• ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ.

    ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ.

    • 0 Comment
    • 224 Views
    • 1 Like

    Προϋπολογισμός 2020: Αισιοδοξία, αβεβαιότητα, προβληματισμός Γιάννης Παναγόπουλος Πρόεδρος ΓΣΕΕ

    Ο Προϋπολογισμός του 2020 έχει μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Διαμορφώνει ένα πλαίσιο παρεμβάσεων στην οικονομία σε μια περίοδο όπου η χώρα μας θέλει να εξέλθει οριστικά από την οικονομική αστάθεια και την κρίση των τελευταίων χρόνων και να μεταβεί σε ένα νέο κύκλο οικονομικής και κοινωνικής σταθερότητας και ανάπτυξης. Η αξιολόγηση του προϋπολογισμού πρέπει συνεπώς να γίνει σε δύο επίπεδα, αυτό της αυστηρής τεχνικής ανάλυσης ως προς τη συνοχή του στη σχέση μέσων και στόχων, και αυτό της φιλοσοφίας του ως προς τη συμβολή του στον αναγκαίο μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας και στην άμβλυνση σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων που δημιουργήθηκαν μέσα στην κρίση. Ανάμεσα σε αυτά τα προβλήματα υπογραμμίζω τα πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας, φτώχειας και οικονομικής ανισότητας, τις χαμηλές αμοιβές και την εκτεταμένη εργασιακή επισφάλεια. Πολύ συνοπτικά, και δεδομένου του πλέγματος κινδύνων και αβεβαιοτήτων που δημιουργούν οι διεθνείς οικονομικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, ο προϋπολογισμός του 2020 δημιουργεί αισιοδοξία αφού θέτει ως βασικό στόχο του την επιτάχυνση του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας και τη μείωση του φορολογικού βάρους. Την ίδια στιγμή δημιουργεί αβεβαιότητα γιατί η επίτευξη του στόχου της ανάπτυξης θα αφεθεί στο αναπτυξιακό αποτέλεσμα που θα επιφέρει η μείωση του φορολογικού βάρους στην οικονομία, και ειδικότερα στις επιχειρήσεις. Η μείωση της φορολογίας πράγματι καθίσταται επιτακτική λόγω της υπέρμετρα υψηλής επιβάρυνσης ειδικά των νοικοκυριών και των εργαζομένων κατά τη μνημονιακή περίοδο. Οι φοροελαφρύνσεις θα μπορούσαν, υπό προϋποθέσεις, να βελτιώσουν τις συνθήκες ρευστότητας στην αγορά. Η υπόθεση όμως ότι η μείωση των φόρων θα μετασχηματιστεί σχεδόν αυτόματα από τις επιχειρήσεις σε αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων, και από τα νοικοκυριά σε αύξηση της κατανάλωσης ειδικά μέσα σε ένα περιβάλλον χρηματοδοτικών περιορισμών και υψηλών υποχρεώσεων είναι χαμηλής εμπιστοσύνης, όπως και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης και των δημοσίων εσόδων με μέτρα προώθησης των ηλεκτρονικών συναλλαγών που θα περιορίσουν τη φοροδιαφυγή. Αλλά ο προβληματισμός δεν περιορίζεται μόνο στο αβέβαιο αναπτυξιακό όφελος, επεκτείνεται και στην άνιση κατανομή του κοινωνικού οφέλους που προβλέπει ο προϋπολογισμός. Για τους μισθωτούς εργαζόμενους το προβλεπόμενο φορολογικό όφελος είναι μικρότερο από αυτό που εκτιμάται για το σύνολο των φυσικών προσώπων. Επίσης, αν θέλουμε να μετρήσουμε το πραγματικό κόστος ή όφελος που κομίζει ο Προϋπολογισμός για τα φυσικά πρόσωπα τότε πρέπει να εξετάσουμε το συνολικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα που περιλαμβάνει. Δηλαδή να συνυπολογίσουμε τις αλλαγές στους φόρους και τις αλλαγές στις κοινωνικές παροχές και τις μεταβιβάσεις. Θα δούμε τότε ότι το ισοζύγιο είναι ελλειμματικό για την κοινωνία. Τα προαναφερόμενα δημιουργούν συνεπώς αβεβαιότητα και προβληματισμό ως προς τη δυναμική του προϋπολογισμού να δημιουργήσει ισχυρές προϋποθέσεις οικονομικής και κοινωνικής σταθερότητας και ανάπτυξης. Και αυτό όταν το αναπτυξιακό κενό της ελληνικής οικονομίας και το έλλειμμα ευημερίας συγκριτικά με την προ κρίσης περίοδο αλλά και με το μέσο όρο της Ευρωζώνης είναι πολύ υψηλό. Η εδραίωση βιώσιμων όσο και ισχυρών αναπτυξιακών προοπτικών απαιτεί έναν κρίσιμο όγκο νέων επενδύσεων στοχευμένων στην αναβάθμιση και στον εκσυγχρονισμό του εγχώριου παραγωγικού συστήματος. Στην κατεύθυνση αυτή η αύξηση των δημόσιων επενδύσεων στο πλαίσιο μάλιστα ενός πράσινου αναπτυξιακού σχεδίου σε συνδυασμό με μια ουσιαστική μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των νοικοκυριών και των εργαζομένων θα μπορούσαν να δημιουργήσουν δυναμική μετάβασης σε ένα υψηλότερο συνδυασμό ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΙΣΧΥΟΣ ΤΗΣ ΕΓΣΣΕ

    ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΙΣΧΥΟΣ ΤΗΣ ΕΓΣΣΕ

    • 0 Comment
    • 808 Views
    • 0 Like

    3/10/19

    ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΙΣΧΥΟΣ ΤΗΣ ΕΓΣΣΕ

    Όπως ξέρετε δεν έχει η υπογραφεί η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, γιατί μετά τις πρωτοφανείς βιαιότητες που άσκησε το ΠΑΜΕ στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, δεν πραγματοποιήθηκε Συνέδριο και δεν μπορούμε να υπογράψουμε Σύμβαση. Έτσι ο κόσμος της εργασίας δεν είχε την κάλυψη της μετενέργειας της Εθνικής Σύμβασης. Θέσαμε αυτό το ζήτημα στον Υπουργό, κάλεσε και τις εργοδοτικές οργανώσεις και υπήρξε συμφωνία να παραταθεί η μετενέργεια της Σύμβασης μέχρι το τέλος αυτού του χρόνου, όπου ελπίζουμε ότι θα έχουμε μπορέσει να υπογράψουμε τη νέα Σύμβαση.

    Ερώτηση δημοσιογράφου: από 1/1/2020 τι θα ισχύσει; Επιστρέφουν οι συλλογικές συμβάσεις;

    Οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις δυστυχώς βρίσκονται υπό τη δαμόκλειο σπάθη και του νομοσχεδίου που ψηφίζεται όσον αφορά στην επέκτασή τους. Δυστυχώς πάνω στη νομοθεσία που θέσπισε η προηγούμενη Κυβέρνηση, η νέα Κυβέρνηση προσθέτει και νέα μεγάλα εμπόδια στην επέκταση των συλλογικών συμβάσεων. Αν οι ΣΣΕ δεν επεκτείνονται οι εργοδότες θα αυθαιρετούν και θα γίνεται ανταγωνισμός μέσω του κόστους εργασίας.

