εισφορών.

    5. α) Οι διοικητικές κυρώσεις των προηγούμενων παραγράφων επιβάλλονται πλέον των λοιπών κυρώσεων που προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία σε περιπτώσεις αδήλωτης εργασίας.

    β) Σε περίπτωση που η απασχόληση του/ων αδήλωτου/ων εργαζόμενου/ων συνοδεύεται με ιδιαίτερα καταχρηστικούς όρους ο εργοδότης τιμωρείται, ανεξάρτητα από την επιβολή διοικητικών κυρώσεων, με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον πέντε (5) μηνών.

    γ) Όταν η απασχόληση αδήλωτου/ων εργαζόμενου/ων έχει διαπραχθεί από εργοδότη, ο οποίος χρησιμοποιεί την εργασία ή τις υπηρεσίες του/τους, γνωρίζοντας ότι είναι θύμα/τα εμπορίας ανθρώπων, επιβάλλεται σε αυτόν η προβλεπόμενη ποινή της παραγράφου 3 του άρθρου 323 Α ΠΚ, εκτός εάν για τον ίδιο απασχολούμενο και την ίδια πράξη έχει ήδη ασκηθεί σε βάρος του εργοδότη ποινική δίωξη ή έχει ήδη καταδικασθεί βάσει του ίδιου άρθρου του ΠΚ.

    δ) Η ποινική δίωξη σε κάθε περίπτωση ασκείται αυτεπαγγέλτως.

    ε) Το Σ.ΕΠ.Ε. υποβάλλει εφόσον συντρέχει μία από τις περιπτώσεις των περιπτώσεων β) και γ) μηνυτήρια αναφορά στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.

    6. Κατά της πράξης επιβολής χρηματικής κύρωσης ασκείται προσφυγή μέσα σε εξήντα (60) ημέρες από την κοινοποίησή της ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου. Μέσα στην ίδια προθεσμία η προσφυγή κοινοποιείται με μέριμνα του προσφεύγοντος και επί ποινή απαραδέκτου στην αρμόδια υπηρεσία του Σ.ΕΠ.Ε. ή του ΕΦΚΑ. Η προθεσμία για την άσκηση της προσφυγής και η άσκηση αυτής δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της πράξης επιβολής χρηματικής κύρωσης. Οι αρμόδιες υπηρεσίες του Σ.ΕΠ.Ε. ή του ΕΦΚΑ βεβαιώνουν το ποσό του επιβληθέντος προστίμου, το οποίο εισπράττεται από το Σ.ΕΠ.Ε. ή τον ΕΦΚΑ αντίστοιχα.

     

    Άρθρο 2

    Α΄Εκδοχή

    1. Εφόσον εντός τριών (3) εργάσιμων ημερών από την ημέρα του ελέγχου, ο εργοδότης καταβάλει το ήμισυ του προστίμου της παραγράφου  1  του άρθρου 1  (5.250 ευρώ), τότε σε περίπτωση δήλωσης σύμβασης εξαρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης αορίστου χρόνου του εργαζόμενου ή των εργαζομένων που διαπιστώθηκε/αν ως αδήλωτος/οι, το εναπομείναν πρόστιμο  μειώνεται ως εξής:

    α) στο ποσό των 3.000 ευρώ σε περίπτωση πλήρους απασχόλησης διάρκειας τουλάχιστον 14 μηνών

    β) στο ποσό των 2.000 ευρώ σε περίπτωση πλήρους απασχόλησης διάρκειας τουλάχιστον 18 μηνών

    γ) στο ποσό των 1.000 ευρώ σε περίπτωση πλήρους απασχόλησης διάρκειας τουλάχιστον 24 μηνών.

    Η ως άνω απασχόληση του αδήλωτου εργαζόμενου δηλώνεται στα σχετικά ειδικά πεδία των εντύπων Ε3 και Ε4.

    Σε περίπτωση που διαπιστωθεί οποιαδήποτε περαιτέρω παραβίαση στους όρους εργασίας του αδήλωτου εργαζόμενου κατά το διάστημα της ως άνω απασχόλησης, τότε το σχετικό προβλεπόμενο πρόστιμο διπλασιάζεται, ενώ εάν κατά το διάστημα της απασχόλησης του αδήλωτου εργαζόμενου διαπιστωθούν παραβιάσεις στα εργασιακά δικαιώματα και των λοιπών εργαζομένων του εργοδότη/επιχείρησης, εφαρμόζεται η διάταξη του στοιχείου β της παραγράφου 3 του άρθρου 23 του ν. 3996/2011, όπως ισχύει.

     

    Β΄Εκδοχή

    1. Εάν, εντός δέκα (10) τριών (3) εργάσιμων ημερών από την ημέρα του ελέγχου, ο εργοδότης  προβεί στην πρόσληψη σε δήλωση, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης αορίστου χρόνου του εργαζομένου ή των εργαζομένων που διαπιστώθηκαν ως αδήλωτοι, το διοικητικό πρόστιμο της παραγράφου 1 του άρθρου 1 μειώνεται ως εξής:

    α) στο ποσό των επτά χιλιάδων (7.000) ευρώ, σε περίπτωση πρόσληψης με σύμβαση πλήρους απασχόλησης διάρκειας  τουλάχιστον τριών (3) μηνών. δεκατεσσάρων (14) μηνών

    β) στο ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, σε περίπτωση πρόσληψης με σύμβαση πλήρους απασχόλησης διάρκειας τουλάχιστον έξι (6) μηνών  δεκακτώ (18) μηνών .

    γ) στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, σε περίπτωση πρόσληψης με σύμβαση πλήρους απασχόλησης διάρκειας τουλάχιστον ενός (1) έτους  εικοσιτεσσάρων (24) μηνών.

    δ) στο ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ, σε περίπτωση πρόσληψης με σύμβαση αορίστου χρόνου, εφόσον ο εργοδότης δεν θα προβεί σε μείωση προσωπικού για διάστημα δεκαοκτώ (18) μηνών.

    Η ως άνω απασχόληση του αδήλωτου εργαζόμενου δηλώνεται στα σχετικά ειδικά πεδία των εντύπων Ε3 και Ε4.

    Σε περίπτωση που διαπιστωθεί οποιαδήποτε περαιτέρω παραβίαση στους όρους εργασίας του αδήλωτου εργαζόμενου κατά το διάστημα της ως άνω απασχόλησης, τότε το σχετικό προβλεπόμενο πρόστιμο διπλασιάζεται, ενώ εάν κατά το διάστημα της απασχόλησης του αδήλωτου εργαζόμενου διαπιστωθούν παραβιάσεις στα εργασιακά δικαιώματα και των λοιπών εργαζομένων του εργοδότη/επιχείρησης, εφαρμόζεται η διάταξη του στοιχείου β της παραγράφου 3 του άρθρου 23 του ν. 3996/2011, όπως ισχύει.

    2. Στις περιπτώσεις των εποχικών επιχειρήσεων, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 4  του Ν. 1545/1985, η χρήση από τον εργοδότη της δυνατότητας έκπτωσης των ανωτέρω εδαφίων α’ ή β’  μπορεί να συνεπάγεται την κατάτμηση της  σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου και στην επόμενη περίοδο λειτουργίας της εποχικής επιχείρησης, εφόσον δεν επαρκεί το χρονικό διάστημα στη συγκεκριμένη περίοδο λειτουργίας για να ολοκληρωθεί ο ελάχιστα απαιτούμενος χρόνος απασχόλησης. αφορά σε ποσοστό 30% επί του προστίμου της παρ.1 του άρθρου 1 και αντιστοιχεί στην πλήρη απασχόληση του αδήλωτου εργαζόμενου καθ’όλη την περίοδο λειτουργίας της εποχικής επιχείρησης, στη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκε ο έλεγχος. 

    3. Εάν ο εργαζόμενος με υπεύθυνη δήλωσή του, που φέρει θεώρηση του γνησίου της υπογραφής του, δηλώσει ότι δεν επιθυμεί την πρόσληψη Σε περίπτωση που η απασχόληση του αδήλωτου εργαζόμενου καθίσταται αδύνατη και ο εργοδότης, εντός πέντε (5) τριών (3) εργάσιμων ημερών από την ημέρα του ελέγχου  προβεί στην πρόσληψη άλλου εργαζομένου, το δικαίωμα έκπτωσης διατηρείται, σύμφωνα με τις περιπτώσεις της παρ. 1.

    4. Από την ημερομηνία του ελέγχου και καθ' όλη τη διάρκεια των περιόδων της παρ. 1 κατά περίπτωση, δεν επιτρέπεται ο εργοδότης να προβεί σε μείωση του προσωπικού.

    5. Ως μείωση του προσωπικού, κατά την έννοια της προηγούμενης παραγράφου, θεωρείται: α) η μεταβολή του αριθμού των εργαζομένων που απασχολεί η επιχείρηση σε αριθμό μικρότερο από τον αριθμό των εργαζομένων που απασχολούσε η επιχείρηση κατά την ημερομηνία και ώρα του ελέγχου, προσαυξημένο κατά τον αριθμόπροστιθέμενου/ων του/των εργαζομένου/ων που προσέλαβε ο εργοδότης προκειμένου να τύχει της έκπτωσης, β) η αλλαγή του καθεστώτος απασχόλησης των εργαζομένων που απασχολεί η επιχείρηση από πλήρη σε μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση, γ) η θέση εργαζομένων σε διαθεσιμότητα και δ) η εθελουσία έξοδος που γίνεται με πρωτοβουλία του εργοδότη, μέσω προγραμμάτων παροχής κινήτρων εθελούσιας εξόδου.

    6. Στην έννοια της μείωσης του προσωπικού της παρ. 4 δεν περιλαμβάνονται: α) η συνταξιοδότηση, β) η λήξη σύμβασης πέρατος του χρόνου για τον οποίο έχει συναφθεί, πριν την ημερομηνία ελέγχου, γ) η καταγγελία σύμβασης κατόπιν υποβολής μήνυσης από τον εργοδότη σε εργαζόμενο της επιχείρησης για αξιόποινη πράξη που τέλεσε κατά την άσκηση της εργασίας του, δ) γ) η φυλάκιση και ο θάνατος εργαζομένου, δ) η οικειοθελής αποχώρηση που δεν θεωρείται ως καταγγελία της σύμβασης, σύμφωνα με το άρθρο 38 του ν. 4488/2017 (Α΄ 137).

    7.  Σε περίπτωση μείωσης του προσωπικού για τους λόγους α και δ τον υπό δ) λόγο της  παραγράφου 5, ο εργοδότης υποχρεούται εντός δέκα πέντε (15) δέκα (10) εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία που επήλθε η μείωση να προβεί σε νέα πρόσληψη αντίστοιχης απασχόλησης και με τους ίδιους όρους εργασίας, ώστε να διατηρηθεί σταθερός ο αριθμός των εργαζομένων με σχέση εξαρτημένης εργασίας της επιχείρησης.

    8. Το δικαίωμα έκπτωσης του παρόντος άρθρου παρέχεται μόνο εάν ο εργοδότης δεν είναι υπότροπος κατά τις διατάξεις της παρ. 3 2 του άρθρου 1 του παρόντος, αποδεχθεί το πρόστιμο και παραιτηθεί από τη χρήση των ενδίκων βοηθημάτων και το καταβάλει μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης επιβολής του.

     9. Σε περίπτωση μείωσης του προσωπικού, κατά παράβαση των οριζομένων στο παρόν άρθρο, μη καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών και απόδοσης των οφειλόμενων ασφαλιστικών εισφορών βεβαιώνεται σε βάρος του εργοδότη το υπολειπόμενο του αρχικού προστίμου ποσό.

    Άρθρο 3

    Αν από τις αρμόδιες Υπηρεσίες του Σ.ΕΠ.Ε. και του ΕΦΚΑ επιβληθούν σε μια επιχείρηση, εκμετάλλευση ή άλλη εργασία περισσότερα από ένα πρόστιμα για  αδήλωτη εργασία του ίδιου εργαζόμενου  κατά τη διάρκεια της ίδιας ημέρας, η καταβολή του προστίμου γίνεται άπαξ και βάσει της Πράξης Επιβολής Προστίμου που κοινοποιήθηκε πρώτη σε αυτόν.

     

    Άρθρο 4

    Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ρυθμίζονται τα σχετικά θέματα για την εφαρμογή των προηγούμενων άρθρων.

    Συγχρονισμός των ελεγκτικών μηχανισμών
    1. Για τη διασφάλιση της εύρυθμης και αποτελεσματικής λειτουργίας του έργου των ελεγκτικών υπηρεσιών και προκειμένου να επιτευχθούν συνέργειες και να αποφευχθούν αλληλοεπικαλύψεις μεταξύ των υπηρεσιών αυτών, ανατίθεται στον Ειδικό Γραμματέα του Σ.ΕΠ.Ε. σε συνεργασία με τον Διευθυντή της αρμόδιας Υπηρεσίας του ΕΦΚΑ, ο σχεδιασμός, ο συντονισμός, ο προγραμματισμός και η παρακολούθηση των ελέγχων των υπηρεσιών του Σ.ΕΠ.Ε. και του ΕΦΚΑ 
      
    2. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας που εκδίδεται μέχρι τις …..5.2018, μετά από γνώμη του Δ.Σ. του ΕΦΚΑ και του Σ.Ε.Π.Ε., ρυθμίζεται η διαδικασία, ο συγχρονισμός των ελεγκτικών υπηρεσιών, ο τρόπος και ο χρόνος διαβίβασης των εκθέσεων και δελτίων ελέγχου μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών και κάθε άλλο ειδικό θέμα ή αναγκαία λεπτομέρεια που αφορά την εφαρμογή των προηγούμενων παραγράφων.

     

    Άρθρο 5

    Η ισχύς των άρθρων 1 έως 3 αρχίζει από την έκδοση της απόφασης του άρθρου 4. Από την έναρξη ισχύος των άρθρων 1 έως 3, σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, καταργείται κάθε αντίθετη διάταξη.

    Άρθρο 6

    1. Η παρ. 1 του άρθρου 33 του ν. 1836/1989 (Α΄ 79) αντικαθίσταται ως εξής:

    «1. Εργοδότης που εκτελεί οικοδομική εργασία ή τεχνικό έργο, υποχρεούται να αναγγέλλει ηλεκτρονικά στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα του ΣΕΠΕ (ΟΠΣ-ΣΕΠΕ) το απασχολούμενο προσωπικό, πριν από την έναρξη κάθε ημερήσιας απασχόλησης. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τα ανωτέρω επιβάλλονται, κατά δέσμια αρμοδιότητα, οι διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στις ισχύουσες περί αδήλωτης εργασίας διατάξεις.»

    2. Η παρ. 2 του άρθρου 15 του ν. 4144/2013 (Α΄ 88) αντικαθίσταται ως εξής:

    « 2. Τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα της Διεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας της ΕΛ.ΑΣ. και της Ε.Γ. Σ.Δ.Ο.Ε., ύστερα από τη διενέργεια του ελέγχου του άρθρου 14, υποχρεούνται να συντάξουν και στη συνέχεια να υποβάλουν τη σχετική έκθεση, με τα αποτελέσματα του ελέγχου, στις υπηρεσίες, που είναι κατά περίπτωση αρμόδιες για την επιβολή των προβλεπόμενων διοικητικών κυρώσεων. Οι πράξεις επιβολής κυρώσεων του προηγούμενου εδαφίου κοινοποιούνται υποχρεωτικά στη Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας της ΕΛ.ΑΣ. και στην Ε.Γ. Σ.Δ.Ο.Ε., κατά περίπτωση. Αν από τη σχετική έκθεση διαπιστώνεται η μη αναγραφή εργαζομένου σε ισχύοντα πίνακα προσωπικού, η απασχόληση εργαζόμενου με οποιαδήποτε μορφή απασχόλησης σε εργοδότη, χωρίς ο τελευταίος να τον έχει δηλώσει νομίμως στις αρμόδιες αρχέςεπιβάλλονται άνευ ετέρου από τον Προϊστάμενο του κατά τόπο αρμόδιου Τμήματος Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, κατά δέσμια αρμοδιότητα, οι διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στις ισχύουσες για την αδήλωτη εργασία διατάξεις.»

     

    Κυρία Υπουργέ,

    Η ΓΣΕΕ έχει επισημάνει με κάθε τρόπο ότι το ύψος των προστίμων και η έκταση γενικότερα των κυρώσεων για την παραβατικότητα στην αγορά εργασίας και την αδήλωτη εργασία ειδικότερα, θα πρέπει να μην λαμβάνονται ως μέτρα με αποσπασματικό τρόπο, αλλά να τελούν σε συνάρτηση με το σύνολο των διατάξεων και των πρωτοβουλιών που υιοθετούνται για τον περιορισμό του φαινομένου και κυρίως να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος ενός συνολικότερου πλαισίου στρατηγικής που περιλαμβάνει α) την υιοθέτηση ως μοντέλου αναφοράς την εργασία αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης, παράλληλα με την κατάργηση μνημονιακών διατάξεων στην εργατική νομοθεσία που έχουν οδηγήσει στην εμπέδωση ως «κανονικότητας» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και της ψευδώς δηλωμένης εργασίας και β) πλήθος κινήτρων και αντικινήτρων άρτια συναρθρωμένων μεταξύ τους[1].

     

    Με τιμή

     Ο Πρόεδρος                                                        Ο Γεν. Γραμματέας

     

     Γιάννης Παναγόπουλος                                                   Νικόλαος Κιουτσούκης

     

     


    [1] βλ. ειδική Έκθεση ΙΝΕ ΓΣΕΕ «Αποτελέσματα – Συμπεράσματα Πανελλαδικής Διακλαδικής Συνάντησης Εργασίας για την Αδήλωτη Εργασία» (Απρίλιος 2016).

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 5/9/17

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 5/9/17

    • 0 Comment
    • 260 Views
    • 0 Like

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 5/9/17

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

    Επιστολή στην Υπουργό Εργασίας απέστειλε η ΓΣΕΕ, με τις παρατηρήσεις και τις επισημάνσεις της Συνομοσπονδίας για τις εργατικές ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο πρόσφατο νομοσχέδιο, που κατέθεσε το Υπουργείο Εργασίας στη Βουλή. Η ΓΣΕΕ επισημαίνει μεταξύ άλλων, ότι η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία πρέπει να αξιολογηθεί με κριτήριο το ασφυκτικό πλαίσιο που έχουν επιβάλει το τρίτο και το τέταρτο μνημόνιο και με το οποίο επικυρώνεται το περιβάλλον της πλήρους απορρύθμισης της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας της χώρας. Η επιστολή στην Υπουργό Εργασίας εστάλη λίγες ημέρες μετά την επιστολή της ΓΣΕΕ στον πρωθυπουργό, με το σύνολο των αιτημάτων του κόσμου της μισθωτής εργασίας για την επιτακτική ανάγκη συνολικής αποκατάστασης της εργατικής προστασίας αλλά και το αίτημα για συνάντηση, το οποίο μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει αποδεκτό.

    ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

    Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή.Προς Την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης κα Ε. Αχτσιόγλου Κοινοποίηση: Πρόεδρο και Μέλη Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της ΒουλήςΠαρατηρήσεις στο Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου και λοιπές ασφαλιστικές διατάξεις, ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων, δικαιώματα ατόμων με αναπηρίες και άλλες διατάξεις».

    Κυρία Υπουργέ, Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΓΣΕΕ έλαβε γνώση των διατάξεων του Σχεδίου Νόμου για τις «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου και λοιπές ασφαλιστικές διατάξεις, ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων, δικαιώματα ατόμων με αναπηρίες και άλλες διατάξεις» κατά την κατάθεσή του εν λόγω ΣχΝ στη Βουλή την 31η/8/2017, και σε συνέχεια της τοποθέτησης της ΓΣΕΕ κατά την ακρόαση φορέων που πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα, σας αποστέλλουμε τις σχετικές παρατηρήσεις της Συνομοσπονδίας.

    Ι. Γενικές Παρατηρήσεις: Η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία πρέπει να αξιολογηθεί με κριτήριο το ασφυκτικό πλαίσιο που έχουν επιβάλει το τρίτο και το τέταρτο ή επικαιροποιημένο μνημόνιο, με τα οποία επικυρώνεται το περιβάλλον της πλήρους απορρύθμισης της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας στη χώρα, όπως διαμορφώνεται αδιάκοπα από το 2010 και έπειτα. Ωστόσο, επειδή περιέχει διατάξεις που πράγματι αποσκοπούν στην ενίσχυση δικαιωμάτων των εργαζομένων, θα ήταν χρήσιμο να επιχειρηθεί, ταυτόχρονα, η γενικότερη αξιολόγηση της συγκεκριμένης κυβερνητικής πρωτοβουλίας με γνώμονα, όχι τη διατύπωση αόριστων κρίσεων, αλλά κυρίως την προοπτική αποτελεσματικής εφαρμογής των σχετικών ρυθμίσεων στην πράξη. Η αξιολόγηση από την πλευρά της ΓΣΕΕ των προτεινόμενων εργασιακών ρυθμίσεων στηρίζεται στο πλαίσιο προτάσεων για τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων αποκατάστασης της προστασίας των εργαζομένων, τα οποία έχουν επίσημα αποσταλεί στον Πρωθυπουργό και την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Πρόνοιας. Επισημαίνουμε ότι τα αιτήματα της ΓΣΕΕ ανταποκρίνονται στην εικόνα που έχουμε από όλη την Ελλάδα από τις 148 οργανώσεις μέλη μας (79 Εργατικά Κέντρα και 69 Ομοσπονδίες) και των σωματείων μελών τους, καθώς και από την πληθώρα των καταγγελιών και ερωτημάτων που δεχόμαστε στο Κέντρο Πληροφόρησής Εργαζομένων και Ανέργων (ΚΕΠΕΑ-ΓΣΕΕ) και το Δίκτυο Συμβουλευτικής Εργαζομένων και Ανέργων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ και την επεξεργασία τους από τη Νομική Υπηρεσία της ΓΣΕΕ και το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ.

    Πρώτη παρατήρηση: Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις πρέπει να συνεκτιμηθούν με βάση το απορρυθμισμένο περιβάλλον εργατικής προστασίας μέσα στο οποίο θα εφαρμοστούν. Σε ό,τι αφορά στις εργασιακές ρυθμίσεις το δυστυχώς εδραιωμένο στην πράξη περιβάλλον είναι η πλήρης απορρύθμιση του ατομικού εργατικού δικαίου και η εξουδετέρωση στην πράξη των κρίσιμων συλλογικών εργαλείων με διαδοχικά μέτρα από το 2010 και μετά. Σε αυτό το πλήρως απορρυθμισμένο πλαίσιο προστέθηκαν και τελευταίες ρυθμίσεις αυτές για τη διευκόλυνση των ομαδικών απολύσεων, την διατήρηση των περιορισμών στις συλλογικές συμβάσεις «έως το τέλος του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής», την έμμεση αναγνώριση της εργοδοτικής ανταπεργίας (λοκ άουτ). Παράλληλα αναμένεται, λόγω των δεσμεύσεων στο επικαιροποιημένο μνημόνιο, η επιβολή πρόσθετων μέτρων περιορισμού του δικαιώματος απεργίας στα πρωτοβάθμια σωματεία, η εμπλοκή του κράτους σε ζητήματα αντιπροσωπευτικότητας των οργανώσεων, η αναθεώρηση του συστήματος μεσολάβησης και διαιτησίας και κυρίως η «κωδικοποίηση/απλοποίηση» του συνόλου της εργατικής νομοθεσίας. Όπως έχουμε τονίσει με κάθε έμφαση, η εργατική νομοθεσία όχι μόνο δεν μπορεί, αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να κωδικοποιηθεί ως έχει, στην πλήρως δηλαδή απορρυθμισμένη της μορφή, άρα και να παγιωθεί σε βάρος των εργαζομένων. Η δραστική παρέμβαση στο ρυθμιστικό πλαίσιο και τη δεσμευτικότητα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και των διαιτητικών αποφάσεων έχει οδηγήσει σε αποσύνδεση των εργοδοτών από τις υποχρεώσεις τους που προέκυπταν από τα θεμελιώδη αυτά εργαλεία, επιτρέποντάς τους να υποβαθμίσουν τους όρους πρόσληψης και αμοιβής, όπως και τους όρους εργασίας, ενώ είχε ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση των εργασιακών ρυθμίσεων από το κλαδικό επίπεδο στο επίπεδο επιχείρησης ή ακόμη στο επίπεδο μεμονωμένου εργαζομένου, όπου η ισορροπία δυνάμεων βαίνει προς όφελος του εργοδότη. Εκτός αυτών, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ατομική σύμβαση εργασίας χρησιμοποιείται πλέον ως το βασικό μέσο καθορισμού των αποδοχών (με κύρια την αμοιβή μέσω κατώτατου μισθού), των όρων εργασίας και των όρων καταγγελίας των συμβάσεων, έχει περιοριστεί ο ρόλος των εργαζομένων σε ρόλο απλών παρατηρητών της εργασιακής σχέσης και έρμαιων της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και κυρίως θυμάτων σοβαρών εργατικών ατυχημάτων. Αυτόν ακριβώς τον ρόλο του «παρατηρητή» έρχεται να αμβλύνει (και όχι βέβαια να αλλάξει ριζικά) το ΣχΝ με τις διατάξεις για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των εργαζομένων στη Δικαιοσύνη (επιτάχυνση εκδίκασης διαφορών για απόλυση - δεδουλευμένα, έκδοση διαταγής πληρωμής για οφειλόμενους μισθούς), όπως και για την επιδότηση ανεργίας των εγκλωβισμένων εργαζομένων αλλά και την αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατικών εργολαβικών εταιριών. Από τη ΓΣΕΕ έχουμε ωστόσο τονίσει ότι εάν δεν υπάρξει άμεσα αποκατάσταση της συλλογικής προστασίας των εργαζομένων, επαναφορά των κανόνων ισχύος των ΣΣΕ και διασφάλιση του δικαιώματος απεργίας, παράλληλα με τροποποίηση των ρυθμίσεων που αποτελούν την πηγή της εργατικής αυθαιρεσίας (πχ για την εκ περιτροπής εργασία, για την προσωρινή απασχόληση, για το χρόνο εργασίας) τότε οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία θα χάσει το θετικό της πρόσημο στην πράξη. Είναι κρίσιμο να επισημανθεί ότι, ύστερα από προσφυγές της ΓΣΕΕ, υπάρχει υποχρέωση της Κυβέρνησης για την ορθή εφαρμογή της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ 2307/2012 για την προστασία του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, όπως επίσης και για την τροποποίηση της νομοθεσίας που κρίθηκε τόσο από το ILO όσο και (πρόσφατα) από το Συμβούλιο της Ευρώπης με την απόφαση επί της συλλογικής προσφυγής της ΓΣΕΕ (αρ.111/2014) ότι παραβιάζει κυρωμένες διεθνείς συμβάσεις, όπως πχ οι διατάξεις για τη διαφορετική αμοιβή, και μάλιστα πολύ κάτω από τα όρια της φτώχειας, των νέων κάτω των 25 ετών, για την κατάργηση της διάταξης που επιτρέπει τη δοκιμασία του εργαζόμενου για ένα χρόνο και την απόλυσή του χωρίς την καταβολή αποζημίωσης, για την ίση μεταχείριση των μαθητευομένων εργαζομένων, την κατάργηση της υπογραφής ΣΣΕ από ενώσεις προσώπων κλπ. Επίσης υπάρχει και η υποχρέωση συμμόρφωσης στην πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τη Μανωλάδα , που επιβάλλει τη λήψη άμεσων και στοχευμένων μέτρων για την πάταξη των φαινομένων εργασιακής εκμετάλλευσης και δουλείας.