    Η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας πάντως θα έχει ισχύ μέχρι τέλος του χρόνου και βεβαίως έχουμε τη δυνατότητα, όχι όμως για μισθολογικά ζητήματα μόνο για θεσμικά, να ξαναϋπογράψουμε. Όπως γνωρίζετε μας αφαιρέθηκε η δυνατότητα με τη μνημονιακή νομοθεσία να υπογράφουμε για τα οικονομικά ζητήματα μέσω της ΕΓΣΣΕ γι΄αυτό διεκδικούμε την επαναφορά προσδιορισμού του κατώτερου μισθού όχι με νόμο αλλά μέσω Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Το τι θα ισχύσει από 1/1/2020 θα εξαρτηθεί από την πορεία των διαπραγματεύσεων όταν θα υπάρχει Διοίκηση εκλεγμένη στη ΓΣΕΕ με τις εργοδοτικές οργανώσεις. Γιατί όπως γνωρίζετε μόνο η ΓΣΕΕ μπορεί να υπογράφει Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, κανένα ΠΑΜΕ και κανένα κόμμα.

    Ερώτηση δημοσιογράφου:  το σχόλιό σας σχετικά με το χθεσινό tweet του Πρωθυπουργού;

    Διαφωνώ με τον Πρωθυπουργό. Όταν υπάρχουν προβλήματα οι απεργίες είναι επιβεβλημένες. Προφανώς οι απεργίες δε γίνονται για συνδικαλιστικά προνόμια.  Αν υπάρχουν τέτοια τα απεκδυόμεθα  όλα.

    Οι απεργίες γίνονται  για να επεκτείνονται οι συλλογικές συμβάσεις και να υπάρχει  ισχυρός Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας που δυστυχώς και με τη νέα νομοθεσία παραβιάζεται ακόμη και η Συνταγματική πρόβλεψη, όπως λέει και η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

      ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

     

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΣΕΕ Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ  ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΣΕΕ Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    • 0 Comment
    • 361 Views
    • 0 Like

    7/9/19

    ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΣΕΕ Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

    ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    Όπως είναι γνωστό η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης εγκαινιάζει τη νέα οικονομική και πολιτική περίοδο γιατί συμπίπτει μετά τις εθνικές εκλογές, που έδωσαν μία νέα κυβέρνηση στη χώρα. 

    Προφανώς δε μπορούμε να βγάλουμε γρήγορα και άμεσα συμπεράσματα. Όμως το συνδικαλιστικό κίνημα παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει, όχι μόνο λόγω των εσωτερικών τουαδυναμιών αλλά και γιατί ο επιχειρησιακός βραχίονας του Κομμουνιστικού Κόμματος, το ΠΑΜΕ, διέλυσε τα συνέδριά του, βρίσκεται σε πολύ δύσκολη φάση. Παρότι όμως έχουμε αυτά τα προβλήματα, εκτιμήσαμε ότι πρέπει να διαδηλώσουμε και να αναδείξουμε τα αιτήματά μας όπως τόσα χρόνια τα παρουσιάσαμε και αντιτεθήκαμε  στις εφαρμοζόμενες πολιτικές της λιτότητας και των μνημονίων. 

    Αυτές τις πολιτικές δε μπορούμε να ανεχτούμε να συνεχίζονται και στο μέτρο που έχουμε τέτοια δείγματα πάλι οι αντιδράσεις μας θα είναι όπως και στις προηγούμενες κυβερνήσεις. Θέλω όμως να είμαι σαφής. Όπως δεν κρίναμε τις προηγούμενες κυβερνήσεις από το τι ήταν και τι έλεγαν αλλά τις κρίναμε για αυτά που έκαναν, το ίδιο θα κάνουμε και με την παρούσα κυβέρνηση. 

    Η κρίση μας εάν χρειαστεί θα είναι αυστηρή και οι κινητοποιήσεις μας το ίδιο. 

    Πιστεύω ότι θα αγωνιστούμε με όλους τους συναδέλφους, με τη συντριπτική πλειοψηφία των συνδικάτων που βρίσκονται από τη μεριά της δημοκρατίας, από τη μεριά των αγώνων, από τη μεριά της υπευθυνότητας και της σοβαρότητας,  με αυτές τις δυνάμεις θα αγωνιστούμε για να αποκαταστήσουμε και το δίκαιο και τη δημοκρατία στα συνδικάτα και να προωθήσουμε τα αιτήματα των εργαζομένων.

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ  ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

    ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

    • 0 Comment
    • 873 Views
    • 0 Like

    2/9/19

    ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

    ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

     

    Όπως γνωρίζετε ενόψει ΔΕΘ γίνονται οι συναντήσεις με τους Κοινωνικούς Εταίρους. Τα προηγούμενα 5 χρόνια οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, η ΓΣΕΕ, δυστυχώς δεν εκαλείτο για τους γνωστούς λόγους.

    Σήμερα βρεθήκαμε με τον Πρωθυπουργό και βεβαίως δεν αναφερθήκαμε στο παρελθόν. Του θέσαμε τα μεγάλα ζητήματα τα κεντρικά, τα κομβικά ζητήματα, που αφορούν στις Συλλογικές Συμβάσεις και στο εργασιακό καθεστώς που απορρυθμίστηκε πλήρως την περίοδο των μνημονίων και επιζητούμε όχι διορθώσεις στο πόδι, όχι αιφνιδιαστικές πρωτοβουλίες και τροπολογίες, όπως έγιναν και αποτελούν κακή νομοθέτηση με τον τρόπο που έγιναν την προηγούμενη περίοδο. Ζητήσαμε να αποκατασταθούν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίες, ο κατώτερος μισθός, η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και βεβαίως το ασφαλιστικό ζήτημα. Για το θέμα αυτό  μάλιστα κάναμε την υπόμνηση ότι με την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που υπογράψαμε εν μέσω κρίσης και μνημονίου, εμείς έχουμε συμφωνήσει με τους εργοδότες για τη σύσταση Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου και ως εκ τούτου να μην επιχειρείται να ανακαλυφθεί η Αμερική. Η Κυβέρνηση πρέπει να προσφέρει την αρωγή της, τη νομοθετική πρωτοβουλία όπου απαιτείται, ώστε για τους χειρότερα αμειβόμενους και χωρίς ασφάλεια εργαζόμενους να βρεθεί μια εναλλακτική λύση, όταν πολλά συστήματα και υποσυστήματα έχουν καταρρεύσει.

    Ο Πρωθυπουργός σημείωσε τις παρατηρήσεις μας και βεβαίως θα ακούσουμε τι θα πει στη Θεσσαλονίκη.

    Εμείς τις κυβερνήσεις και αυτό θα κάνουμε και με την παρούσα Κυβέρνηση, δε θα τις κρίνουμε ούτε από το τι είναι ούτε από το τι λένε ότι είναι, ούτε από τις γενικές διακηρύξεις. θα τις κρίνουμε από τα έργα τους. Και αυτή την Κυβέρνηση θα την κρίνουμε εξίσου αυστηρά όπως κρίναμε και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, μόνο από τα έργα της.

    ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

    Διαβάστε περισσότερα
  • Συνέντευξη του Προέδρου της ΓΣΕΕ στις 19.3.19 στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ

    Συνέντευξη του Προέδρου της ΓΣΕΕ στις 19.3.19 στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ

    • 0 Comment
    • 626 Views
    • 2 Likes

    Συνέντευξη του Προέδρου της ΓΣΕΕ στις 19.3.19 στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ 

    Διαβάστε περισσότερα
  • Συνέντευξη του Προέδρου της ΓΣΕΕ στις 18.3.19 στην τηλεόραση της ΕΡΤ

    Συνέντευξη του Προέδρου της ΓΣΕΕ στις 18.3.19 στην τηλεόραση της ΕΡΤ

    • 0 Comment
    • 507 Views
    • 0 Like

    Συνέντευξη του Προέδρου της ΓΣΕΕ στις 18.3.19 στην τηλεόραση της ΕΡΤ

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ ΓΙΑ ΤΟ 37ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ

    ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ ΓΙΑ ΤΟ 37ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ

    • 0 Comment
    • 1597 Views
    • 1 Like

    Παρακάτω μπορείτε να δείτε τη δήλωση του προέδρου της ΓΣΕΕ για το 37ο Συνέδριο:

     

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ

    ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ

    • 0 Comment
    • 625 Views
    • 0 Like

    [embeddoc url="https://gsee.gr/wp-content/uploads/2019/03/10111.pdf" download="all"]

    Διαβάστε περισσότερα
  • Άρθρο του Προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου στο Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων με τίτλο “Διαμόρφωση Κατώτατου Μισθού: Ας πούμε λοιπόν την αλήθεια”

    Άρθρο του Προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου στο Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων με τίτλο “Διαμόρφωση Κατώτατου Μισθού: Ας πούμε λοιπόν την αλήθεια”

    • 0 Comment
    • 250 Views
    • 1 Like

    ΑΡΘΡΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

    Διαμόρφωση Κατώτατου Μισθού: Ας πούμε λοιπόν την αλήθεια

    Τα συνδικάτα μέσα στην κρίση πάλεψαν, με κόπο και πείσμα, με το «τέρας» των περιοριστικών μνημονιακών πολιτικών και των μέτρων κατάργησης των δικαιωμάτων τους. Τα τελευταία δύο χρόνια, υπό το βάρος αναρίθμητων συνεπειών, καλούνται να παλέψουν με έναν ιδιόμορφο κλώνο του, που είναι οι πολιτικές των προσχημάτων και της επικοινωνιακής αποκατάστασης δικαιωμάτων, που όμως είναι απογυμνωμένα από το περιεχόμενό τους.

    Η Κυβέρνηση εφαρμόζει –και μάλιστα θριαμβολογώντας– το καθεστώς ρύθμισης του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου που το 2013, όταν και θεσπίστηκε, αναθεμάτιζε εμφατικά και καταψήφιζε ως αξιωματική αντιπολίτευση.

    Η υποτίμηση της λογικής του κόσμου της εργασίας είναι συγκλονιστική: δύο κορυφαία συλλογικά δικαιώματα, οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και ο κοινωνικός διάλογος, απογυμνωμένα από το περιεχόμενό τους, ρίχνονται ως «λέξεις» κενές περιεχομένου για περίπου 4 μήνες σε ένα απόλυτα γραφειοκρατικό διαδικαστικό λαβύρινθο χωρίς έξοδο, με δεκάδες εκθέσεις πληθώρας φορέων να πηγαινοέρχονται από επιτροπή σε επιτροπή υπό το άγρυπνο μάτι του Υπουργείου Εργασίας και του Υπουργείου Οικονομικών. Κι αυτό γιατί η απόφαση στο τέλος είναι του εκάστοτε Υπουργού Εργασίας και η σφραγίδα στο Υπουργικό Συμβούλιο. Και βέβαια μέσα στον λαβύρινθο αυτό, έχουν τοποθετηθεί πολλοί «μινώταυροι», πίσω από τις απόψεις των οποίων, η Κυβέρνηση θα κρυφτεί για να δικαιολογήσει μετά γιατί, «ενώ ήθελε» τελικά δεν αποκαθιστά τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ και δεν μας δίνει πίσω την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας.

    Η ΓΣΕΕ, έχοντας την ευθύνη εκπροσώπησης των εργαζομένων ιδιωτικού δικαίου της χώρας, αποφάσισε ότι δεν θα εγκλωβιστεί στον λαβύρινθο αυτό, ούτε θα πιάσει εγκλωβισμένη επί 4 μήνες τον «μίτο της Αριάδνης» της «διαβούλευσης» των 15 ημερών, που εντελώς προσχηματικά ρίχνει η Κυβέρνηση, εφαρμόζοντας όμως στην πραγματικότητα έναν από τους πιο περιοριστικούς νόμους της μνημονιακής περιόδου.

    Η συμμετοχή μας στη διαδικασία αυτή θα δήλωνε τη συμβολή μας στο θεσμικό ενταφιασμό των μεγάλων αγώνων των εργαζομένων μέσα στην κρίση και «νομιμοποίηση» της ωμής κατάλυση του δικαιώματός μας να διαπραγματευόμαστε ελεύθερα και συλλογικά συνδιαμορφώνοντας το ύψος του βασικού μισθού –που αφορά την πλειοψηφία των εργαζομένων– στο πλαίσιο της υπογραφής της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, του κορυφαίου αυτού είδους συλλογικής σύμβασης που περιείχε τα κατώτατα όρια προστασίας της εργασίας στην Ελλάδα. Του θεσμού της ΕΓΣΣΕ (εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας), που μέσω αυτού κατορθώθηκε στη δίνη της κρίσης να διατηρηθούν αρχικά τα 751,39€ (βασικός μισθός) και τα 33,57€ (βασικό ημερομίσθιο) χωρίς ηλικιακό κριτήριο και υποκατώτατο μισθό, ΜΕ το επίδομα γάμου και ΜΕ 3 τριετίες για τους υπαλλήλους και 6 για τους εργατοτεχνίτες. Κι αυτά είναι κατακτήσεις των αγώνων των εργαζομένων και μόνο μέσα στην κρίση.

    Είναι ξεκάθαρο πως οι ισχυρισμοί για επαναφορά των Ελεύθερων Συλλογικών Διαπραγματεύσεων είναι τουλάχιστον κίβδηλοι και οι υποσχέσεις της φρούδες. Εάν, πραγματικά, επιθυμούσαν την αποκατάσταση της Συλλογικής Αυτονομίας θα επανέφεραν το αντίστοιχο Νομοσχέδιο του 2015 που απέσυραν… μετά από τις πολύωρες «διαπραγματεύσεις» με την Τρόικα. Κι αυτό γιατί ο μνημονιακός μηχανισμός επιβεβαίωσε και με το τρίτο μνημόνιο, που η Κυβέρνηση συνομολόγησε τον Αύγουστο του 2015, ότι θέλει το Κράτος σε ρόλο απόλυτου ρυθμιστή του εισοδήματος των εργαζομένων στον Ιδιωτικό Τομέα και συνεπώς να κρατήσει αποδυναμωμένη τη δύναμη των συνδικάτων να διαπραγματεύονται, να πιέζουν και να ρυθμίζουν τελικά τον κατώτατο μισθό. Επιπλέον με τον τρόπο αυτό επηρεάζεται άμεσα ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνικής πολιτικής που σχετίζεται με τον κατώτατο μισθό, όπως τα επιδόματα ανεργίας, οι αμοιβές των προγραμμάτων απασχόλησης κλπ..

    Κάτι όμως που εκ πρώτης όψεως δεν γίνεται αντιληπτό, και οφείλουμε να το υπενθυμίζουμε και μέσω της ηχηρής απουσίας μας από τη διαδικασία, είναι ότι απομακρύνοντας τις εργοδοτικές οργανώσεις από το τραπέζι των πραγματικών συλλογικών διαπραγματεύσεων με τη ΓΣΕΕ - με την υπάρχουσα διαδικασία αυτό ακριβώς γίνεται - δίνεται ο τόνος στην εργοδοσία να μην διαπραγματεύεται με τις οργανώσεις των εργαζομένων που υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις, ενώ παράλληλα αυξάνει με αυθαίρετο τρόπο τον αριθμό των εργοδοτικών οργανώσεων με την είσοδο του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδας, βάζοντας πρόσθετα εμπόδια στην εκπροσώπηση των εργατικών συμφερόντων.

    Ενεργοποιείται ένας κρατικός μηχανισμός «βόμβα» στα θεμέλια του εργατικού μισθού. Επιπλέον, η Υπουργός Εργασίας αποφεύγει να αναφέρει ότι ο νόμος που αξιοποιεί δεν μιλάει για «αύξηση» του κατώτατου μισθού, αλλά για «ρύθμισή» του με αποτέλεσμα ανά πάσα στιγμή και στα χέρια της όποιας Κυβέρνησης ο μηχανισμός αυτός να είναι εργαλείο νέας συμπίεσης του ελάχιστου εργατικού εισοδήματος. Δεν λέει επίσης ότι διατηρεί σε ισχύ τη διάταξη για το πάγωμα των τριετιών…μέχρι η ανεργία να πέσει κάτω από το 10%....

    Χωρίς αμφιβολία προτιμούν τον κρατικό μονόλογο από τον κοινωνικό διάλογο που με θαυμαστή συνέπεια 4 χρόνια τώρα συστηματικά υπονομεύουν.

    Η Συνομοσπονδία, που διαφώνησε τεκμηριωμένα και από την πρώτη στιγμή στη νομοθετική διάταξη του 2013, συνεχίζει να αντιτίθεται στην μετά 5 χρόνια εφαρμογή της. Η πλήρης επαναφορά και ενεργοποίηση του καθεστώτος των Ελεύθερων Συλλογικών Διαπραγματεύσεων όπως ίσχυε έως το 2010 είναι για εμάς το κεντρικό αίτημα, επιτακτική ανάγκη και κρίσιμο διακύβευμα.

    Σε κάθε περίπτωση, δεν θα επιτρέψουμε η ζωή των εργαζομένων και η εργασιακή δικαιοσύνη να γίνουν παιχνίδι στα χέρια κανενός.

     
     

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ Η ΓΣΕΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

    ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ Η ΓΣΕΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

    • 0 Comment
    • 214 Views
    • 0 Like

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    9/10/18

     ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ Η ΓΣΕΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

    Εδώ και τώρα επαναφορά της αρμοδιότητας στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας
     

    Η ΓΣΕΕ δίνει στη δημοσιότητα την απάντηση του Ινστιτούτου Εργασίας της Συνομοσπονδίας στην πρόσκληση από την Επιτροπή Συντονισμού της «Διαβούλευσης» να διατυπώσει ο επιστημονικός φορέας των συνδικάτων τη θέση του για τον προσδιορισμό του κατώτατου μισθού/ημερομισθίου από την Κυβέρνηση.

    Η απάντηση απηχεί την ενιαία θέση των συνδικάτων ότι με την έναρξη της διαδικασίας αυτής «νομιμοποιείται» η ωμή κατάλυση του δικαιώματος των  εργαζομένων να διαπραγματεύονται ελεύθερα και συλλογικά για το ύψος του βασικού μισθού - που αφορά την πλειοψηφία των εργαζομένων - στο πλαίσιο της υπογραφής της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

    Η ΓΣΕΕ και το Ινστιτούτο της,  μέσω της δημοσιοποιουμένης δήλωσης του προέδρου τους, επαναλαμβάνουν τεκμηριωμένα την αντίθεσή τους, από την πρώτη στιγμή, στους μνημονιακούς νόμους με τους οποίους ανατέθηκε στο κράτος ο προσδιορισμός του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου.

    Η πλήρης και όχι ψευδεπίγραφη επαναφορά και ενεργοποίηση των Ελεύθερων Συλλογικών Διαπραγματεύσεων, είναι για εμάς το κεντρικό αίτημα, επιτακτική ανάγκη και κρίσιμο διακύβευμα.

    Επισυνάπτονται η δήλωση του Προέδρου της ΓΣΕΕ και του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, καθώς επίσης και η ετήσια έκθεση μας για την Ελληνική Οικονομία 2018.

    ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

    [embeddoc url="https://gsee.gr/wp-content/uploads/2018/10/3666_Äéáâéâáóôéêü-Ýããñáöï-ÐñïÝäñïõ-ÉÍÅ-ãéá-ôïí-êáôþôáôï-ìéóèü-êáé-ôçí-ÅÃÓÓÅ.pdf" download="all"]
    [embeddoc url="https://gsee.gr/wp-content/uploads/2018/10/3665_ÄÞëùóç-ÐñïÝäñïõ-ÉÍÅ-ãéá-ôïí-êáôþôáôï-ìéóèü-êáé-ôçí-ÅÃÓÓÅ-1.pdf" download="all"]
    [embeddoc url="https://gsee.gr/wp-content/uploads/2018/10/3664_ÅÔÇÓÉÁ-ÅÊÈÅÓÇ-2018-ÉÍÅ-ÃÓÅÅ.pdf" download="all"]

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

    ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

    • 0 Comment
    • 266 Views
    • 0 Like

    «Ο Κόσμος της Εργασίας σε Μετάβαση»

    Βρυξέλλες, 27-29 Ιουνίου 2018

    · Αγαπητοί φίλοι και φίλες, θα ήθελα να θέσω στη συζήτηση μας και το δικό μου προβληματισμό για το θέμα μας, που δεν είναι άλλο από τις μεγάλες αλλαγές στην εργασία, για τις δυνάμεις που προσδιορίζουν την μετάβαση του κόσμου της εργασίας σε ένα νέο αβέβαιο μέλλον, και ποιες είναι οι προκλήσεις για εμάς που βλέπουμε το μέλλον της εργασίας μέσα από την οπτική των Συνδικάτων.

    · Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η οργάνωση και η δομή της εργασίας, και κατά προέκταση η αγορά εργασίας, βρίσκονται σε διαδικασία μετασχηματισμού, κάτω από τις ισχυρές πιέσεις τις νέο-φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αλλά και των εκτεταμένων διαδικασιών αυτοματοποίησης και ψηφιοποίησης. Πρέπει όμως να σημειώσουμε με έμφαση τα εξής ζητήματα.

    · Η παγκοσμιοποίηση δεν έφερε σε καμία περίπτωση την αύξηση της παγκόσμιας ευημερίας που υπόσχονταν οι θιασώτες των ελευθέρων αγορών και του διεθνούς ανταγωνισμού. Αντίθετα αυτό που παρατηρούμε είναι η αύξηση του βαθμού συγκέντρωσης του πλούτου, της οικονομικής και πολιτική ισχύος των ελίτ που ελέγχουν πλέον την παγκόσμια οικονομία, καθώς επίσης και τους μηχανισμούς δημιουργίας και κατανομής του παγκόσμιου πλούτου.

    · Δεν θα ήταν υπερβολή ο ισχυρισμός ότι η παγκοσμιοποίηση ολοκλήρωσε τον έλεγχο του κεφαλαίου πάνω στην εργασία, στους διαθέσιμους πόρους και στο περιβάλλον που άρχισε με την Βιομηχανική Επανάσταση και απογειώθηκε στη σημερινή φάση του παρασιτικού καπιταλισμού, του καπιταλισμού της προσόδου, της κερδοσκοπίας, και τις επιδεικτικής κατανάλωσης. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να δούμε μια σειρά από σύγχρονα φαινόμενα όπως την πολύ υψηλή ανεργία, την αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων, την οικονομική ανισότητα, τη φτώχεια, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την αύξηση του λαϊκισμού και των ακροδεξιών κινημάτων, την υπονόμευση των θεσμών της δημοκρατίας.

    · Η υψηλή ανεργία και η φτώχεια άλλαξαν δραματικά τη διανομή της κοινωνικής δύναμης σε βάρος της εργασίας, και αυτό είχε αρνητικές συνέπειες στις συνθήκες εργασίας, στην προστασία της απασχόλησης, στην προστασία των ανέργων. Είναι αξιοσημείωτη η αλλαγή που έχουν συμβεί στις συμβάσεις εργασίας με την δραματική αύξηση της μερικής απασχόλησης και της εργασιακής ανασφάλειας.

    · Οι προαναφερόμενες οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις είναι όμως σε μεγάλο βαθμό και αποτέλεσμα της αποτυχίας της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας, η οποία προσδιόρισε την άσκηση οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής τις τελευταίες δεκαετίες. Η δημοσιονομική και εισοδηματική λιτότητα και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που απορυθμίζουν τις αγορές, και κυρίως την αγορά εργασίας προσδιορίζουν το πλαίσιο της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής. Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης κατέστησε τους μισθούς, τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές, δηλαδή την ευημερία των εργαζομένων και των συνταξιούχων, σε μείζονα μεταβλητή της οικονομικής προσαρμογής. Ωστόσο, η επίτευξη αυτού του στόχου προϋπέθετε την αποσάθρωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την αποδυνάμωση των συνδικάτων.

    · Η εφαρμογή πολιτικών λιτότητας έχει προκαλέσει μεγάλες αλλαγές στη διανομή του εισοδήματος οξύνοντας την οικονομική ανισότητα σε ποσοστά που δημιουργούν πολύ υψηλό κοινωνικό και πολιτικό ρίσκο αστάθειας, με αρνητικές συνέπειες στην δημοκρατία. Επιπλέον, η εφαρμογή πολιτικών λιτότητας έχει προκαλέσει όξυνση όχι μόνο της κοινωνικής πόλωσης αλλά και της εθνικής πόλωσης καθώς λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη μια διαδικασία αναδιάρθρωσης όπου η θέση των χωρών του Βορρά έχει ενισχυθεί, ενώ η παραγωγική δομή των χωρών του Νότου έχει εξασθενήσει και συρρικνωθεί. Η παραγωγική αυτή ανισορροπία δημιουργεί προϋποθέσεις ανάπτυξης συνθηκών μελλοντικών κρίσεων, αφού χωρίζει την ΕΕ σε πλεονασματικές και ελλειμματικές χώρες, με τις τελευταίες να εγκλωβίζονται σε διαχρονική λιτότητα και παραγωγική αποσάθρωση για να διατηρήσουν την αξιοπιστία τους στις αγορές, εξαιτίας της έλλειψης ενδογενών χρηματοδοτικών μηχανισμών εξισορρόπησης των εξωτερικών τους ισοζυγίων.

    · Η ανησυχία μας για τα φαινόμενα αυτά ενισχύεται και από τις συνέπειες της λεγόμενης «4ης Βιομηχανικής Επανάστασης». Πράγματι όμως μπορούμε να μιλάμε για ένα νέο τεχνικό-οικονομικό πρότυπο παραγωγής; Για μια νέα τεχνολογική επανάσταση; Ποιες είναι οι υλικές και κοινωνικές προϋποθέσεις του συντελούμενου μετασχηματισμού; Και ποιο είναι το ιδεολογικό φορτίο του αφηγήματος περί του «τέλους της εργασίας»; Μια σειρά από μελέτες δείχνουν ότι η εισοδηματική ανισότητα σχετίζεται λιγότερο με τις τεχνολογικές καινοτομίες και περισσότερο με τις οργανωτικές καινοτομίες που εφαρμόζουν μεγάλες εταιρίες όπως η υπεργολαβία, το φραντσάιζινγκ και οι αλυσίδες εφοδιασμού, προκαλώντας μεγάλες ρωγμές στη βασική σχέση εργοδότη-εργαζομένου, και στην παραγωγή, με αποτέλεσμα την καταρράκωση των μισθών και των συνθηκών εργασίας.

    · Οι εξελίξεις αυτές εγείρουν σοβαρές ανησυχίες και απαιτούν ουσιαστικό προβληματισμό των συνδικάτων για το μέλλον της εργασίας και των εργαζομένων. Ο προβληματισμός γίνεται ακόμη πιο σύνθετος αν προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο εξής ερώτημα: η ψηφιοποίηση, ως βασικός άξονας της τεχνολογικής προόδου, θα οδηγήσει και σε κοινωνική πρόοδο; Θα γίνει το μέσο για την εξέλιξη των σημερινών κοινωνιών σε ένα υψηλότερο επίπεδο ευημερίας, πολιτισμού, ελευθερίας και δημοκρατίας; Για τα συνδικάτα το ερώτημα αυτό είναι μείζονος σημασίας, καθώς η απάντηση του εξαρτάται από τις επιπτώσεις της ψηφιακής επανάστασης στις εργασιακές σχέσεις, στην προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων, στην διανομή της ευημερίας που θα δημιουργήσει η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών.

    · Τα συνδικάτα πρέπει να υπερασπιστούν τα θετικά της νέας τεχνολογικής επανάστασης, αλλά απορρίπτοντας την οπτική του τεχνολογικού ντετερμινισμού που συνοδεύει ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης για το θέμα αυτό, η οποία σκοπίμως αφήνει την προστασία και το μέλλον της εργασίας στην τύχη της τεχνολογικής εξέλιξης, δηλαδή στις επιθυμίες του ιδιωτικού κέρδους.