    Δεύτερη παρατήρηση: Οι διατάξεις του ΣχΝ κινούνται εντός του ελάχιστου περιθωρίου που αφήνουν ελεύθερο τα μνημόνια για «αυτοτελείς» ή «εξω-μνημονιακές» νομοθετικές ρυθμίσεις σε εργασιακά ζητήματα -με άλλα λόγια για πράξεις επίδειξης εθνικής κυριαρχίας- όπως, κυρίως, εάν όχι αποκλειστικά, εντός του πεδίου της καταπολέμησης της παραβατικότητας στην αγορά εργασίας με την ευρεία έννοια ή της αδήλωτης και πλημμελώς/ψευδώς εργασίας με τη στενή έννοια. Για το λόγο αυτό οι περισσότερες διατάξεις του Β΄ Μέρους του ΣχΝ (άρθρα 33-51), είτε αφορούν ευθέως στην πρόληψη και στον εντοπισμό-κολασμό της αδήλωτης εργασίας, είτε επιχειρείται να δικαιολογηθούν μέσα (και) από αυτή την στρατηγική στόχευση. Κατά συνέπεια, φαίνεται ότι με το παρόν ΣχΝ εγκαινιάζεται μια νέα περίοδος στα θέματα της αγοράς εργασίας, κατά τη διάρκεια της οποίας θα λειτουργεί ένα θεσμικό ή ρυθμιστικό δίπολο: από τη μία, προς εφαρμογή των πρόσφατων και επικείμενων μνημονιακών επιταγών, θα εμπεδώνεται η απορρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας (ατομικής και συλλογικής) και θα στοχοποιείται πλέον ο πυρήνας της συλλογικής δράσης όπως το δικαίωμα απεργίας και οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και από την άλλη, θα επιχειρούνται βελτιωτικές παρεμβάσεις είτε ως προς την πρόσκαιρη ή συντομότερη (δικονομική) ανακούφιση των εργαζομένων από τις αρνητικές επιπτώσεις της εξακολούθησης της διάρρηξης των εργασιακών τους δικαιωμάτων είτε ως προς την ηπιότερη πρόσληψη των επιπτώσεων αυτό από το κοινωνικό σύνολο. Ειδικότερα, επικυρώνεται και παγιώνεται με τον πλέον ευκρινή τρόπο η λειτουργία μιας νέας κανονικότητας στην αγορά εργασίας, η οποία χαρακτηρίζεται, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, από την πολλαπλά επώδυνη διατήρηση ενός περιβάλλοντος απαξίωσης της μισθωτής εργασίας, υποβάθμισης της αξιοπρέπειας των εργαζομένων και αχαλίνωτης ενίσχυσης του διευθυντικού δικαιώματος στους χώρους δουλειάς, με το κράτος σε ρόλο θεατή της καταστροφικής επέλασης του νέο-φιλελεύθερου τυφώνα ή έστω σε ρόλο σωστικού συνεργείου, με αποκλειστικό στόχο την αναβάθμιση των εργαλείων-μέσων αντιμετώπισης των κοινωνικών καταστροφών, χωρίς, όμως, πόρους και επαρκές και άρτια εκπαιδευμένο στελεχικό δυναμικό. Διότι, παρά τις σχετικές δημόσιες εξαγγελίες, επιχειρησιακά και θεσμικά το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) δεν θωρακίζεται ούτε αναβαθμίζεται με το παρόν ΣχΝ, εφόσον, συνολικότερα, τα προσκόμματα αποτελεσματικής ελεγκτικής δράσης του διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό αναλλοίωτα. Άλλωστε, η επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης σε ορισμένες εργατικές διαφορές, δύναται να ανακουφίσει τους εκατοντάδες χιλιάδες «εγκλωβισμένους» της αγοράς εργασίας, αλλά απουσία ισχυρών προστατευτικών εργατικών ρυθμίσεων δεν εγγυάται στο ελάχιστο την από-παγίδευσή τους σε ό,τι αφορά την γενικευμένη επισφάλεια και την ακραία ευελιξία στην απασχόληση. Ακριβώς επειδή, τέτοιες «σωσίβιες» νομοθετικές διατάξεις είναι οι μοναδικές, οι οποίες υποστηρίζουν την πολιτική αφήγηση περί της «έναρξης αντιστροφής» του κλίματος εργασιακής ζούγκλας στους χώρους δουλειάς και καταπολέμησης της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, το παρόν ΣχΝ, ως προς τη πραγματικής και ουσιαστικής διαβούλευσης με τους λεγόμενους κοινωνικούς εταίρους και ιδίως με την εργατική πλευρά, σηματοδοτεί την παγίωση ενός διπόλου, αυτή τη φορά λειτουργικού σε ό,τι αφορά τον κοινωνικό διάλογο. Από τη μία, η καταπολέμηση της παραβατικότητας στην αγορά εργασία ως προς το ουσιαστικό-νομοτεχνικό της σκέλος θα αποτελεί αντικείμενο αποκλειστικής κυβερνητικής μέριμνας, σχεδόν με όρους αιφνιδιασμού ή έστω συγκυριακής μιντιακής πολιτικής αξιοποίησης και από την άλλη, όλες οι «υπόλοιπες» δράσεις στο πλαίσιο υλοποίησης του τριμερώς επικυρωμένου οδικού χάρτη για την τριετία 2017-2019 με την συνδρομή του ILO θα ακολουθούν ασθμαίνοντας τον δικό τους παράλληλο και εν τέλει συμβολικό δρόμο. Έτσι, ενώ παροπλίζονται και εσχάτως αδρανούν οι συμφωνημένες διαδικασίες στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος τριμερούς συνεργασίας που υλοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο αρμόδιος Ειδικός Γραμματέας του ΣΕΠΕ δηλώνει με αφορμή το παρόν ΣχΝ σε τηλεοπτικά ΜΜΕ ότι τα αποτελέσματα μιας πολύ κεντρικής δράσης, του πιλοτικού προγράμματος ελέγχων στην περιοχή της Αττικής, το οποίο έχει ολοκληρωθεί από τον Ιούνιο, θα δημοσιευτούν (προφανώς μονομερώς από το Υπουργείο) στο άμεσο μέλλον, αλλά αμφίβολο είναι αν θα αποτελέσουν (προηγουμένως) αντικείμενο συζήτησης και αποτίμησης στο ειδικό τμήμα του ΑΣΕ που συστάθηκε πρόσφατα ειδικά για θέματα παραβατικότητας στην εργασία, αλλά καθυστερεί αδικαιολόγητα η ενεργοποίησή του. Ωστόσο, από μια τέτοια εξέλιξη ελλοχεύουν κίνδυνοι προχειρότητας και ατελειών ως προς αυτές καθαυτές τις νομοθετικές ρυθμίσεις του ΣΧΝ. Η αξιοποίηση της συγκυρίας για λόγους που επιβάλει η επικαιρότητα και η προσπάθεια οικοδόμησης μιας νέας φιλοκοινωνικής αφήγησης με αφορμή τη ΔΕΘ, δεν είναι η κατάλληλη μέθοδος για την επεξεργασία ολοκληρωμένων παρεμβάσεων, ιδίως στις περιπτώσεις στις οποίες με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις επιχειρείται η ικανοποίηση πάγιων και άρτια τεκμηριωμένων αιτημάτων, τόσο των εργατικών συνδικάτων του ιδιωτικού τομέα, όσο και των ίδιων των επιθεωρητών-τριών εργασίας και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων.

    ΙΙ. Επί των επιμέρους άρθρων 1. Διαδικασία ελέγχων και δήλωση στοιχείων απασχόλησης (αρθ. 33-40, 42 ΣχΝ) Το θετικό πρόσημο των προτεινόμενων ρυθμίσεων εξαρτάται από την εφαρμογή τους στην πράξη. Συγκεκριμένα: Λαμβάνοντας υπόψη την εκτεταμένη πρόσθετη απασχόληση στην οποία υποχρεώνονται οι εργαζόμενοι είτε λόγω της μη πρόσληψης επαρκούς προσωπικού, είτε ως συνέπεια των σοβαρών αλλαγών στο χρόνο εργασίας (δυνατότητα διακεκομμένων ωραρίων, εργασία Κυριακής κλπ) η ΓΣΕΕ πάγια ζητούσε την υποχρεωτική προαναγγελίας στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ κάθε αλλαγής ή τροποποίησης ωραρίου ή χρόνου εργασίας το αργότερο πριν την πραγματοποίησή της τόσο για την αντιμετώπιση της εκτεταμένης εργοδοτικής παραβατικότητας (μη καταβολή οφειλόμενων αποδοχών και ασφαλιστικών εισφορών) όσο και για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων από τα παρατεταμένα ωράρια. Ωστόσο η σημαντική αυτή ρύθμιση θα παραμένει γράμμα κενό περιεχομένου, εφόσον δεν εκδοθεί, και κυρίως χωρίς καμία καθυστέρηση, η προβλεπόμενη Υπουργική Απόφαση, με την οποία συνδέεται η έναρξη ισχύος του συγκεκριμένου άρθρου που περιλαμβάνει τη σχετική εργοδοτική υποχρέωση. Σε ό,τι αφορά στην αναγγελία της οικειοθελούς αποχώρησης του εργαζομένου, για το οποίο η ΓΣΕΕ ζητούσε την τροποποίηση της επίμαχης ΥΑ 28153/126 του 2013, είναι σημαντική η θεσμοθέτηση με ρητή διάταξη νόμου συνυποβολής υπογεγραμμένου του σχετικού εγγράφου και από τον εργαζόμενο. Για την αποφυγή όμως των γνωστών φαινομένων πλαστογράφησης της υπογραφής των εργαζομένων, θα ήταν σκόπιμη η αναφορά στη διάταξη για τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του εργαζόμενου από ΚΕΠ. Αυτή η προσθήκη είναι κρίσιμη γιατί σε πολλές περιπτώσεις ιδίως αν είναι αλλοδαπός ο εργαζόμενος, η υπογραφή του τίθεται από τρίτο και είναι δυσχερής η απόδειξη της μη γνησιότητάς της. Περαιτέρω, ενώ εξασφαλίζεται η δυνατότητα κατά τους ελέγχους στους εργασιακούς χώρους να ζητείται από τους επιθεωρητές η επίδειξη της ταυτότητας του εργαζόμενου (άρθρο 33 ΣχΝ), δεν λαμβάνεται μέριμνα για τις περιπτώσεις προσχηματικής ή πραγματικής αδυναμίας επίδειξης της από την πλευρά του. Για την επίτευξη του σκοπού του ελέγχου της ταυτοπροσωπίας του εργαζόμενου και της διαπίστωσης περιστατικών «κλωνοποίησης» εργαζομένων, θα ήταν ίσως προτιμότερο να προβλεφθεί επικουρικά η εργοδοτική υποχρέωση να διατηρεί έγχρωμο επικυρωμένο αντίγραφο ταυτότητας ή διαβατηρίου του εργαζόμενου για την διασταύρωση των στοιχείων του με αυτά που δηλώνονται στον πίνακα προσωπικού και στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ. Άλλωστε, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία μια τέτοια υποχρέωση υφίσταται ήδη για συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων, όπως ενδεικτικά οι αλλοδαποί (αντίγραφο της άδειας διαμονής-διαβατηρίου). Επίσης, επιχειρείται να δοθεί ένα τέλος στο φαινόμενο της μαζικής παραβίασης των κυρώσεων που αφορούν στη διακοπή της λειτουργίας επιχειρήσεων, προς απογοήτευση των ίδιων των επιθεωρητών εργασίας (άρθρο 36 ΣχΝ). Ωστόσο, δεν είναι σαφές ποιος είναι αρμόδιος για τον έλεγχο και τη διαπίστωση αυτή της παράβασης-μη συμμόρφωσης προς την επιβληθείσα κύρωση. Έτσι, μολονότι η εκτέλεση της κύρωσης γίνεται από την αρμόδια αστυνομική αρχή, θα ήταν χρήσιμη η πρόβλεψη της δυνατότητας ελέγχου της εκτέλεσής της από το ΣΕΠΕ και σε περίπτωση παραβίασής της να ενεργοποιούνται/ επιβάλλονται (ακόμη δε και πιο αυστηρές από τις ήδη προβλεπόμενες) διοικητικές-ποινικές κυρώσεις με αρμοδιότητα των ίδιων των επιθεωρητών εργασίας ή με κοινοποίηση της πράξης καταλογισμού με κατεπείγοντα τρόπο στις αστυνομικές αρχές.

    2. Αντιμετώπιση παραβατικότητας (υπ)εργολαβικών αναθέσεων (αρθ.41 ΣχΝ) Πάγια θέση της ΓΣΕΕ είναι η ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης. Μέχρι να συμβεί αυτό, έχουμε ζητήσει με συγκεκριμένες προτάσεις την ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου για τις εργολαβικές αναθέσεις στο πλαίσιο της από 26-1-2009 απόφασης της Ολομέλειας της Διοίκησης της Γ.Σ.Ε.Ε. και της σχετικής μελέτης ΙΝΕ/Γ.Σ.Ε.Ε. για τις εργασιακές σχέσεις στον κλάδο του καθαρισμού (2009), λαμβάνοντας υπόψη την εκτεταμένη χρήση εργολαβιών σε πληθώρα κλάδων επιχειρηματικής δραστηριότητας τόσο παροχής υπηρεσιών, όσο και παραγωγής. Στο πλαίσιο αυτό έχουμε ζητήσει την αυστηρή εφαρμογή της ήδη ισχύουσας νομοθεσίας για την προστασία των εργαζομένων σε εργολαβίες (καθαρισμού και φύλαξης), όπως και επανειλημμένα έχουμε ζητήσει την έναρξη λειτουργίας του «Μητρώου Παραβατών Εταιρειών Παροχής Υπηρεσιών Καθαρισμού ή/και Φύλαξης» και δημοσιοποίηση στοιχείων του στις Εκθέσεις του Σ.ΕΠ.Ε., αλλά και την επέκτασή του σε όλα τα είδη εργολαβικών αναθέσεων. Ειδικά η επέκτασή του Μητρώου αυτού σε όλα τα είδη εργολαβικών αναθέσεων είναι κρίσιμη για την εφαρμογή στην πράξη της προωθούμενης με το ΣχΝ ρύθμισης για τη χορήγηση πιστοποιητικού περί επιβολής (ή μη) προστίμων. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις ανάγκες ασφάλειας δικαίου, και γνώσης του κυρίως, θα ήταν καλό η προωθούμενη ρύθμιση να παραπέμψει ρητά α) στη ρύθμιση του άρθρου 68 του ν. 3863/2010, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, για τις εργολαβικές αναθέσεις καθαρισμού και φύλαξης και να επεκτείνει ρητά την εφαρμογή του σε όλες τις εργολαβικές αναθέσεις και β) στις συναφείς ρυθμίσεις του ν. 4281/2014 για τους κανόνες εκτέλεσης δημοσίων συμβάσεων (πχ άρθ. 173, 178).

    3. Υποχρέωση ενημέρωσης και διαβούλευσης (αρ. 43-45 ΣχΝ ) Η επαναπροώθηση της διάταξης σχετικά με την ακυρότητα των εργοδοτικών αποφάσεων που εισαγάγονται κατά παράβαση της υποχρέωσης ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων κρίνεται θετική. Ωστόσο ζητούμε τη διαγραφή της λέξης «ουσιαστική» (μεταβολή) από τη διάταξη του άρθρου 45 και επανερχόμαστε στις παρατηρήσεις που η ΓΣΕΕ υποβάλει και κατά την προώθηση συναφούς διάταξης το 2015 οι οποίες είχαν ως εξής «[Με το άρθρο 16] του Σχεδίου προβλέπεται ως κύρωση για την παράβαση εκ μέρους του εργοδότη των υποχρεώσεών του που απορρέουν από το άρθρο 4 του ΠΔ 240/2006 (ενημέρωση – διαβούλευση) η ακυρότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται κατά παράβαση των πιο πάνω υποχρεώσεων. Ωστόσο η προϋπόθεση που τίθεται από την προωθούμενη διάταξη, δηλαδή οι αποφάσεις αυτές του εργοδότη να έχουν ουσιώδη επίπτωση στην υπόσταση και το περιεχόμενο ατομικών συμβάσεων εργασίας, αφαιρεί σε μεγάλο βαθμό την αναγκαία αποτελεσματικότητα της κύρωσης. Επιπλέον με την εισαγωγή της αόριστης αυτής νομικής έννοιας (ουσιώδης επίπτωση) παρέχεται η δυνατότητα, μέσω νομικών ερμηνειών, να ματαιώνεται η πιο πάνω κύρωση. Προτείνεται η κύρωση της ακυρότητας να επέρχεται για οποιαδήποτε απόφαση του εργοδότη που λαμβάνεται κατά παράβαση των υποχρεώσεών του από το ΠΔ 240/2006 και έχει επίπτωση στην υπόσταση και το περιεχόμενο ατομικών συμβάσεων εργασίας». Περαιτέρω, η επιμέρους ενίσχυση του πλαισίου ενημέρωσης και διαβούλευσης α) δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υποκαθιστά το τεράστιο έλλειμμα από την ανυπαρξία του προστατευτικού πλαισίου των ΣΣΕ ή την υπογραφή δυσμενών ΣΣΕ από ενώσεις προσώπων και β) πρέπει να συνοδευθεί με αντίστοιχη αναβάθμιση της σοβαρότητας της σχετικής παράβασης στη σχετική κατηγοριοποίηση του 2011, από χαμηλή σε πολύ υψηλή.

    4. Προστασία μητρότητας – γονεϊκότητας (αρθ.46-48 ΣχΝ) Η ρητή και αποτελεσματική προστασία της μητρότητας και γενικά της γονεϊκότητας είναι από τα πάγια αιτήματα της ΓΣΕΕ. Η ισότιμη προστασία των θετών και αναδόχων γονιών και των μητέρων που αποκτούν παιδί με παρένθετη μητρότητα έγινε με διατάξεις των Εθνικών Γενικών ΣΣΕ του 2006 (άρθρο 7Γ) και του 2008 (άρθρο 6). Το Υπουργείο θα μπορούσε και για λόγους ουσίας και διαφάνειας, όπως και για λόγους έμπρακτου σεβασμού στο περιεχόμενο των ΕΓΣΣΕ να κυρώσει τα σχετικά άρθρα. Περαιτέρω, η χορήγηση ειδικής άδειας με αποδοχές κρίνεται πρόσφορο να επεκταθεί σε όλους τους γονείς παιδιών με αναπηρίες, ή τουλάχιστον σε όλους του γονείς παιδιών με αναπηρίες ποσοστού άνω του 80%, όπως και η πολύ σημαντική προστασία από την απόλυση να επεκταθεί και στους δύο γονείς, όπως και στους ανάδοχους δεδομένων και των προοπτικών ενίσχυσης του πλαισίου αναδοχής ανηλίκων παιδιών.

    5. Δικονομικές διατάξεις (αρθρ. 49-51 ΣχΝ) Η διάταξη για την επίσπευση συζήτησης των δικών που αφορούν απολύσεις, μισθούς υπερημερίας και καθυστερούμενους μισθούς, είναι θετική, αν εφαρμοστεί από της Ολομέλειες των Δικαστηρίων, γιατί και με άλλες διατάξεις στο παρελθόν είχε προβλεφθεί ανάλογη παραίνεση, αλλά δεν είδαμε να εφαρμόζεται εκτός από τις απεργιακές δίκες. Θετική επίσης η ρητή αναφορά στη δυνατότητα έκδοσης Διαταγής Πληρωμής για εργασιακές απαιτήσεις, αλλά είναι ανάγκη να υπάρξει και ρύθμιση για την δυνατότητα εκτέλεσης αυτής της Διαταγής Πληρωμής και γενικά τη διευκόλυνση της ικανοποίησης των εργατικών απαιτήσεων μέσω της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης . Αναφορικά με την εκτέλεση των εργατικών δικαστικών αποφάσεων σε περιπτώσεις πτώχευσης ή εκκαθάρισης της επιχείρησης, δεν λαμβάνεται καμία πρόνοια, δεδομένου ότι, εκτός των άλλων, εξακολουθεί να ισχύει η διάταξη του άρθρου 975 του ΚΠολΔ με την οποία οι εργατικές απαιτήσεις μετατέθηκαν στην 4η τάξη του πίνακα κατάταξης και ικανοποιούνται ισομερώς με τις αξιώσεις των ασφαλιστικών οργανισμών και τις απαιτήσεις ΦΠΑ του Δημοσίου. Το γεγονός αυτό, καθιστά προβληματική αν όχι αδύνατη την ικανοποίηση του εργαζόμενου αφού οι οφειλές των εργοδοτών στους ασφαλιστικούς οργανισμούς και στο Δημόσιο είναι σημαντικές και συχνά εξαντλούν την αξία των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη . Σε κάθε περίπτωση επανερχόμαστε στο βασικό πλαίσιο των προτάσεων της ΓΣΕΕ για τη δίκαιη δίκη και δικονομική προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων, που είναι:  Δημιουργία επιπλέον πινακίων για την εκδίκαση εργατικών υποθέσεων με σκοπό την ταχεία απονομή δικαιοσύνης στις εργατικές διαφορές  Δημιουργία συλλογικών οργάνων επίλυσης εργατικών διαφορών τριμερούς εκπροσώπησης στο ΣΕΠΕ, κατά το πρότυπο των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του τ. ΙΚΑ ή του άρθρου 15 του ν. 1264/1982.  Πλήρης αποκατάσταση του προνομίου των εργατικών απαιτήσεων. Αναθεώρηση των δικονομικών διατάξεων με τις οποίες έχουν τεθεί ουσιαστικά εμπόδια και έχει επέλθει σοβαρότατος περιορισμός των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα και την έκταση ικανοποίησης των απαιτήσεών τους με τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, σε πλήρη αγνόηση της βιοποριστικής λειτουργίας του μισθού και της έκτασης της εργοδοτικής παραβατικότητας.  Διευκόλυνση πρόσβασης στη δικαιοσύνη των εργαζομένων και των βαριά πληττομένων από την ανεργία, την εργασιακή ανασφάλεια και την απορρύθμιση των ΣΣΕ, με την κατάργηση των κάθε είδους τελών στις εργατικές και κοινωνικοασφαλιστικές υποθέσεις και δραστική μείωσή τους στις λοιπές υποθέσεις. Παράλληλα, αναδιοργάνωση και επέκταση του θεσμού της νομικής βοήθειας, ο οποίος έχει αποδυναμωθεί, κυρίως λόγω των πολύ αυστηρών προϋποθέσεων που τίθενται για την παροχή της.  Πλήρης αποκατάσταση του δικαιώματος προσωρινής δικαστικής προστασίας στις εργατικές διαφορές.  Θέσπιση των αναγκαίων τροποποιήσεων στη δικονομία για την ορθή, πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή του κανόνα της αντιστροφής του βάρους απόδειξης σε περίπτωση επιβολής παράνομων διακρίσεων στην εργασία.  Κατά την υπαγωγή των επιχειρήσεων σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης του ν. 4307/2014 να εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 479 ΑΚ για την κοινή ευθύνη μεταβιβάζοντος και διαδόχου, σε αρμονία και με τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου, ώστε να προστατεύονται αποτελεσματικότερα οι εργαζόμενοι, ιδίως όταν υπάρχουν οφειλές του μεταβιβάζοντος εργοδότη σ αυτούς.  Θέσπιση αυστηρών κριτηρίων για την υπαγωγή μιας επιχείρησης σε καθεστώς διαδικασίας εξυγίανσης, με γνώμονα τον κοινωνικό της ρόλο και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Αυστηρές δικλείδες ασφαλείας για την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση σκοπών ξένων προς τη διάσωση της επιχείρησης και αφαιρούν από το θεσμό της εξυγίανσης κάθε αξιοπιστία. Η συμφωνία εξυγίανσης δεν θα πρέπει να συνεπάγεται ούτε μείωση των εργατικών απαιτήσεων ούτε αναστολή πληρωμής τους ούτε να ισχύει για την ικανοποίησή τους η αναστολή ατομικών διώξεων κατά του οφειλέτη για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα.Παροχή δυνατότητας ενεργούς συμμετοχής των εργαζομένων μέσω των εκπροσώπων τους, κατά τα πρότυπα εκπροσώπησης άλλων διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας, ώστε να διασφαλίζεται η εργατική εκπροσώπηση και εκεί όπου δεν δραστηριοποιείται επιχειρησιακό σωματείο, καθώς και η μη αντιμετώπισή τους ως «συνήθων πιστωτών» της επιχείρησης, ούτως ώστε να εξαιρούνται οι αξιώσεις τους από την απαγόρευση λήψης μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, ασφαλιστικών μέτρων κ.λπ.κατά της επιχείρησης για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους από μισθούς.  Kατάργηση της διάταξης του άρθρου 674, παρ. 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), ώστε να ισχύουν και στις απεργιακές δίκες οι προβλεπόμενες από τον ΚΠολΔπροθεσμίες.  Eφαρμογή της διαδικασίας του αυτόφωρου σε κάθε περίπτωση καθυστέρησης αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων και λοιπών πρόσθετων παροχών, που οφείλονται από τη σχέση εργασίας. Προς ενίσχυση της προστασίας του μισθού και της βιοποριστικής λειτουργίας του να αποσαφηνιστεί ότι το έγκλημα της καθυστέρησης καταβολής αποδοχών θεωρείται πάντοτε αυτόφωρο, ακόμη και όταν δεν συντρέχουν οι γενικές προϋποθέσεις του άρθρου 242 του ΚΠολΔ.