    · Πρέπει να αξιοποιήσουμε την ψηφιακή επανάσταση με τρόπο τέτοιο ώστε να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, η προστασία του περιβάλλοντος, οι αρνητικές οικονομικές συνέπειες της γήρανσης του πληθυσμού. Συνεπώς η συζήτηση για το νέο τεχνικό-οικονομικό πρότυπο δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στα θέματα της τεχνολογικής αλλαγής και των συνεπειών της, αλλά πρέπει να επεκταθεί στα ουσιαστικά ζητήματα της πολιτικής και της δημοκρατίας που αποτελούν και τους θεμελιακούς οδηγούς της οικονομικής και κοινωνικής προόδου. Το ερώτημα που πρέπει όλοι μας να απαντήσουμε είναι πως μπορούμε να προσφέρουμε στους εργαζόμενους, σε όλους τους ανθρώπους, καλύτερες συνθήκες ζωής, με περισσότερη δικαιοσύνη και κοινωνική προστασία.

    · Η πρόκληση που έχουμε μπροστά μας είναι η υπεράσπιση και η υλοποίηση του στόχου της ισοκατανομής πλούτου και της ισχύος, καθώς και την προστασία μιας βιώσιμης οικολογικής ισορροπίας. Αυτό προϋποθέτει νέα συστήματα αξιών και νέους θεσμούς, απολύτως συμβατούς με την ιστορική παράδοση και πολιτική κουλτούρα των συνδικάτων και των συμφερόντων του κόσμου της εργασίας. Η βασική προτεραιότητα μας πρέπει να είναι η συσχέτιση του συστήματος των αξιών που υπερασπιζόμαστε και η σημασία του κοινωνικού διαλόγου με το όφελος της ίδιας της δημοκρατίας.

    · Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών μας δίδαξε ότι η ποιότητα της δημοκρατίας είναι απολύτως εξαρτημένη από την κυρίαρχη ιδεολογία και τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις. Για όσο καιρό κυριαρχούσαν ιδέες και πολιτικές δυνάμεις που υπερασπίζονταν τον κοινωνικό διάλογο και την ανάγκη για κοινωνική συναίνεση, οι θεσμοί της αγοράς εργασίας και ο κοινωνικός διάλογος ήταν αποδεκτά. Ο συνδυασμός της κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού και του πολιτικού λαϊκισμού ανέτρεψαν τα κοινωνικά και πολιτικά «κεκτημένα». Στην Ελλάδα, μία από τις πιο καταστροφικές ίσως συνέπειες των Μνημονίων με ανυπολόγιστες ακόμη συνέπειες στην ποιότητα της δημοκρατίας μας ήταν η κατάργηση του κοινωνικού διαλόγου.

    · Η απάντηση των συνδικάτων στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και στον τεχνολογικό ντετερμινισμό που επικαλούνται οι ελίτ για να περιοριστούν δικαιώματα και ελευθερίες πρέπει να είναι η αναβάθμιση της εργασίας και των συνδικάτων στην ενίσχυση της δημοκρατίας. Κάτι τέτοιο όμως προϋποθέτει πρωτίστως την αναβάθμιση του ρόλου της εργασίας και των συνδικάτων στην εμβάθυνση της οικονομικής δημοκρατίας με τη συμμετοχή τους σε νέα πεδία κοινωνικού διαλόγου για ευρύτερα ζητήματα οικονομικής πολιτικής και οικονομικών αποφάσεων. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση για τα Συνδικάτα, η μετάβαση της εργασίας σε ένα νέο οικονομικό-τεχνολογικό παράδειγμα μέσω της διεύρυνσης των θεσμών συμμετοχής τους.

    Διαβάστε περισσότερα
  • ΟΜΙΛΙΑ του ΠΡΟΕΔΡΟΥ της ΓΣΕΕ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ

    ΟΜΙΛΙΑ του ΠΡΟΕΔΡΟΥ της ΓΣΕΕ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ

    • 0 Comment
    • 433 Views
    • 0 Like

    ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

    ΟΜΙΛΙΑ του ΠΡΟΕΔΡΟΥ της ΓΣΕΕ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ Το μέλλον της εργασίας: η οπτική των συνδικάτων Αθήνα, 21 Μαΐου 2018 ________________________________________