    6. Προστασία δικαιωμάτων εργαζομένου σε περίπτωση μονομερούς βλαπτικής μεταβολής – επιδότηση ανεργίας (αρθρ. 53 ΣχΝ) Η προτεινόμενη ρύθμιση, όπως και η πρόσφατη ρύθμιση του άρθρου 56 του ν. 4487/2017 κινείται σε θετική κατεύθυνση ως προς την αντιμετώπιση της ομηρίας των εργαζομένων σε παραβατικούς ή αφερέγγυους εργοδότες. Ειδικά για τις περιπτώσεις καθυστέρησης δεδουλευμένων αποδοχών, όπως η ΓΣΕΕ έχει αναλυτικά εκθέσει είναι κρίσιμη η διαμόρφωση τεκμηρίου υπέρ της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από την πλευρά του εργοδότη σε ό,τι αφορά την επιδότηση ανεργίας από τον ΟΑΕΔ για τους εργαζόμενους που είναι όμηροι σε αυτήν την κατάσταση. Ωστόσο, έχουμε επισημάνει ότι η αποτελεσματική προστασία των εργαζομένων που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας θα πρέπει να γίνει και στο επίπεδο των πραγματικά οφειλόμενων σε αυτούς ασφαλιστικών εισφορών με τη δυνατότητα έκδοσης Πράξεων Επιβολής Εισφορών για το συνολικό διάστημα που οι εργαζόμενοι ασκούν το νόμιμο δικαίωμά τους της επίσχεσης εργασίας (και όχι μόνο για ένα πεντάμηνο από την άσκηση του δικαιώματος επίσχεσης, όπως κακώς ισχύει στην πράξη). Για το σκοπό αυτό, πρέπει να υπάρξει ρητή νομοθετική διάταξη, η οποία μπορεί να εισαχθεί στην προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 53 του ΣχΝ.

    Μέρος Δ΄ - Κατευθυντήριες διατάξεις υλοποίησης της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες.

    Το Κράτος, διαχρονικά, δεν έχει επιδείξει το απαιτούμενο ενδιαφέρον για τη διασφάλιση της διεξαγωγής έγκαιρου, διαρκούς και ουσιαστικού τριμερούς κοινωνικού διαλόγου, ανάμεσα σε άλλα, και στο πεδίο της ισότητας και των απαγορευμένων διακρίσεων στην εργασία, ώστε να είναι σε θέση να αναλαμβάνει αποτελεσματικές δράσεις τόσο αντιμετώπισης, όσο και πρόληψης στη βάση της εμπειρίας και των απόψεων των κοινωνικών εταίρων. Χαρακτηριστική προς τούτο είναι η ποσοτική και ποιοτική υποβάθμιση της λειτουργίας των θεσμοθετημένων δομών τριμερούς κοινωνικού διαλόγου για τα ζητήματα αυτά (όπως του Τμήματος του ΑΣΕ για την Ισότητα Φύλων) και η μη τήρηση αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων για τις διακρίσεις στην εργασία στη βάση του φύλου, αλλά και στη βάση των άλλων λόγων διάκρισης που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία. Ένα κρίσιμο βήμα για την αποκατάσταση του διαπιστωμένου ελλείμματος κοινωνικού διαλόγου και στο πεδίο των διακρίσεων στους χώρους εργασίας είναι η επέκταση του πεδίου ενασχόλησης και της αρμοδιότητας του Τμήματος του ΑΣΕ για την Ισότητα Φύλων σε όλα τα είδη διακρίσεων (βάσει και του πρόσφατου ν. 4443/2016) και η μετονομασία του σε Τμήμα ΑΣΕ για την Ισότητα και την Ίση Μεταχείριση, ώστε, ανάμεσα στις λοιπές απαγορευμένες διακρίσεις, να εξετάζει, παρακολουθεί και αξιολογεί και τη διάσταση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας. Η ρύθμιση αυτή θα αποκαταστήσει και ένα ουσιώδες έλλειμμα και στο περιεχόμενο του ν. 4443/2016.

    Με τιμή

    Ο Πρόεδρος               Ο Γεν. Γραμματέας

    Γιάννης Παναγόπουλος         Νικόλαος Κιουτσούκη

    Διαβάστε περισσότερα
  •  ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΑΜΕΣΕΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

     ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΜΕΣΕΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

    • 0 Comment
    • 391 Views
    • 0 Like

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    24/7/17

     ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

    ΑΜΕΣΕΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

     

    Στοχευμένα νομοθετικά μέτρα ώστε να υπάρξει έγκαιρη και αποτελεσματική προστασία των εργατικών δικαιωμάτων, ατομικών και συλλογικών, ζητά η ΓΣΕΕ με επιστολή της στην Υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου.

    Η Συνομοσπονδία έχοντας γνώση των τεράστιων προβλημάτων των εργαζομένων σε όλη την επικράτεια, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την ουσιαστικά ανύπαρκτη νομοθετική προστασία την οποία συμπληρώνει  και η νομολογιακή απορρύθμιση  εργασιακών δικαιωμάτων (απεργία, επίσχεση εργασίας, βλαπτική μεταβολή κλπ)  και απαιτεί από την Κυβέρνηση να μην προχωρήσει, σε καμία περίπτωση, σε κωδικοποίηση και συνακόλουθα παγίωση του απορρυθμισμένου εργατικού δικαίου (ατομικού και συλλογικού).

     ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝH σχετική επιστολή στην Υπουργό Εργασίας: Προς Την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Πρόνοιαςκα Ε. Αχτσιόγλου 

    Θέμα: Άμεσες νομοθετικές ρυθμίσεις για την προστασία των εργαζομένων

      

    Η ΓΣΕΕ έχοντας γνώση των τεράστιων προβλημάτων των εργαζομένων σε όλη την επικράτεια με κυρίαρχα την ουσιαστικά ανύπαρκτη νομοθετική προστασία της εργασίας, την εκτεταμένη και πολυσχιδή εργοδοτική παραβατικότητα και τις υπέρμετρες δυσκολίες πρόσβασης σε έγκαιρες και αποτελεσματικές διαδικασίες προστασίας των εργατικών αξιώσεων είτε διοικητικές (ελεγκτικοί μηχανισμοί) είτε δικαστικές, ζητά την άμεση θέση σε εφαρμογή στοχευμένων νομοθετικών μέτρων.

    Οι συγκεκριμένες προτάσεις της Συνομοσπονδίας, είναι διαχρονικά γνωστές στο Υπουργείο Εργασίας καθώς αποτελούν πάγια αιτήματα των Γενικών Πανελλαδικών Απεργιών και αποτυπώνουν ενιαία τα αιτήματα των 148 Δευτεροβάθμιων Οργανώσεων μελών της (79 Εργατικά Κέντρα και 69 Ομοσπονδίες) και των σωματείων μελών τους, τα οποία έχουν τεθεί και αυτοτελώς υπόψιν σας.

    Τα παρακάτω αιτήματα των εργαζομένων όλης της χώρας αποτελούν ελάχιστη αφετηρία της έμπρακτης αποκατάστασης της εργατικής προστασίας και καταδεικνύουν ότι σε καμία περίπτωση η εργατική νομοθεσία όχι μόνο δεν μπορεί, αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να κωδικοποιηθεί ως έχει. Ως εκ τούτου θεωρούμε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να προχωρήσετε σε κωδικοποίηση και συνακόλουθα παγίωση του απορρυθμισμένου εργατικού δικαίου (ατομικού και συλλογικού).Το βασικό πλαίσιο των αιτημάτων μας είναι το ακόλουθο: 
    1. ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
     
    • Να αποκατασταθεί άμεσα η δυνατότητα επέκτασης/κήρυξης γενικά υποχρεωτικών κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ.
    • Να αποκατασταθεί άμεσα η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης στη συρροή κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών με επιχειρησιακές ΣΣΕ και να καταργηθεί η πρόβλεψη του ν. 4024/2011, άρθρο 37 παρ. 7, σύμφωνα με την οποία η επιχειρησιακή ΣΣΕ υπερισχύει κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ κατά παρέκκλιση της αρχής της ισχύος της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο διάταξης.
    • Να καταργηθεί η ικανότητα των ενώσεων προσώπων να συνάπτουν επιχειρησιακές ΣΣΕ.
    • Οι κανονιστικοί όροι ΣΣΕ που έληξε ή καταγγέλθηκε, να εξακολουθούν να ισχύουν για ένα εξάμηνο και να εφαρμόζονται και στους εργαζόμενους που προσλαμβάνονται στο διάστημα αυτό .
    • Να αποκατασταθεί η μετενέργεια του συνόλου των όρων της ΣΣΕ μετά την πάροδο του 6μήνου .
    • Να αυστηροποιηθούν οι ποινικές κυρώσεις του άρθρου 21 του ν. 1876/1990 και να προβλέπεται ότι εργοδότης ή εκπρόσωποι αυτού που παραβιάζουν όρους ισχύουσας ΣΣΕ ή ΔΑ ή ΥΑ τιμωρούνται εκτός από χρηματική ποινή και με ποινή φυλάκισης Ακόμη, η ποινική προστασία να επεκτείνεται και σε περίπτωση παραβίασης ΚΥΑ που εκδίδονται σε περιπτώσεις που είναι ανέφικτη η σύναψη ΣΣΕ, λόγω έλλειψης εργοδοτικής οργάνωσης (άρθρο μόνο του Ν. 435/1968).
    • Να καταργηθεί ο δεύτερος βαθμός διαιτησίας και η δυνατότητα άσκησης έφεσης κατά των διαιτητικών αποφάσεων, ενώπιον Πενταμελούς Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Διαιτησίας.
    • Να καταργηθεί η υποχρέωση αναφοράς στη διαιτητική απόφαση του περιεχομένου των  κανονιστικών όρων άλλων συλλογικών συμβάσεων, που διατηρούνται σε ισχύ.
    • Να καταργηθεί ο κατάλογος των επιπλέον στοιχείων που υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη ο διαιτητής ή η Επιτροπή Διαιτησίας, όπως αυτά ορίστηκαν με το ν. 4303/2014.
    • Να αποκατασταθούν οι ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις και στο χώρο των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που επλήγησαν βάναυσα με τα μνημονιακά νομοθετήματα της τελευταίας εξαετίας.
     
    1. ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ
     
    • Να θεσμοθετηθεί και πάλι η καθολικότητα ισχύος και δεσμευτικότητα του συνόλου των όρων (μισθολογικών και μη) της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ, με ενιαίο κατώτατο μισθό/ημερομίσθιο για όλους τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως ηλικίας καθοριζόμενο και πάλι αποκλειστικά με ΕΓΣΣΕ, κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ των κορυφαίων οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών
     
    1. ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΝΤΑΠΕΡΓΙΑ
    • Να διατηρηθεί η απαγόρευση ανταπεργίας και να ισχύσει σε όλες τις μορφές της (επιθετική – αμυντική) με τη σύγχρονη κατάργηση και όλων των ισοδυνάμων της (πχ χρήση του άρθρου 656 ΑΚ)
    [Κατάργηση άρθρου 20 Ν. 4472/2017]
    • Η απεργία, που προστατεύεται από το Σύνταγμα (άρθρο 23 παρ. 2) υποβάλλεται ήδη σε αυστηρούς νομοθετικούς περιορισμούς (προθεσμίες, αιτιολόγηση των αιτημάτων, ειδικές ρυθμίσεις για τις επιχειρήσεις του δημοσίου, του ευρύτερου δημόσιου τομέα και επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, προσωπικό ασφαλείας, προσωπικό λειτουργίας κ.ο.κ. - άρθρα 19,20,21 Ν.1264/82).
    • Τους νομοθετικούς περιορισμούς συμπληρώνει η νομολογιακή απορρύθμιση του απεργιακού δικαιώματος, που οδηγεί κατ αποτέλεσμα  σε αδυναμία άσκησής του
    • Τυχόν ρύθμιση που θα αξιώνει για τη λήψη απόφαση για κήρυξη απεργιακής κινητοποίησης την απόλυτη πλειοψηφία των εγγεγραμμένων μελών της οργάνωσης θα ήταν αντίθετη στη δημοκρατική αρχή , θα καθιστούσε περίπου αδύνατη την άσκηση του δικαιώματος και θα αντέβαινε στο άρθρο 23 παρ. 2 του Συντάγματος για την αποτελεσματική προστασία και άσκηση του δικαιώματος απεργίας.
    • Επίσημες συγκριτικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα έχει ένα σταθμισμένα αυστηρό πλαίσιο προϋποθέσεων άσκησης του δικαιώματος απεργίας, και μάλιστα συλλογικής (δηλ μέσω των σωματείων) καθώς σε αρκετές χώρες το δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί και ατομικά. Στις ευρωπαϊκές χώρες που «φαίνεται» ότι έχουν πιο αυστηρό πλαίσιο, ισχύει παράλληλα και αυστηρή προστασία και σεβασμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της προστατευτικής εργατικής νομοθεσίας;
     4.ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ (Ν. 1264/1982)
    • Ο συνδικαλιστικός νόμος, δηλαδή ο ν. 1264/1982, αποτελεί ιστορικό και εμβληματικό μεταπολιτευτικό νομοθέτημα, το οποίο σε ευρωπαϊκό επίπεδο αποτελεί ορόσημο για τα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα.
    • Περιέχει την ελάχιστη προστασία της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και ειδικά για την απεργία θέτει πολλές και αυστηρότατες προϋποθέσεις για την κήρυξή της (σύγκληση γενικής συνέλευσης, μυστική ψηφοφορία, τήρηση προθεσμιών προειδοποίησης, τοποθέτηση προσωπικού ασφαλείας  ή ελάχιστης λειτουργίας για τις κοινωφελείς επιχειρήσεις).
    • Για τις συνδικαλιστικές άδειες: Ο ν. 1264/1982 περιέχει ένα αυστηρό πλαίσιο χορήγησης αδειών απουσίας από την εργασία των εκλεγμένων εργαζομένων σε θέσεις ευθύνης στα διοικητικά συμβούλια των συνδικαλιστικών οργανώσεων με κλιμάκωση ανάλογα με τον αριθμό των εκπροσωπούμενων εργαζόμενων και το βαθμό της εκπροσώπησης. Στα πρωτοβάθμια σωματεία είναι από 3 έως 5 ημέρες το μήνα και όχι για όλο το Διοικητικό Συμβούλιο, στις δευτεροβάθμιες οργανώσεις από 9 ημέρες το μήνα για όλη τη θητεία ανάλογα με τον αριθμό των εργαζομένων που καλύπτουν και όχι για όλα τα μέλη της Διοίκησής τους και στα 45 μέλη της Διοίκησης της Συνομοσπονδίας είναι για το σύνολο της θητείας τους. Στο χρόνο αυτό οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι πρέπει να μπορούν να είναι στο πλευρό των συναδέλφων τους στην επιχείρηση, στον κλάδο, στο επάγγελμα, στην πόλη, την περιφέρεια, αλλά και όλη την επικράτεια σε κάθε στιγμή που θα τους χρειαστούν απέναντι στους εργοδότες, σε δικαστήρια, σε επιθεωρήσεις εργασίας, σε ασφαλιστικές καταγγελίες, σε διαπραγματεύσεις, σε θεσμικές εκπροσωπήσεις σε υπουργεία και κρατικούς φορείς, αλλά και σε ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς εκπροσώπησης και όργανα. Στην Ελλάδα οι εκπρόσωποι των εργαζομένων είναι εκλεγμένοι μέσα από γενικές συνελεύσεις και δημοκρατικές διαδικασίες και δεν είναι αμειβόμενα επαγγελματικά στελέχη, όπως είναι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
    • Για την προστασία των εκλεγμένων συνδικαλιστικών εκπροσώπων των εργαζομένων: Τα στοιχεία απολύσεων, παρακώλυσης συνδικαλιστικής δράσης και ποινικών διώξεων καταδεικνύουν ότι το πλαίσιο προστασίας από την απόλυση και τις βλαπτικές μεταβολές των όρων εργασίας των εκλεγμένων εκπροσώπων των εργαζομένων πρέπει να ενισχυθεί. Το σωρευτικό αποτέλεσμα όλων των προωθούμενων αλλαγών (ομαδικές απολύσεις + ΣΣΕ+ συνδικαλιστικός νόμος + απεργία) αποκαλύπτει ότι εξυπηρετεί την αποδυνάμωση των συνδικάτων και των εργαλείων συλλογικής εκπροσώπησης και δράσης τους ενόψει ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών σε συγκεκριμένους τομείς δραστηριότητας (πχ Τράπεζες, ιδιωτικοποιήσεις), ταυτόχρονα με την εξουδετέρωση της συλλογικής εκπροσώπησης των εργαζομένων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
      5.ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ, ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ 
    • Κατάργηση του άρθρου 17 του ν. 4472/2017 για τις ομαδικές απολύσεις και αυστηροποίηση της νομοθεσίας, με ταυτόχρονη ενίσχυση της προστασίας των όρων εργασίας και της απασχόλησης ευάλωτων ομάδων ( πχ νέων, γυναικών, εργαζομένων πλησίον της σύνταξης, παθόντων εργατικών ατυχημάτων). Κατάργηση των διατάξεων για την αύξηση των ορίων πάνω από τις οποίες θεωρούνται οι απολύσεις ομαδικές (αύξηση από 4 στα 6 άτομα για επιχειρήσεις με 20-50 εργαζομένους και από 2% έως 3% −και με όριο τα 30 άτομα− στο 5% για επιχειρήσεις με 30-150 εργαζομένους).
    [κατάργηση άρθρου 17 ν. 4472/2017 και τροποποίηση της παρ.2 του άρθρου 1 Ν. 1387/1983, όπως ισχύει ] 
    • Κατάργηση της 12μηνης διάρκειας δοκιμαστικής περιόδου στο πλαίσιο σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου (άρθρο 17 παρ. 5α και β Ν. 3899/2010) και κανονική καταβολή της οφειλόμενης αποζημίωσης σε περίπτωση λύσης της σύμβασης μετά το πέρας διμήνου από την έναρξή της.
    [κατάργηση παρ. 5α και β άρθρου 17 Ν. 3899/2010 και της παρ.2α Ν. 3863/2010 ] 
    • Κατάργηση διατάξεων που επέφεραν μειώσεις στην καταβλητέα αποζημίωση λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, είτε μέσω μείωσης του χρόνου προειδοποίησης (στην τακτική καταγγελία) είτε μέσω πλαφόν στο ύψος της αποζημίωσης για τους εργαζόμενους με μεγάλη προϋπηρεσία.
    [κατάργηση διατάξεων υποπαρ. ΙΑ. 12 Ν. 4093/2012, παρ. 5β του άρθρου 17 Ν. 3899/2010, παρ. 2β άρθρου 74 Ν. 3863/2010 – επαναφορά προϊσχύσαντος πλαισίου διατάξεων Ν. 2112/1920 και Ν. 3198/1955] 
    • Κατάργηση της διάταξης που επιτρέπει την τμηματική καταβολή της αποζημίωσης απόλυσης εφόσον υπερβαίνει την αποζημίωση 2 μηνών.
    [κατάργηση διάταξης παρ.3 άρθρου 74 Ν. 3863/2010 – επαναφορά προϊσχύσαντος πλαισίου διατάξεων Ν. 2112/1920 και Ν. 3198/1955]. 
    • Κατάργηση διατάξεων που, στο πλαίσιο της δήθεν απλοποίησης των διαδικασιών δήλωσης στοιχείων απασχόλησης (π.χ. στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ»), έχουν αποδεδειγμένα διευκολύνει την εργοδοτική παραβατικότητα, όπως η δυνατότητα του εργοδότη να αναγγέλλει ηλεκτρονικά την οικειοθελή αποχώρηση του εργαζομένου, χωρίς την υποχρέωση συνυποβολής του υπογεγραμμένου από τον εργαζόμενο εγγράφου της παραίτησης.
    [τροποποίηση ΥΑ 28153/126 ΦΕΚ Β΄2163/2013] 
    • Κατάργηση της διάταξης που καταργεί τις “ρήτρες μονιμότητας» σε Κανονισμούς κλπ .
    [κατάργηση άρθρου 5 ΠΥΣ 6/2012, Ν. 4046/2012] 
    • Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η δυνατότητα απολυμένων εργαζομένων 55-64 ετών (με σύμβαση αορίστου χρόνου) εφόσον έχουν τουλάχιστον 4.500 ημέρες εργασίας να αυτασφαλισθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με συμμετοχή στο κόστος αυτασφάλισης του εργοδότη.
    [κατάργηση άρθρου πρώτο υποπαρ. ΙΑ 6 περ.3 Ν. 4254/2014, επαναφορά παρ.4 και 5 άρθρο 74 Ν. 3863/2010] 
    • Θεσμοθέτηση της ελάχιστης σύνθεσης προσωπικού και ανάλογων αντικειμενικών κριτηρίων ασφάλισης και ελέγχου, ανάλογα με τον κλάδο δραστηριότητας, κατά το πρότυπο των οικοδομικών εργασιών και σχετικού τεκμηρίου ελέγχου των εργοδοτών. Το μέτρο αυτό θα συμβάλει αποτελεσματικά στην καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας όχι μόνο με κατασταλτικούς ελέγχους, αλλά και με προληπτικό τρόπο. Άμεση έναρξη διαλόγου για την εφαρμογή του άρθρου 46 Ν. 4387/2016.
     
    • Ενίσχυση πλαισίου επαγγελματικών ειδικοτήτων στη βάση του είδους της επιχείρησης και του κλάδου δραστηριότητας, αλλά και των ειδικοτήτων ασφάλισης στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και των υφισταμένων επαγγελματικών περιγραμμάτων, τα οποία μάλιστα είναι προϊόν συμφωνίας εργατικής και εργοδοτικής πλευράς.
     
    • Αυστηροποίηση των διατάξεων για τη μαθητεία και την πρακτική άσκηση εργαζομένων. Θέσπιση ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου απασχόλησης μαθητών ή πρακτικά ασκουμένων σε σχέση με το τακτικό προσωπικό και τις ειδικότητες που οφείλει να έχει μια επιχείρηση.
     
    • Ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων σε επίσχεση εργασίας (προστασία οφειλόμενων αποδοχών, ασφαλιστικών εισφορών, θέσεων εργασίας), όπως:
      • Έκδοση Πράξεων Επιβολής Εισφορών για το συνολικό διάστημα που οι εργαζόμενοι ασκούν το νόμιμο δικαίωμά τους της επίσχεσης εργασίας (και όχι μόνο για ένα πεντάμηνο από την άσκηση του δικαιώματος επίσχεσης).
      • Διαμόρφωση τεκμηρίου υπέρ της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από την πλευρά του εργοδότη σε ό,τι αφορά την επιδότηση ανεργίας από τον ΟΑΕΔ για τους εργαζόμενους, σε βάρος των οποίων υπάρχει πολύμηνη καθυστέρηση καταβολής αποδοχών.
     
    • Υποχρεωτικές κοινωνικές ρήτρες σύνδεσης με τις θέσεις απασχόλησης σε επιχειρήσεις που λαμβάνουν οποιασδήποτε μορφής επιδότηση.
     