    Κ. Υπουργέ, Κυρίες και κύριοι εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών και οργανώσεων Κυρίες και κύριοι εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων και των κοινωνικών φορέων. Αγαπητοί συνάδελφοι εκπρόσωποι του ευρωπαϊκού και του Ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος Κυρίες και κύριοι, φίλοι και φίλες Με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζω στη διεθνή συνδιάσκεψη με θέμα «Το μέλλον της εργασίας: η οπτική των συνδικάτων» την οποία διοργανώνουμε σε συνεργασία με τη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, ETUC, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της ΓΣΕΕ. Χαιρετίζω επίσης τη μεγάλη συμμετοχή των συναδέλφων μας από τα ευρωπαϊκά και τα διεθνή συνδικάτα πού τιμούν την ιστορική αυτή επέτειο. Η συζήτησή μας θα εμπλουτιστεί με τη συμβολή των διακεκριμένων Ελλήνων και ξένων καλεσμένων ομιλητών από το ευρωπαϊκό και το διεθνές συνδικαλιστικό κίνημα, την πανεπιστημιακή κοινότητα και τους διεθνείς και ευρωπαϊκούς φορείς. Κυρίες και κύριοι, φίλοι και φίλες, Το 1918, οι εργάτες στην Ελλάδα ίδρυσαν τη ΓΣΕΕ για να διεκδικήσουν κοινωνική δικαιοσύνη και το δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, σε ένα καλύτερο μέλλον. Σήμερα, η Γενική Συνομοσπονδία επιλέγει να γιορτάσει την ιστορική αυτή επέτειο με μια σημαντική διεθνή διοργάνωση, φιλοδοξώντας να συμβάλλει στη συζήτηση που διεξάγεται σχετικά με το μέλλον εργασίας υπό το πρίσμα των πρόσφατων καταιγιστικών εξελίξεων στο χώρο της τεχνολογίας, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως η 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Με άλλα λόγια, με τις ρίζες μας στην ιστορία μας, στρέφουμε το βλέμμα προς το μέλλον. Στα 100 χρόνια δράσης της η ΓΣΕΕ έβαλε την σφραγίδα της στις εξελίξεις και στην πορεία της Ελλάδας σ΄ όλα τα κρίσιμα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Η ιστορική μας διαδρομή υπήρξε δύσκολη και αγωνιστική. Η συνομοσπονδία δοκιμάστηκε από πολέμους, δικτατορίες και αυταρχικές παρεμβάσεις που δεν κατάφεραν να καθυποτάξουν και να απονευρώσουν το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα. Η ΓΣΕΕ παρέμεινε όρθια, πρωτοπόρα και αυτόνομη. Μπορεί η σκόνη της ιστορίας να σκέπασε βασιλείς και πρίγκιπες, κυβερνήσεις, δικτάτορες και αυτοκρατορίες, κράτη και κόμματα, θεσμούς και ιδέες που φάνταζαν σαν νομοτέλειες. ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ δοκιμάστηκαν και άντεξαν γιατί εκφράζουν τη δύναμη της οργανωμένης συλλογικότητας. Θα υπάρχουν όσο υπάρχει κοινωνική ανισότητα και η ανάγκη των εργαζομένων για ένα καλύτερο αύριο. Σήμερα στο κατώφλι μιας νέας αμφίσημης εποχής, αφουγκραζόμαστε τις επικείμενες βαθιές αλλαγές στο εργασιακό περιβάλλον και στην οικονομία. Και τούτο διότι, στο πλαίσιο του σκληρού παγκόσμιου οικονομικού ανταγωνισμού, εκτεταμένες διαδικασίες αυτοματοποίησης και ψηφιοποίησης μεταβάλλουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την εργασία, μετασχηματίζοντας την οργάνωση και τη δομή της. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στα επόμενα πέντε χρόνια «θα χαθούν πάνω από πέντε εκατομμύρια θέσεις εργασίας στις δεκαπέντε πιο ανεπτυγμένες και ανερχόμενες οικονομίες», με τη μεγαλύτερη επίπτωση στα επαγγέλματα που απαιτούν λιγότερη εξειδίκευση. Σύμφωνα με ένα άλλο σενάριο που έχει δει το φως της δημοσιότητας, 375 εκατομμύρια εργαζόμενοι παγκοσμίως, δηλαδή το 14% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού, αντιμετωπίζει ενδεχόμενη απώλεια θέσεων εργασίας έως το 2030. Μπορούμε όμως πράγματι να κάνουμε λόγο για «4η Βιομηχανική Επανάσταση»; Για ένα πράγματι νέο τεχνικό-οικονομικό πρότυπο παραγωγής;  Ποιες είναι οι υλικές και κοινωνικές προϋποθέσεις του συντελούμενου μετασχηματισμού;  Ποιο είναι το ιδεολογικό του φορτίο;  Ποιος είναι ο ρόλος της εργασίας στην υπό διαμόρφωση νέα οικονομική και παραγωγική συνθήκη; H ανησυχία για τις δυσμενείς επιπτώσεις των νέων τεχνολογιών στην απασχόληση και τα εισοδήματα δεν είναι καινοφανής. Ανάγεται στο κίνημα των Λουδιτών στην αρχή της Βιομηχανικής Επανάστασης. Σήμερα, η ειδοποιός διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι ο τεχνολογικός μετασχηματισμός που συντελείται συνοδεύεται από διευρυνόμενες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, πόλωση και αποκλεισμό στις αγορές εργασίας, δημογραφικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της μετανάστευσης, οικονομική και κοινωνική αστάθεια και κρίσιμες γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Ταυτόχρονα, ένα φουτουριστικό αφήγημα αναφέρεται στο «τέλος της εργασίας» συσκοτίζοντας περαιτέρω τις αρνητικές επιπτώσεις τεσσάρων δεκαετιών άνισης παγκοσμιοποίησης, χρηματιστικοποίησης και νεοφιλελεύθερων πολιτικών που διάβρωσαν θεσμικές διασφαλίσεις, απορρυθμίζοντας τις αγορές εργασίας και χρήματος και οδηγώντας την παγκόσμια οικονομία σε επαναλαμβανόμενες κρίσεις και ύφεση. Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Ντέιβιντ Βάιλ προειδοποιεί ότι η εισοδηματική ανισότητα σχετίζεται λιγότερο με τις τεχνολογικές καινοτομίες και περισσότερο με τις οργανωτικές καινοτομίες που εφαρμόζουν μεγάλες εταιρίες όπως η υπεργολαβία, το φραντσάιζινγκ και οι αλυσίδες εφοδιασμού, προκαλώντας μεγάλες ρωγμές στη βασική σχέση εργοδότη-εργαζομένου, και στην παραγωγή, με αποτέλεσμα την καταρράκωση των μισθών και των συνθηκών εργασίας. Οι εξελίξεις αυτές εγείρουν σοβαρές ανησυχίες και απαιτούν ουσιαστικό προβληματισμό των συνδικάτων για το μέλλον της εργασίας και των εργαζομένων στη διαμορφούμενη νέα καπιταλιστική πραγματικότητα. Ο προβληματισμός γίνεται ακόμη πιο σύνθετος αν προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο εξής ερώτημα: η ψηφιοποίηση, ως βασικός άξονας της τεχνολογικής προόδου, θα οδηγήσει και σε κοινωνική πρόοδο; Θα γίνει το μέσο για την εξέλιξη των σημερινών κοινωνιών σε ένα υψηλότερο επίπεδο ευημερίας, πολιτισμού, ελευθερίας και δημοκρατίας; Για τα συνδικάτα το ερώτημα αυτό είναι μείζονος σημασίας, καθώς η απάντηση του εξαρτάται από τις επιπτώσεις της ψηφιακής επανάστασης στις εργασιακές σχέσεις, στην προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων, στην διανομή της ευημερίας που θα δημιουργήσει η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών. Και γίνεται σε όλους απολύτως αντιληπτό ότι οι παρεμβάσεις μας δεν πρέπει να έχουν μόνο εθνικό παρανομαστή, πρέπει να υπάρξει συντονισμός τεχνικών και νομικών δράσεων και παρεμβάσεων σε ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο για την προστασία της εργασίας και των μισθωτών. Τα συνδικάτα πρέπει να συμμετάσχουν στη συζήτηση για το μέλλον της εργασίας στη ψηφιακή οικονομία. Πρέπει να υπερασπιστούν τα θετικά της νέας τεχνολογικής επανάστασης, αλλά απορρίπτοντας την οπτική του τεχνολογικού ντετερμινισμού που συνοδεύει ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης για το θέμα αυτό, η οποία σκοπίμως αφήνει την προστασία και το μέλλον της εργασίας στην τύχη της τεχνολογικής εξέλιξης, δηλαδή στις επιθυμίες του ιδιωτικού κέρδους. Πρέπει να αξιοποιήσουμε την ψηφιακή επανάσταση με τρόπο τέτοιο ώστε να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, η προστασία του περιβάλλοντος, οι αρνητικές οικονομικές συνέπειες της γήρανσης του πληθυσμού. Συνεπώς η συζήτηση για το νέο τεχνικό-οικονομικό πρότυπο δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στα θέματα της τεχνολογικής αλλαγής και των συνεπειών της, αλλά πρέπει να επεκταθεί στα ουσιαστικά ζητήματα της πολιτικής και της δημοκρατίας που αποτελούν και τους θεμελιακούς οδηγούς της οικονομικής και κοινωνικής προόδου. Το ερώτημα που πρέπει όλοι μας να απαντήσουμε είναι πως μπορούμε να προσφέρουμε στους εργαζόμενους, σε όλους τους ανθρώπους, καλύτερες συνθήκες ζωής, με περισσότερη δικαιοσύνη και κοινωνική προστασία. Επικεντρωνόμαστε λοιπόν στις υφιστάμενες και τις μελλοντικές πραγματικές προκλήσεις αντλώντας από την ιστορική εμπειρία προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το μέλλον της εργασίας διαμορφώνεται λαμβάνοντας υπόψη τις προτεραιότητες του συνδικαλιστικού κινήματος και τις θεμελιακές αρχές τους. Σε κάθε περίπτωση η θεσμική θωράκιση και ο σεβασμός των εργασιακών δικαιωμάτων, της αυτονομίας των συνδικαλιστικών φορέων αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των επερχόμενων προκλήσεών. Απορρίπτοντας μια στενή προβληματική για ένα μέλλον υψηλής τεχνολογίας, τα συνδικάτα, δεν συζητούν για το τέλος αλλά για το μέλλον της εργασίας. Τι σημαίνουν όλα αυτά για τους Έλληνες εργαζόμενους και την Ελλάδα της κρίσης, των μνημονίων, της ανεργίας, της καταπάτησης κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων; Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή. Υπάρχει διάχυτη αφενός μεγάλη αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα της χώρας και αφετέρου ένα νέο πλέγμα οικονομικών, πολιτικών και γεωπολιτικών κινδύνων. Η χώρα μας τα τελευταία χρόνια βρέθηκε σε μια διαρκή κατάσταση αποσταθεροποίησης εξαιτίας των συνεπειών της πολιτικής λιτότητας και της παρατεταμένης κρίσης και στασιμότητας. Τα ιστορικά βιώματά μας απέκτησαν για όλους μας ξεχωριστή σημασία εξαιτίας της ραγδαίας αύξησης του λαϊκισμού, σε όλες τις μορφές του, που συνόδευσε αυτήν την πρωτόγνωρη οικονομική και κοινωνική κρίση στην μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας. Το έλλειμμα πολιτικής στην Ελλάδα και στην ΕΕ προσδιορίζει την σημερινή αβεβαιότητα μας για το αύριο. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; η βασική αιτία αυτής της βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης των πολιτών είναι η αδυναμία της πολιτικής να δώσει άμεσες και βιώσιμες λύσεις στα καθημερινά προβλήματα, στην καθημερινά αυξανόμενη ανασφάλεια. Εφαρμόζεται μια οικονομική πολιτική όπου η αξία της εργασίας, η ποιότητα της απασχόλησης, οι αμοιβές, ο ίδιος ο εργαζόμενος θυσιάζονται στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και του κέρδους.