    • Αποκατάσταση του θεσμικού πλαισίου για την επιδότηση της ανεργίας, ειδικά σε κατηγορίες όπως οι εποχικά εργαζόμενοι – άνεργοι, παράλληλα με την αύξηση του επιδόματος ανεργίας και την επέκταση του χρόνου καταβολής του.
      6.ΕΙΔΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ 
    • Για την εκ περιτροπής εργασία:
    - Κατάργηση της δυνατότητας μονομερούς επιβολής από τον εργοδότη εκ περιτροπής εργασίας – αυστηροποίηση των προϋποθέσεων εφαρμογής της.[εδ. δ’ παρ.3 άρθρου 2 Ν. 3846/2010 (για τη δυνατότητα μονομερούς επιβολής εκ περιτροπής εργασίας 6μηνης διάρκειας) και παρ.3 άρθρου 17 του Ν. 3899/2010 (επέκταση στους 9 μήνες)]  
    • Για τη μερική απασχόληση:
    - Κατάργηση της ασαφούς διάταξης «εφόσον συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι», που παρέχει δυνατότητα εξαίρεσης από την ίση μεταχείριση των εργαζομένων με μερική απασχόληση - ενίσχυση της αρχής της μη διάκρισης των μερικώς απασχολούμενων .[κατάργηση τελευταίας περιόδου στο στοιχείο β΄της παρ.2 του άρθρου 2 του ν. 3846/2010] - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η προσαύξηση της αμοιβής των εργαζόμενων με μερική απασχόληση και συμπλήρωσή της με την προϊσχύουσα διάταξη της παρ.9 του άρθρου 2 του Ν. 2639/1998 (μη αξίωση του εργοδότη για πρόσθετη εργασία του μερικώς απασχολούμενου εφόσον έχει άλλη εργασία ή οικογενειακές υποχρεώσεις).[κατάργηση παρ.2 άρθρου 17 Ν. 3899/2010 με την οποία καταργήθηκε η παρ.9 άρθρου 2 του Ν. 3846/2010, με την οποία είχε οριστεί η προσαύξηση σε 7,5%] - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η προσαύξηση της αμοιβής των μερικώς απασχολούμενων σε περίπτωση που τους ζητηθεί εργασία πέραν του μειωμένου ωραρίου τους.[κατάργηση της παρ.2 του άρθρου 17 του Ν. 3899/2010, με την οποία καταργήθηκε η παρ.11 άρθρου 2 του Ν. 3846/2010, με την οποία είχε οριστεί η προσαύξηση σε 10%]  
    • Για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου:
    -Κατάργηση διατάξεων που ευνοούν την κατάχρηση στην απασχόληση εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου (διεύρυνση χρονικού διαστήματος επιτρεπόμενης απασχόλησης από τα 2 στα 3 χρόνια και ενδιάμεσων χρονικών διαστημάτων σε περίπτωση διαδοχικών συμβάσεων).[κατάργηση άρθρου 41 Ν. 3986/2011]  
    • Για τις συμβάσεις έργου ή ανεξαρτήτων υπηρεσιών που υποκρύπτουν εξαρτημένη εργασία:
    Τεκμήριο υπέρ της ύπαρξης εξαρτημένης εργασίας εφόσον η δήθεν ανεξάρτητη απασχόληση (μέσω σύμβασης έργου, ανεξαρτήτων υπηρεσιών, αμοιβή με δελτίο παροχής υπηρεσιών) διαρκεί για 3 συνεχείς μήνες (και όχι 9 μήνες) και θέσπιση διαδικαστικών ή/και δικονομικών αντικινήτρων (πχ αντιστροφή του βάρους απόδειξης στον εργοδότη, συντετμημένες διαδικασίες εκδίκασης, προστασία από απόλυση του προσφεύγοντος εργαζομένου κλπ).[τροποποίηση άρθρου 1 Ν. 3846/2010]  
    • Για τη διαθεσιμότητα:
    - Ενίσχυση των εγγυήσεων  για την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών στην επιβολή διαθεσιμότητας στους εργαζόμενους σε διαδοχικά τριμηνιαία διαστήματα, τέλος-αρχή έτους, πχ παρέλευση 6 μηνών –αντί 3- από τη μια διαθεσιμότητα στην άλλη.[τροποποίηση άρθρου 4 παρ.1 Ν. 3846/2010]. - Σ’ό,τι αφορά στο θέμα της ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων για τη χρήση του μέτρου της διαθεσιμότητας,  κρίνεται σκόπιμη σε περίπτωση μη ύπαρξης επιχειρησιακού σωματείου ή συμβουλίου εργαζομένων η χορήγηση δυνατότητας ενημέρωσης και διαβούλευσης στους εκπροσώπους του τοπικού Εργατικού Κέντρου ή/και στους εκπροσώπους του κλαδικού σωματείου ή της κλαδικής Ομοσπονδίας (όπως θεσπίζεται εν μέρει στο άρθρο 7 του Ν. 3846/2010 για τη διευθέτηση).[τροποποίηση άρθρου 4 παρ.1 Ν. 3846/2010]. - Κατάργηση της διάταξης, με την οποία καταργήθηκε η ειδική διαδικασία επιβολής διαθεσιμότητας σε εργαζόμενους κοινωφελών επιχειρήσεων και οργανισμών.[επαναφορά παρ.2 και 3 του άρθρου 4 του Ν. 3846/2010,  οι οποίες  καταργήθηκαν  με το άρθρο πρώτο υποπαρ.ΙΑ.6 περ.4  Ν.4254/2014]. - Για να μη γίνεται κατάχρηση της θέσης σε διαθεσιμότητα, όταν επακολουθεί απόλυση (συνήθης στην πράξη), θα πρέπει να προβλεφθεί ρητά ότι η αποζημίωση απόλυσης, συνυπολογιζόμενης της αναλογίας δώρων, αποδοχών αδείας, επιδόματος αδείας κλπ, θα υπολογίζεται βάσει των αποδοχών της προ της διαθεσιμότητας περιόδου απασχόλησης (ισχύει νομολογιακά). 
    • Για την προσωρινή απασχόληση:
    - Επαναφορά ανώτατου χρονικού ορίου επιτρεπόμενης προσωρινής απασχόλησης στους 12+6 μήνες (σύνολο 18), διάστημα μετά το πέρας του οποίου η σχέση εργασίας λογίζεται ότι υπάρχει με τον έμμεσο εργοδότη, με κατάργηση του διαστήματος των 45 ημερών μετά το πέρας του οποίου η νέα σύμβαση που τυχόν συναφθεί δημιουργεί τεκμήριο υπέρ της αναγνώρισης του έμμεσου εργοδότη ως πραγματικού εργοδότη.[τροποποίηση του άρθρου 17 παρ.4 του ν. 3899/2010 και του άρθρου 3 Ν. 3846/2010, επαναφορά στις σχετικές ρυθμίσεις των άρθρων 20 επ. Ν. 2956/2001). - Κατάργηση δυνατότητας απασχόλησης προσωπικού μέσω εταιριών προσωρινής απασχόλησης στο Δημόσιο , ΝΠΔΔ, ΟΤΑ  κλπ.[κατάργηση παρ.2 υποπαρ. ΙΑ.4 Ν. 4254/2014]  
    • Για τις εργολαβικές αναθέσεις:
    Ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης. Μέχρι να συμβεί αυτό, ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου για τις εργολαβικές αναθέσεις στο πλαίσιο της από 26-1-2009 απόφασης της Ολομέλειας της Διοίκησης της Γ.Σ.Ε.Ε. και της σχετικής μελέτης ΙΝΕ/Γ.Σ.Ε.Ε. για τις εργασιακές σχέσεις στον κλάδο του καθαρισμού (2009), λαμβάνοντας υπόψη την εκτεταμένη χρήση εργολαβιών σε πληθώρα  κλάδων επιχειρηματικής δραστηριότητας τόσο παροχής υπηρεσιών, όσο και παραγωγής πχ:- θέσπιση ευθύνης αλληλεγγύως και εις ολόκληρον και για τον αναθέτοντα φορέα ή αρχή (όχι μόνο για τον εργολάβο/υπεργολάβο)[τροποποίηση παρ.4 άρθρου 68 Ν. 3863/2010]- επέκταση του πεδίου εφαρμογής των διατάξεων για τις εργολαβικές αναθέσεις φύλαξης και καθαρισμού σε όλα τα είδη εργολαβιών- έναρξη λειτουργίας του «Μητρώου Παραβατών Εταιρειών Παροχής Υπηρεσιών Καθαρισμού ή/και Φύλαξης» και δημοσιοποίηση στοιχείων του στις Εκθέσεις του Σ.ΕΠ.Ε. και επέκτασή του σε όλα τα είδη εργολαβικών αναθέσεων.[παρ.2 δ άρθρου 68 Ν. 3863/2010, όπως τροποποιήθηκε από την παρ.2 του άρθρου 22 του Ν. 4144/2013]- μέχρι τη ρητή απαγόρευση των εργολαβικών αναθέσεων για την παροχή εργασίας απαραίτητης για τη λειτουργία μιας επιχείρησης, θέσπιση αυστηρών διαδικασιών πιστοποίησης εργολαβικών εταιριών ως προς τις παρεχόμενες από αυτές υπηρεσίες- κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας 94 (1949) «για τις ρήτρες εργασίας στις συμβάσεις με το Δημόσιο» και της ΔΣύστασης 84, ως σημαντικής ρυθμιστικής παραμέτρου στην ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου κατά των καταχρήσεων στις εργολαβικές αναθέσεις. Ουσιαστική συμβολή βέβαια στην ενίσχυση του εθνικού ρυθμιστικού πλαισίου θα είχε και η κύρωση της Διεθνούς Σύστασης Εργασίας 204 (2015) για τη «Μετάβαση από την άτυπη στην τυπική οικονομία».7.ΧΡΟΝΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  
    • Κατάργηση της διάταξης αύξησης του μέγιστου χρόνου ημερήσιας απασχόλησης (από 12 ώρες σε 13) και μείωσης του χρόνου υποχρεωτικής ανάπαυσης (από 12 σε 11 ώρες).
    [κατάργηση παρ.2 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012] 
    • Επαναφορά της πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας στα καταστήματα και κατάργηση της δυνατότητας διακεκομμένου ωραρίου σε καταστήματα με συνεχές ωράριο.
    [κατάργηση παρ.1 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012] 
    • Κατάργηση της δυνατότητας κατάτμησης της ετήσιας άδειας από τον εργοδότη – επαναφορά της προηγούμενης έγκρισης του ΣΕΠΕ σε αιτήματα κατάτμησης της άδειας
    [κατάργηση παρ.3 υποπαρ.ΙΑ.14 Ν. 4093/2012, επαναφορά άρθρου 7 Ν. 3846/2010] 
    • Τροποποίηση των διατάξεων που μείωσαν το ποσοστό προσαύξησης της αμοιβής για υπερεργασία (20%), νόμιμη υπερωρία ( έως 120 ώρες +40%, >120 ώρες + 60%) και παράνομη υπερωρία (80%).
    [τροποποίηση παρ.10 άρθρου 74  Ν. 3863/2010] 
    • Εφαρμογή της διάταξης για προσαύξηση της αμοιβής κατά 30% για την εργασία την έκτη ημέρα της εβδομάδας
    [ άρθρο 8 του Ν. 3846/2010] 
    • Κατάργηση των διατάξεων για τα αυξημένα χρονικά όρια διευθέτησης του χρόνου εργασίας με ταυτόχρονες μειώσεις των αμοιβών σε περίπτωση υπέρβασης του ωραρίου και μάλιστα με ΣΣΕ από ενώσεις προσώπων ακόμα και σε επιχειρήσεις με λιγότερα από 20 άτομα (αύξηση της περιόδου αναφοράς από 4 σε 6 μήνες εντός του ίδιου ημερολογιακού έτους ή 8 μήνες εντός ενός έτους στους οποίους μπορούν να κατανέμονται τα διαστήματα αυξημένης εργασίας με ταυτόχρονη της αμοιβής υπερεργασίας (από 30% σε 20%) ή υπερωρίας (από 75% σε 40%) ή παράνομης υπερωρίας (από 100% στο 80%) στα διαστήματα μειωμένης απασχόλησης)
    [κατάργηση άρθρου 7 Ν. 3846/2010, κατάργηση άρθρου 42 Ν. 3986/2011] 
    • Τροποποίηση διατάξεων απλής αναγγελίας της υπερωριακής απασχόλησης με θέσπιση δικλείδων ασφαλείας για την αποφυγή καταχρήσεων
    [τροποποίηση αρθ. 80 Ν. 4144/2013] 8.ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ & ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
    • Διασφάλιση της έγκαιρης και πλήρους ικανοποίησης των κάθε είδους εργατικών απαιτήσεων, προστασία από την εργοδοτική αφερεγγυότητα και αποτελεσματική δικαστική προστασία του δικαιώματος απασχόλησης των εργαζομένων.
    • Δημιουργία επιπλέον πινακίων για την εκδίκαση εργατικών υποθέσεων  με σκοπό την ταχεία απονομή δικαιοσύνης στις εργατικές διαφορές
    • Δημιουργία συλλογικών οργάνων επίλυσης εργατικών διαφορών τριμερούς εκπροσώπησης στο ΣΕΠΕ, κατά το πρότυπο των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του τ. ΙΚΑ ή του άρθρου 15 του ν. 1264/1982.
    • Πλήρης αποκατάσταση του προνομίου των εργατικών απαιτήσεων. Αναθεώρηση των δικονομικών διατάξεων με τις οποίες έχουν τεθεί ουσιαστικά εμπόδια και έχει επέλθει σοβαρότατος περιορισμός των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα και την έκταση ικανοποίησης των απαιτήσεών τους με τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, σε πλήρη αγνόηση της βιοποριστικής λειτουργίας του μισθού και της έκτασης της εργοδοτικής παραβατικότητας.
    • Διευκόλυνση πρόσβασης στη δικαιοσύνη των εργαζομένων και των βαριά πληττομένων από την ανεργία, την εργασιακή ανασφάλεια και την απορρύθμιση των ΣΣΕ, με την κατάργηση των κάθε είδους τελών στις εργατικές και κοινωνικοασφαλιστικές υποθέσεις και δραστική μείωσή τους στις λοιπές υποθέσεις. Παράλληλα, αναδιοργάνωση και επέκταση του θεσμού της νομικής βοήθειας, ο οποίος έχει αποδυναμωθεί, κυρίως λόγω των πολύ αυστηρών προϋποθέσεων που τίθενται για την παροχή της.
    • Πλήρης αποκατάσταση του δικαιώματος προσωρινής δικαστικής προστασίας στις εργατικές διαφορές.
    • Θέσπιση των αναγκαίων τροποποιήσεων στη δικονομία για την ορθή, πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή του κανόνα της αντιστροφής του βάρους απόδειξης σε περίπτωση επιβολής παράνομων διακρίσεων στην εργασία.
    • Κατά την υπαγωγή των επιχειρήσεων σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης του ν. 4307/2014 να εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 479 ΑΚ για την κοινή ευθύνη μεταβιβάζοντος και διαδόχου, σε αρμονία και με τις επιταγές του  κοινοτικού δικαίου,  ώστε να προστατεύονται αποτελεσματικότερα οι εργαζόμενοι, ιδίως όταν υπάρχουν οφειλές του μεταβιβάζοντος εργοδότη σ αυτούς.
    • Θέσπιση αυστηρών κριτηρίων για την υπαγωγή μιας επιχείρησης σε καθεστώς διαδικασίας εξυγίανσης, με γνώμονα τον κοινωνικό της ρόλο και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Αυστηρές δικλείδες ασφαλείας για την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση σκοπών ξένων προς τη διάσωση της επιχείρησης και αφαιρούν από το θεσμό της εξυγίανσης κάθε αξιοπιστία. Η συμφωνία εξυγίανσης δεν θα πρέπει να συνεπάγεται ούτε μείωση των εργατικών απαιτήσεων ούτε αναστολή πληρωμής τους ούτε να ισχύει για την ικανοποίησή τους η αναστολή ατομικών διώξεων κατά του οφειλέτη για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Παροχή δυνατότητας ενεργούς συμμετοχής των εργαζομένων μέσω των εκπροσώπων τους, κατά τα πρότυπα εκπροσώπησης άλλων διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας, ώστε να διασφαλίζεται η εργατική εκπροσώπηση και εκεί όπου δεν δραστηριοποιείται επιχειρησιακό σωματείο, καθώς και η μη αντιμετώπισή τους ως «συνήθων πιστωτών» της επιχείρησης, ούτως ώστε να εξαιρούνται οι αξιώσεις τους από την απαγόρευση λήψης μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, ασφαλιστικών μέτρων κ.λπ. κατά της επιχείρησης για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους από μισθούς.
    • Kατάργηση της διάταξης του άρθρου 674, παρ. 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), ώστε να ισχύουν και στις απεργιακές δίκες οι προβλεπόμενες από τον ΚΠολΔ προθεσμίες.
    • Eφαρμογή της διαδικασίας του αυτόφωρου σε κάθε περίπτωση καθυστέρησης αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων και λοιπών πρόσθετων παροχών, που οφείλονται από τη σχέση εργασίας. Προς ενίσχυση της προστασίας του μισθού και της βιοποριστικής λειτουργίας του να αποσαφηνιστεί ότι το έγκλημα της καθυστέρησης καταβολής αποδοχών θεωρείται πάντοτε αυτόφωρο, ακόμη και όταν δεν συντρέχουν οι γενικές προϋποθέσεις του άρθρου 242 του ΚΠολΔ.
     9.ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ (ΣΕΠΕ, ΕΦΚΑ) 
    • Ενίσχυση και αναβάθμιση του ΣΕΠΕ πανελλαδικά σε επίπεδο ανθρώπινων και υλικοτεχνικών πόρων, με σκοπό τη θωράκιση της ανεξαρτησίας και της αποτελεσματικής λειτουργίας του. Σύσταση ειδικής ομάδας Κοινωνικών και Τεχνικών Επιθεωρητών με δυνατότητα άμεσων ελέγχων. Αξιοποίηση της τεχνικής βοήθειας από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, υπό το φως των προβλέψεων και εγγυήσεων της ΔΣΕ 81 (1947).
    • Στελέχωση του ΣΕΠΕ με επιπλέον διοικητικό προσωπικό, ώστε να αποφορτιστούν οι Κοινωνικοί και Τεχνικοί Επιθεωρητές από τη γραφειοκρατική εργασία και να μπορούν να εκτελούν απερίσπαστοι το ελεγκτικό τους έργο. Ενίσχυση των μεικτών κλιμακίων ελέγχου.
    • Διασύνδεση Πληροφοριακών Συστημάτων όλων των συναρμόδιων υπηρεσιών και υπουργείων που διαθέτουν στοιχεία ικανά να επικουρήσουν τον έλεγχο της παραβατικότητας στην αγορά εργασίας (π.χ. Υπουργείο Εργασίας – ΣΕΠΕ/ΙΚΑ, Υπουργείο Οικονομικών − Εφορίες, Υπουργείο Ανάπτυξης – ΓΕΜΗ κ.λπ.). Πρόσβαση των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους σε δεδομένα των πληροφοριακών συστημάτων εργασίας και ασφάλισης.
    • Άμεση αποτύπωση των ελεγκτικών υπηρεσιών των συναρμόδιων Υπουργείων, ώστε να μην παρατηρείται το φαινόμενο είτε ελλιπών είτε ανύπαρκτων ελέγχων (π.χ. Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Παιδείας, Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Υγείας, Υπουργείο Εργασίας και Υπουργείο Ανάπτυξης κ.λπ.). Διασφάλιση μέσω της νομοθεσίας και των απαιτούμενων κανονιστικών πράξεων της αποτελεσματικής συνεργασίας των συναρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών και παρακολούθηση του έργου τους.
    • Θεσμοθέτηση εργατικής συμμετοχής και στους ελέγχους του ΙΚΑ. Ενίσχυση της εργατικής συμμετοχής κατά τη διάρκεια των ελέγχων του ΣΕΠΕ, με τη δυνατότητα παρουσίας εκπροσώπου και της αντίστοιχης δευτεροβάθμιας Ομοσπονδίας.
      

    Με τιμή

    Ο Πρόεδρος                                                      Ο Γεν. Γραμματέας

     

    Γιάννης Παναγόπουλος                                              Νικόλαος Κιουτσούκης

              

    Διαβάστε περισσότερα
  • Αποστολή  οικονομικών και νομικών τεχνικών εκθέσεων στην Υπουργό Εργασίας

    Αποστολή οικονομικών και νομικών τεχνικών εκθέσεων στην Υπουργό Εργασίας

    • 0 Comment
    • 167 Views
    • 0 Like

    17/3/17 

     ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

     

    Τις θέσεις και τις προτάσεις της ΓΣΕΕ σχετικά με τις νέες  απορρυθμιστικές απαιτήσεις στα εργασιακά, απέστειλε η Συνομοσπονδία στην Υπουργό Εργασίας Ε. Αχτσιόγλου.

    Η Συνομοσπονδία απέστειλε τέσσερα υπομνήματα με τεχνικά κείμενα τεκμηρίωσης, καθώς και την ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την Ελληνική Οικονομία και Απασχόληση.

      Ακολουθεί η σχετική επιστολή στην Υπουργό Εργασίας καθώς και περίληψη των πάγιων θέσεων της Συνομοσπονδίας για τα κρίσιμα εργασιακά ζητήματα.   ΠροςΤην Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύηςκα Ε. Αχτσιόγλου  Θέμα: Αποστολή  οικονομικών και νομικών τεχνικών εκθέσεων  Κυρία Υπουργέ,Λαμβάνοντας υπόψη την κρισιμότητα των εξελίξεων στις εθνικές διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις νέων απορρυθμιστικών παρεμβάσεων στην εθνική εργατική νομοθεσία, η ΓΣΕΕ σας καταθέτει την Ετήσια Έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΕΕ για την για την Οικονομία και την Απασχόληση έτους 2017.Επίσης θέτουμε εκ νέου υπόψη σας τις θέσεις και προτάσεις της Συνομοσπονδίας, όπως αποτυπώνονται στα ακόλουθα τεχνικά κείμενα τεκμηρίωσης:
    1. Υπόμνημα για τις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις και τον καθορισμό του Κατώτατου Μισθού/Ημερομισθίου
    2. Υπόμνημα για το δικαίωμα στην Απεργία
    3. Υπόμνημα για τις Ομαδικές Απολύσεις
    4. Υπόμνημα για τη συνολική κατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων στην Ελλάδα υπό το πρίσμα των αποφάσεων των διεθνών ελεγκτικών οργάνων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
    Με τιμή Ο Πρόεδρος                                                   Ο Γεν. Γραμματέας Γιάννης Παναγόπουλος                                          Νικόλαος Κιουτσούκης     ΒΑΣΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΘΕΣΕΩΝ ΓΣΕΕ  
    1. ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
    • Να αποκατασταθεί  η δυνατότητα επέκτασης/κήρυξης γενικά υποχρεωτικών κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ.
    • Να αποκατασταθεί η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης στη συρροή κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών με επιχειρησιακές ΣΣΕ και να καταργηθεί η πρόβλεψη του ν. 4024/2011, άρθρο 37 παρ. 7, σύμφωνα με την οποία η επιχειρησιακή ΣΣΕ υπερισχύει κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ κατά παρέκκλιση της αρχής της ισχύος της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο διάταξης.
    • Να καταργηθεί η ικανότητα των ενώσεων προσώπων να συνάπτουν επιχειρησιακές ΣΣΕ,
    •  Οι κανονιστικοί όροι ΣΣΕ που έληξε ή καταγγέλθηκε, να εξακολουθούν να ισχύουν για ένα εξάμηνο και να εφαρμόζονται και στους εργαζόμενους που προσλαμβάνονται στο διάστημα αυτό .
    • Να αποκατασταθεί  η μετενέργεια του συνόλου των όρων της ΣΣΕ μετά την πάροδο του 6μήνου .
    •  Να αυστηροποιηθούν οι ποινικές κυρώσεις του άρθρου 21 του ν. 1876/1990 και να προβλέπεται ότι εργοδότης ή εκπρόσωποι αυτού που παραβιάζουν όρους ισχύουσας ΣΣΕ ή ΔΑ ή ΥΑ τιμωρούνται  εκτός από χρηματική ποινή και με ποινή φυλάκισης Ακόμη, η ποινική προστασία να επεκτείνεται και σε περίπτωση παραβίασης ΚΥΑ που εκδίδονται σε περιπτώσεις που είναι ανέφικτη η σύναψη ΣΣΕ, λόγω έλλειψης εργοδοτικής οργάνωσης (άρθρο μόνο του Ν. 435/1968).
    •  Να καταργηθεί ο δεύτερος βαθμός διαιτησίας και η δυνατότητα άσκησης έφεσης κατά των διαιτητικών αποφάσεων, ενώπιον Πενταμελούς Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Διαιτησίας,
    • Να καταργηθεί η υποχρέωση αναφοράς στη διαιτητική απόφαση του περιεχομένου  των  κανονιστικών όρων άλλων συλλογικών συμβάσεων, που διατηρούνται σε ισχύ,
    • Να καταργηθεί ο κατάλογος των επιπλέον στοιχείων που υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη ο διαιτητής ή η Επιτροπή Διαιτησίας, όπως αυτά ορίστηκαν με το ν. 4303/2014,
    • Να αποκατασταθούν οι ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις και στο χώρο των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που επλήγησαν βάναυσα με τα μνημονιακά νομοθετήματα της τελευταίας εξαετίας.

     

     

    1. ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ

     

    • Να θεσμοθετηθεί και πάλι η καθολικότητα ισχύος και δεσμευτικότητα του συνόλου των όρων (μισθολογικών και μη) της ΕΓΣΣΕ και ο κατώτατος μισθός/ημερομίσθιο να καθορίζονται και πάλι αποκλειστικά με ΕΓΣΣΕ, κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ των κορυφαίων οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών

     

    1. ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

    • Να ενισχυθεί η προστασία των εργαζομένων από τις ομαδικές απολύσεις. Η ευνοϊκότερη ρύθμιση του ελληνικού δικαίου σε σχέση με τη διοικητική έγκριση των ομαδικών απολύσεων είναι απόλυτα δικαιολογημένη και επιβεβλημένη από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας καθώς και την απουσία κοινωνικού σχεδίου προστασίας των απολυμένων. Στο πλαίσιο αυτό είναι αναγκαία, εκτός των άλλων, και η ενίσχυση του ρόλου του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ), ως γνωμοδοτικού οργάνου σε σχέση με την απόφαση του εργοδότη για ομαδικές απολύσεις .

    1. ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΝΤΑΠΕΡΓΙΑ
    • Η απεργία, που προστατεύεται από το Σύνταγμα (άρθρο 23 παρ. 2) υποβάλλεται ήδη σε αυστηρούς νομοθετικούς περιορισμούς (προθεσμίες, αιτιολόγηση των αιτημάτων, ειδικές ρυθμίσεις για τις επιχειρήσεις του δημοσίου, του ευρύτερου δημόσιου τομέα και επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, προσωπικό ασφαλείας, προσωπικό λειτουργίας κ.ο.κ. - άρθρα 19,20,21 Ν.1264/82).
    • Τους νομοθετικούς περιορισμούς συμπληρώνει η νομολογιακή απορρύθμιση του απεργιακού δικαιώματος, που οδηγεί κατ αποτέλεσμα  σε αδυναμία άσκησής του
    • Τυχόν ρύθμιση που θα αξιώνει για τη λήψη απόφαση για κήρυξη απεργιακής κινητοποίησης την απόλυτη πλειοψηφία των εγγεγραμμένων μελών της οργάνωσης θα ήταν αντίθετη στη δημοκρατική αρχή , θα καθιστούσε περίπου αδύνατη την άσκηση του δικαιώματος και θα αντέβαινε στο άρθρο 23 παρ. 2 του Συντάγματος για την αποτελεσματική προστασία και άσκηση του δικαιώματος απεργίας.
    • Να διατηρηθεί η απαγόρευση ανταπεργίας και να ισχύσει σε όλες τις μορφές της (επιθετική – αμυντική) με τη σύγχρονη κατάργηση και όλων των ισοδυνάμων της (πχ χρήση του άρθρου 656 ΑΚ)
    • Επίσημες συγκριτικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα έχει ένα σταθμισμένα αυστηρό πλαίσιο προϋποθέσεων άσκησης του δικαιώματος απεργίας, και μάλιστα συλλογικής (δηλ μέσω των σωματείων) καθώς σε αρκετές χώρες το δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί και ατομικά. Στις ευρωπαϊκές χώρες που «φαίνεται» ότι έχουν πιο αυστηρό πλαίσιο, ισχύει παράλληλα και αυστηρή προστασία και σεβασμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της προστατευτικής εργατικής νομοθεσίας;

     

    1. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΣΟΒΑΡΩΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΩΝ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ - ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ & ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΛΕΓΚΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Εκτεταμένες παραβιάσεις στο εθνικό και διεθνές θεσμικό πλαίσιο προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων (ατομικών και συλλογικών) έχουν διαπιστωθεί από τα ελληνικά Δικαστήρια και τα διεθνή όργανα ελέγχου δεσμευτικών για την Ελλάδα διεθνών συμβάσεων (ΟΗΕ, ILO, Συμβούλιο της Ευρώπης).
    • Πρέπει να γίνει επιτέλους γνωστή ποια είναι η θέση και η στάση του Υπουργείου Εργασίας απέναντι στις αποφάσεις των ελληνικών Δικαστηρίων, αλλά και των διεθνών οργάνων ελέγχου της εφαρμογής δεσμευτικών για την Ελλάδα διεθνών κειμένων, στις οποίες ώφειλε ήδη να έχει συμμορφωθεί.
    • Μετά από τις προσφυγές της ΓΣΕΕ, των οργανώσεων μελών της, πρωτοβάθμιων σωματείων και μεμονωμένων εργαζομένων/απολυμένων έχουν αναγνωρισθεί ως αντικείμενες στο Σύνταγμα και τη διεθνή νομοθεσία οι διατάξεις για τη διαφοροποίηση της αμοιβής των νέων έως 25 ετών (-32%), για τη μη καταβολή αποζημίωσης για τον πρώτο χρόνο εργασίας σε περίπτωση απόλυσης, για την κατάχρηση της εργοδοτικής επιβολής εκ περιτροπής εργασίας, για τις ενώσεις προσώπων ως προς τη δυνατότητα να υπογράφουν επιχειρησιακές ΣΣΕ και να δεσμεύουν το σύνολο του προσωπικού, για την κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία και την παρέμβαση στο περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης, για την παρέμβαση στο περιεχόμενο της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ, για την παρέμβαση στο κλαδικό επίπεδο διαπραγμάτευσης και την ουσιαστική κατάργηση της επεκτασιμότητας των κλαδικών ΣΣΕ και της αρχής της εύνοιας και άλλες.

      ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

      

     

    Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΓΣΕΕ

Διεύθυνση: Πατησίων 69 & Αινιάνος 2, 10434 Αθήνα

Ταχυδρομική θυρίδα: ΤΘ 3626, ΤΚ 10210

e-mail: [email protected]

τηλέφωνο: 210-8202100

fax: 210-8202186, 210-8202187

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

e-mail: [email protected]

τηλέφωνο: 210-8202296

fax: 210-8202144