    Την τελευταία οκταετία η ελληνική οικονομία και κοινωνία έγιναν τραγικοί μάρτυρες της κατάρρευσης του μύθου της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής. Η λιτότητα και η αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων βρέθηκαν στο επίκεντρο των προγραμμάτων προσαρμογής προκειμένου αυτοί να λειτουργήσουν ως μοχλοί για την ανάκτηση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

    Ως Γενική Συνομοσπονδία από την αρχή της κρίσης είχαμε αντιταχθεί σθεναρά στην φιλοσοφία και την στόχευση των προγραμμάτων προσαρμογής, και είχαμε επίσης επισημάνει τον κίνδυνο της αύξησης του λαϊκισμού. Είχαμε επισημάνει ότι ο συνδυασμός λιτότητας, απορρύθμισης, εργασιακής αβεβαιότητας και οικονομικής ανισότητας θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στη ποιότητα της δημοκρατία μας. Η κατάσταση επιδεινώθηκε όταν αποδυναμώθηκε ο κοινωνικός διάλογος, όταν οι ιδεοληψίες σκέπασαν την πραγματικότητα.

    Πως μπορούμε να αντιστρέψουμε αυτά που συμβαίνουν; Ο μόνος τρόπος είναι να γίνει από όλους κατανοητό ότι η αγορά εργασίας αποτελεί τον «φυσικό» χώρο μέσα στον οποίον πραγματώνεται το αναφαίρετο και διαρκές ανθρώπινο δικαίωμα της εργασίας, ικανοποιείται η ανάγκη κάθε ατόμου για κοινωνική προσφορά, για ισότιμη ένταξη στο κοινωνικό σύνολο, για συλλογική δράση και διεκδίκηση. Οι θεσμοί της αγοράς εργασίας που προωθούν την ποιοτική και καλά αμειβόμενη απασχόληση, τη συλλογική δράση και τη συμμετοχικότητα αποτελούν θεσμικούς μηχανισμούς που προάγουν τις αξίες της προσωπικής προόδου, της συλλογικής ευημερίας, της συνεργατικότητας, της μέριμνας για το κοινωνικό σύνολο, την ίδια την κοινωνική συνοχή και πρόοδο.

    Οι θεσμοί της αγοράς εργασίας, επηρεάζοντας την εξέλιξη των μισθών στην οικονομία, καθώς και μια σειρά άλλων ποιοτικών χαρακτηριστικών της απασχόλησης αποτελούν ένα ισχυρό μέσο ανάσχεσης της φτώχειας, του κοινωνικού αποκλεισμού και της εισοδηματικής ανισότητας, που θρέφουν την ύφεση, την αβεβαιότητα και τη θεσμική κρίση. Αν αυτές οι διαχρονικές αξίες δεν κυριαρχήσουν στην διαμόρφωση της πολιτικής, τότε η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια θα αυξάνουν, παρασύροντας μαζί τους τον λαϊκισμό και την υποβάθμιση της δημοκρατίας.

    Κυρίες και κύριοι, φίλοι και φίλες Τελειώνοντας, στην 100χρόνη ιστορία μας καθοριστική ήταν η κοινή μας δράση και συνεργασία με το ευρωπαϊκό και το διεθνές συνδικαλιστικό κίνημα με στόχο την ενίσχυση της Ειρήνης, της Δημοκρατίας και την προάσπιση των συνδικαλιστικών ελευθεριών και των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων ενάντια σε κάθε μορφής εκμετάλλευση. Η συνδιοργάνωση της διάσκεψης αυτής με τη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων τιμά τη ΓΣΕΕ και τους Έλληνες εργαζόμενους. Επιβεβαιώνει τους ακατάλυτους δεσμούς της ΓΣΕΕ με το ευρωπαϊκό και το διεθνές συνδικαλιστικό κίνημα, τους οποίους ορισμένοι αμφισβήτησαν. Με τις σκέψεις αυτές ευχαριστώ τον Γενικό Γραμματέα της ΣΕΣ, συνάδελφο και φίλο Λούκα Βιζεντίνι για την αλληλεγγύη και την υποστήριξη της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων και τον καλώ στο βήμα.

    Σας ευχαριστώ

    Διαβάστε περισσότερα

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

e-mail: [email protected]

τηλέφωνο: 210-8202280

fax: 210-8202191

ΓΡΑΦΕΙΟ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ

e-mail: [email protected]

τηλέφωνο: 210-8202288

fax: 210-8202150

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΓΣΕΕ

Διεύθυνση: Πατησίων 69 & Αινιάνος 2, 10434 Αθήνα

Ταχυδρομική θυρίδα: ΤΘ 3626, ΤΚ 10210

e-mail: [email protected]

τηλέφωνο: 210-8202100

fax: 210-8202186, 210-8202187

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

e-mail: [email protected]

τηλέφωνο: 210-8202296

fax: 210-8202144